Post Tagged ‘Ieper’

Hoek Posthoornstraat – Dikkebbusseweg – © Geert Dewaele

Ieper – Op de hoek van de Dikkebusseweg en de Posthoornstraat in Ieper maakt de vroegere meubelfabriek van de familie Del’haye plaats voor een nieuw woonproject: Residentie De Posthoorn. Wat jarenlang leegstond, krijgt nu opnieuw leven met appartementen en gezinswoningen.

Van toonzaal tot woonproject
Jarenlang was de site op de hoek van de Dikkebusseweg en de Posthoornstraat een herkenningspunt voor wie Ieper binnenreed. Eerst als meubelzaak en -fabriek van de familie Del’haye, later als onderkomen voor onder meer de VDAB, Indeco Jeans en het dak- en sanitairbedrijf Wim Smet-Cardoen. Na verloop van tijd kwam het gebouwencomplex leeg te staan en raakte het in verval.

In 2012 kocht Vastgoedkantoor Depotter Estate uit Ieper de site met het oog op herontwikkeling. Zo ontstond het plan voor Residentie De Posthoorn, een woonproject dat de buurt opnieuw leven moet inblazen.

Eerste fase: 11 appartementen en 13 garageboxen
De voormalige toonzaal wordt in een eerste fase gesaneerd en deels gesloopt om plaats te maken voor elf moderne appartementen en dertien garageboxen. De werken omvatten zowel renovatie als ontmanteling van verouderde delen van het pand.

Aan de overzijde, rechtover de bowling, werden enkele maanden geleden de overige gebouwen volledig gesloopt. Dat terrein vormt de basis voor de tweede fase van het project.

Tweede fase: tien nieuwe gezinswoningen
In de tweede fase, die zich momenteel nog in de ontwerpfase bevindt, komen tien woonhuizen. Acht daarvan krijgen een toegang via de Posthoornstraat, twee via de Crescendostraat. Volgens de huidige planning zou het volledige project tegen de zomer van 2016 voltooid moeten zijn.

Steun voor sanering en ruimtelijke inpassing
Voor de bodemsanering ontving het project 120.000 euro subsidies van de toenmalige Vlaamse minister van Omgeving Joke Schauvliege (CD&V). Dat bedrag dekt 90 procent van de saneringskosten. De herontwikkeling past binnen het gemeentelijk ruimtelijk uitvoeringsplan ‘Langs de vaart’, dat inzet op hergebruik van bestaande stedelijke sites.

Opmerkelijk is dat de vzw Nocturnes de leegstaande gebouwen in 2014 nog gebruikte als decor voor haar theaterwandeling Ieper Vlucht — een laatste creatieve tussenstop voor de sloopmachines arriveerden.

Gezien vanuit de Posthoornstraat – © Geert Dewaele
Ontwerp van het toekomstig gebouw

,

Ieper – Halverwege april 2015 is gestart met de bouw van 15 sociale koopappartementen in de Steendam, op de hoek met de Werfstraat in Ieper. De sociale huisvestingsmaatschappij Ons Onderdak biedt de woningen tegen gunstige voorwaarden aan voor wie het financieel moeilijk heeft.

Betaalbaar wonen in een residentiële buurt
De appartementen verrijzen op een braakliggend terrein dat Ons Onderdak kon aankopen van het OCMW. Het gebouw telt een ondergrondse parking, een gelijkvloers en drie verdiepingen. Ook twee liften en een fietsenberging maken deel uit van het project.

Volgens de sociale huisvestingsmaatschappij is het de eerste keer dat enkel koopappartementen worden aangeboden. De verkoop richt zich in het bijzonder op jonge gezinnen, alleenstaanden en senioren die op zoek zijn naar betaalbare woonkansen.

Gunstige voorwaarden voor kopers
De appartementen komen in aanmerking voor een verlaagd btw-tarief van 6%. Daarnaast wordt een provinciaal fonds aangesproken om de aankoop nog toegankelijker te maken.

De aannemer Damman uit Deerlijk voert de werken uit. Momenteel wordt gewerkt aan het kelderniveau, en de oplevering is voorzien in augustus 2016.

© Geert Dewaele
Ontwerp van het nieuwe appartementsgebouw

Voorste zijde langs de Rijselstraat (Westvleugel) © Geert Dewaele

Ieper – Het voormalige politiekantoor in de Rijselstraat in Ieper ondergaat een grondige metamorfose. Waar vroeger rusthuisbewoners, agenten en hulpdiensten werkten, verrijzen binnenkort sociale huurappartementen en een vernieuwd CLB-centrum. De renovatie geeft het iconische gebouw aan de Rijselpoort een tweede leven, met respect voor zijn geschiedenis.

