Bouwend Ieper

Vier kleine leegstaande winkelpanden op de hoek van de Rijselstraat en Burchtstraat werden door het OCMW, eigenaar van de gebouwen, gerenoveerd tot twee ruimere handelszaken en twee flats op de bovenverdieping met drie slaapkamers, los van de winkels. De geklasseerde gevel bleef bewaard. De werken duurden meer dan een jaar en hebben 1,93 miljoen euro gekost.

De twee handelsruimtes zijn ondertussen verhuurd. De eerste winkel met naam Erbelle, is ondertussen al geopend door Geert Parmentier en Katelijne Dejaeger. Het is een zaak  gespecialiseerd in bedtextiel. Begin december opent de tweede winkel, een kledingwinkel voor kinderen. Voor de appartementen wordt nog een huurder gezocht. De huur van een winkelruimte bedraagt 1200 euro per maand, de huurprijs voor de flats bedraagt maandelijks 790 euro.

Van de vier kleine winkels, werd de laatste zes jaar geleden gesloten. De gebouwen waren in slechte staat en te klein om te voldoen aan de huidige normen op vlak van winkeloppervlaktes. Toen de winkels leeg kwamen te staan, werd meteen beslist om een grondige renovatie uit te voeren en de vier panden om te vormen tot twee grotere winkels en  twee ruime appartementen.

De renovatie van deze gebouwen van het OCMW, die anders dreigden een stadskanker te worden door de jarenlange leegstand, blaast alvast een nieuwe wind door de Rijselstraat die trouwens de laatste tijd opvallend opleeft na een aantal moeilijke jaren.

Ook in de  Kortemeersstraat wordt door het OCMW een huis omgebouwd tot drie appartementen.

Verwant artikel:
Verbouwing gestart OCMW-panden Rijselstraat-Burchtstraat tot nieuwe winkel(s) en appartementen – 14/08/2015

In de gemeenteraad van afgelopen maandag 7 maart vroeg Emmily Talpe (Open Ieper) wat de plannen zijn met het leegstaande voormalige openluchtzwembad langs de Lange Torhoutstraat. Zij drong aan op een herbestemming van de site.  Er zou een tekort aan zwembadoppervlakte zijn en een openluchtzwembad op de oude -of op een andere plaats, zou het overdekte zwembad kunnen ontlasten. Ze vroeg of een restauratie van het openluchtzwembad alsnog kon worden overwogen.
De horecazaak die er recent was gevestigd, werd eind 2015 door de rechtbank van koophandel failliet verklaard en sindsdien kwam de site leeg te staan en staat de hele infrastructuur te verloederen: het bad is een  modderbad geworden en de gebouwen zijn vervallen.

Plannen al in opmaak
Uit het antwoord van Schepen Jef Verschoore (CD&V) bleek dat de stad al een tijd bezig is met dit dossier, en dat men al van in de vorige legislatuur kijkt voor een eigentijdse invulling van de site. Op 1 december 2015 werd door het Agentschap Onroerend Erfgoed een gunstig advies gegeven voor nieuwe zachte recreatieve bestemmingen.  De plannen voor een herinrichting zijn in opmaak. Het stadsbestuur wil verder grondig historisch onderzoek doen aan de hand van oude foto’s en plannen. De oude kleedhokjes en buitenmuren moeten behouden blijven. Zo zou er een ligweide met fruitbomen, een picknickweide, een speelweide, een zonneterras, een speeltuin en een waterpartij met vegetatie komen. De stad wil 500.000 euro  in het project investeren en zal daarvoor in de gemeenteraad van juni een budgetwijziging voorstellen.

Emmily Talpe vond het spijtig dat er geen restauratie komt van het zwembad, maar is blij dat het dossier van herbestemming in een stroomversnelling zit.

Lijdensweg
Omdat het openluchtzwembad niet meer voldeed aan de strenge milieunormen en de nodige aanpassingswerken te duur zouden zijn, werden de deuren ondanks veel protest van de Ieperlingen en een petitie van 4.500 handtekeningen, in 2001 gesloten.
In augustus 2005 kreeg het voormalig zwembad een nieuwe bestemming met een horeca-uitbating, “Ieper Strand”: er werd 600 ton zand aangevoerd, er kwam een fontein in het grote zwembad waar siervissen in rondzwommen en tijdens de zomermaanden werd een cafetaria uitgebaat. Drie jaar geleden werd Ieper Strand overgelaten aan nieuwe uitbaters.
In 2009 werd de site, tegen negatief advies van de stad en de provincie in, een beschermd monument. Burgemeester Jan Durnez liet nagaan in hoeverre de bescherming als monument ongedaan kon worden gemaakt om daarna het zwembad eventueel te laten afbreken en de vestingen weer door te laten lopen. Ondertussen is gebleken dat ook zonder “declassering” er een nieuwe recreatieve invulling kan komen.