Een nieuw hoofdstuk voor een bekend gebouw
Wie de voorbije maanden langs het voormalige politiebureel in de Rijselstraat wandelde, merkte het meteen: het imposante OCMW-gebouw staat in de steigers. De werken maken deel uit van een grootschalig renovatieproject dat het pand een nieuwe maatschappelijke bestemming geeft.

Het gebouw heeft al een lange geschiedenis. Ooit huisde hier het OCMW-rusthuis Nazareth, later werd het een politiebureel, en zelfs het Rode Kruis vond er tijdelijk onderdak. In 2010 verhuisde de politie naar het nieuwe gebouw op Ter Waarde. Sindsdien stond het pand grotendeels leeg, tot nu.

Sociaal wonen in de Rijselstraat
Het OCMW stelde de West-Vlaamse Intercommunale (WVI) aan om de herbestemming van de westvleugel, aan de kant van de Rijselstraat, te coördineren. Daar verrijzen binnenkort 14 sociale huurappartementen, waarvan drie worden ondergebracht in de voormalige Pascariskapel, het linker deel van het gebouw.

De mix van historisch erfgoed en moderne woonkwaliteit vormt een uitdaging, maar biedt tegelijk kansen om het stadsbeeld op te frissen zonder zijn karakter te verliezen.

CLB Ieper plant grondige renovatie
De noordvleugel, met toegang via de Bukkerstraat, werd in 2014 verkocht aan CLB Ieper. Intussen ligt er een goedgekeurd masterplan op tafel voor een volledige renovatie die tot tien jaar kan duren.

In een eerste fase richt het CLB er een medisch centrum in. Dat centrum vervangt de huidige werking in de gebouwen van de Christelijke Mutualiteit in de Sint-Jacobsstraat. De verhuis staat gepland voor september. Daarna volgt de heraanleg van het leien dak, waarmee een volgende renovatiefase wordt ingezet.

Paskarishof: acht nieuwe koopwoningen
De zuidvleugel aan de Grimminckstraat kreeg ondertussen een volledig nieuwe bestemming. Het OCMW verkocht dit deel aan de sociale huisvestingsmaatschappij Ons Onderdak, die er acht sociale koopwoningen realiseerde. Het project kreeg de naam Paskarishof.

Met deze mix van huur- en koopwoningen in een historisch pand wil Ieper inspelen op de stijgende vraag naar betaalbaar wonen, zonder nieuwe open ruimte aan te snijden.

Een gebouw met vele levens
Het vroegere OCMW-gebouw aan de Rijselpoort vertelt het verhaal van een stad die evolueert met haar bewoners. Wat ooit symbool stond voor zorg en orde, wordt nu een plek van wonen, leren en medische begeleiding, een levendig knooppunt midden in het historische stadsweefsel.

💬 Reageer onderaan
Wat vind jij van het idee om historische gebouwen een nieuwe sociale bestemming te geven? Moet Ieper nog meer inzetten op hergebruik van erfgoed voor wonen?

De binnenkoer – © Geert Dewaele
De Grimminckstraat (zuidvleugel) © Geert Dewaele
Bron:
http://magazine.knack.be/
Het CLB Ieper in de Bukkerstraat © Geert Dewaele
© Geert Dewaele

De voormalige St.Aloysiusschool – © Geert Dewaele

Ieper – De voormalige gebouwen van de Stedelijke Academie voor Muziek en Woord in de D’Hondtstraat krijgen eindelijk een tweede adem. Wat ooit leslokalen en oefenzalen waren, maken nu plaats voor hotelgasten, tandartsen en nieuwe bewoners.

Een verhuis die alles in beweging zette
Toen de Stedelijke Academie voor Muziek en Woord in juni 2009 verhuisde van de D’Hondtstraat naar de nieuwe lokalen op de oude Picanolsite, kwam een reeks historische panden plots leeg te staan. De Academie voor Beeldende Kunst was al een half jaar eerder vertrokken, waardoor de stad Ieper de taak kreeg om het gebouwencomplex een nieuwe bestemming te geven.

De verkoop bleek echter allesbehalve eenvoudig. Een deel van het complex — de academie zelf — was volledig geklasseerd, zowel gevel als gebouw. Die beschermde status legde stevige beperkingen op aan mogelijke kopers. Een verkoop in één geheel mislukte dan ook, waarna de stad besloot het complex op te splitsen in drie afzonderlijke delen.

De Aloysiusschool: van gratis onderwijs tot gastvrije toekomst
Het eerste deel, het voormalige schoolgebouw aan D’Hondtstraat 59, is de vroegere Sint-Aloysiusschool. Het gebouw, heropgetrokken in 1923, kende een bewogen geschiedenis. Tot in de jaren veertig bood het gratis onderwijs aan — bedoeld voor gezinnen van werkende mensen. Toen de staat het onderwijs begon te subsidiëren, verdwenen de verschillen tussen betalende en gratis scholen.

Daarna kreeg het gebouw uiteenlopende functies: het bood onderdak aan jeugdbewegingen, verenigingen en het Vlaamse Kruis. In latere jaren namen de lokalen van de Stedelijke Academie voor Beeldende Kunsten het over. Eind 2009 kwam daar opnieuw verandering in: de stad verkocht het pand, samen met de achterliggende parking, aan Depraco NV — de uitbaters van het Albion Hotel.

Vandaag zijn de ruwe verbouwingswerken volop bezig. Binnenkort krijgt het gebouw een nieuwe rol als hotel en vakantiewoning, waarmee het zijn geschiedenis van gemeenschapsdienst in zekere zin voortzet, zij het in een andere vorm.

De voormalige St.Aloysiusschool – © Geert Dewaele
De voormalige St.Aloysiusschool – © Geert Dewaele

De muziekacademie: erfgoed met nieuwe toon
Het tweede deel, de voormalige Stedelijke Muziekacademie aan D’Hondtstraat 65, werd in 1922 ontworpen door architect J. Coomans. Het gebouw met zijn drie vleugels rond een rechthoekige binnenplaats ademt nog altijd de grandeur van zijn tijd.

In 2010 werd het pand verkocht aan drie vennootschappen van artsen. Ondertussen is de herbestemming ver gevorderd: tandartsenpraktijk Smiledent heeft er intussen haar deuren geopend.

Ook de aanpalende conciërgewoning (D’Hondtstraat 67) vond een nieuwe eigenaar. Die werd verkocht aan een privépersoon, waarmee ook dit deel van het complex een nieuw hoofdstuk begint.

De voormalige Stedelijke Muziekacademie – © Geert Dewaele

Nieuwe functies, oude ziel
Wat ooit de toon zette in Iepers culturele leven, krijgt nu een andere invulling. Toch blijft de band met de stad duidelijk voelbaar. De herbestemming van de gebouwen toont hoe erfgoed kan blijven leven, niet als museumstuk, maar als actief onderdeel van de stedelijke dynamiek.

Ieper – Langs de Rijselseweg in Ieper verrijst Residentie Molenmeersch, een luxueus woonproject met achttien appartementen. De bouw is volop bezig, met een ondergrondse laag voor meer dan dertig garages. Door voldoende ruimte tussen de gebouwen te laten, blijft het zicht op het natuurgebied De Verdronken Weide behouden.

Langs de Rijselseweg in Ieper is de bouw van Residentie Molenmeersch volop aan de gang. De grondwerken zijn afgerond en de aannemer werkt momenteel aan de ondergrondse laag, waar plaats komt voor meer dan dertig garages.

De residentie zal bestaan uit drie afzonderlijke gebouwen, elk met zes appartementen. Om het open karakter van het aangrenzende natuurgebied De Verdronken Weide te behouden, werd bewust ruime tussenafstand voorzien tussen de blokken.

Familiegrond met lange geschiedenis
De bouwgrond is al ruim een eeuw eigendom van de familie Vermeersch. Ooit stond op deze plek een molenaarsbedrijf. De huidige ontwikkelaar, firma Ypresco, is deels in handen van de familie Vermeersch en deels van de familie Vanbiervliet, bekend van de steenbakkerij in Zonnebeke.

Volgens de initiatiefnemers vergde de voorbereiding van het project zo’n vier jaar. De ligging aan de rand van een natuurgebied vroeg om extra overleg en aanpassingen. Een conflict met een buur over inkijk in de tuin leidde tot een herzien ontwerp, waarna uiteindelijk een akkoord werd bereikt.

Architectuur en planning
Het ontwerp is van architectenbureau Govaert & Vanhoutte uit Brugge, dat bekendstaat om zijn strakke en hedendaagse bouwstijl.
De oplevering van de gebouwen wordt voorzien tegen eind 2016. Intussen is naar verluidt ongeveer 55 procent van de appartementen al verkocht.

Een blik op de Verdronken Weide
Het project grenst aan De Verdronken Weide, een open en moerassig natuurgebied van 36 hectare met een grote vijver en een rijke vogelpopulatie.

De site kent een lange geschiedenis. In de middeleeuwen bevond zich hier de Sint-Michielsparochie, één van de vier buitenparochies van Ieper. De wijk werd in 1383 tijdens het Beleg van Ieper volledig verwoest en nooit heropgebouwd.
Vanaf het einde van de 14de eeuw werd het gebied omgevormd tot strategisch moeras, later versterkt door de Franse vestingbouwer Vauban in opdracht van Lodewijk XIV.

Tot in de jaren negentig bleef de Verdronken Weide een laaggelegen grasland dat geregeld overstroomde. Archeologische opgravingen tussen 1993 en 2001 brachten resten van de middeleeuwse nederzetting aan het licht.

Bron:
http://www.natuurenbos.be/verdronkenweide

http://www.partnersinvastgoed.be/site/default.aspx?pagename=aanbod&highlight=projecten&force=desktop