Post Tagged ‘hotel’

Ieper – Het beschermde Tempeliershuis aan de Rijselstraat 70 in Ieper kan een nieuwe bestemming krijgen als hotel. Eigenaar nv Aedific heeft daarvoor een omgevingsvergunning aangevraagd. Het plan voorziet tien kamers, een lobby, ontbijtruimte, wellness en verschillende gemeenschappelijke voorzieningen. Het openbaar onderzoek liep tot 17 september.

Van voormalig postkantoor naar hotel
Het opvallende gebouw aan de Rijselstraat 70 staat bij veel Ieperlingen bekend als de oude post. Het pand heeft een lange geschiedenis als postgebouw en is beschermd als monument. Volgens de Inventaris Onroerend Erfgoed werd het gebouw in 1897 door de Staat verworven om er een postkantoor van te maken. Het kreeg later onder meer de namen Tempelierssteen en Hooghuis.
Nu ligt er een concreet plan op tafel om het gebouw een toeristische bestemming te geven. Nv Aedific vraagt een vergunning voor de restauratie en herbestemming tot een hotel met tien kamers.

Het plan combineert een nieuwe hotelbestemming met het behoud van een beschermd Iepers monument.

De aanvraag bevindt zich momenteel in eerste aanleg. In Ieper liep volgens de gegevens uit het Omgevingsloket een openbaar onderzoek van 19 augustus tot en met 17 september 2026. Een definitieve vergunning is er dus nog niet.

Restauratie al gedeeltelijk uitgevoerd
Volgens de aanvraag werd het gebouw in de voorbije jaren stelselmatig aangepakt. In 2017 en 2018 werden de buitenschil, gevels, daken en het buitenschrijnwerk gerestaureerd. Ook aan de binnenzijde zijn restauratiewerken bezig.
De plannen stellen dat die werken gebeuren in overleg met het Agentschap Onroerend Erfgoed. Dat het pand beschermd is als monument, wordt ook bevestigd door de officiële erfgoedinventaris. De bescherming dateert van 11 mei 1983.
De eigenaar onderzocht naar eigen zeggen eerder verschillende mogelijke bestemmingen. Daarbij kwamen onder meer kantoorruimte, een co-workinginvulling, detailhandel, een restaurant en private banking aan bod. Volgens de aanvraag bleek vooral de parkeerproblematiek een belangrijke beperking voor verschillende van die scenario’s.

De huidige aanvraag kiest uiteindelijk voor een hotelfunctie.

Tien kamers verspreid over drie verdiepingen
Het ontwerp voorziet tien hotelkamers. De bestaande indeling en structuur van het monument vormen daarbij het uitgangspunt.
Op het gelijkvloers komt aan de zijde van de huidige kleinere lokalen de toegang tot het hotel. De bestaande gang wordt volgens de plannen ingericht met een receptiebalie. De historische eetkamer met houten lambrisering moet opnieuw dienstdoen als zithoek en bibliotheek.
Een eerste kamer wordt op het gelijkvloers ingericht als aangepaste kamer voor personen met een beperkte mobiliteit.
De voormalige lokettenzaal krijgt een nieuwe gemeenschappelijke functie. De grote ruimte met de kenmerkende daklantaarn wordt volgens de aanvraag ingericht als lobby met bar en ontbijtruimte of restaurant.
Op de eerste verdieping komen drie kamers. Een tweede verdieping biedt plaats aan vier kamers en een linnenkamer. De kamers 6, 7 en 8 krijgen door de grote hoogte een halve mezzanine, waarop de badkamers worden voorzien. Kamers 7 en 8 kunnen door een tussendeur ook als familiekamer worden gebruikt.
Op de derde verdieping komen nog twee kamers. De bestaande dakconstructie met gebogen eiken spanten blijft volgens het ontwerp zichtbaar tot in de nok.
Boven de grote zaal wordt daarnaast een vergaderruimte met sanitair en koffiehoek voorzien.

Ook kelder krijgt nieuwe functies
De kelder wordt niet alleen voor technische functies gebruikt. In het voorste gedeelte is een wellnessruimte gepland.
Volgens het aanvraagdossier gaat het om een ruimte met sauna’s, een koud- en warmwaterbad, twee bierspa’s met afzonderlijke kleedruimtes en douches en een massageruimte.
In het centrale gedeelte komt het sanitair. Achteraan wordt de keuken voorzien, met aansluitingen naar de personeelsruimtes en de binnentuin.
De plannen voorzien verschillende toegangen tot de kelder, waaronder trappen vanuit het gebouw en een buitentrap aan het binnenterras.

Toegankelijkheid blijft een aandachtspunt
De herbestemming brengt ook een aantal beperkingen met zich mee omdat het om een bestaand beschermd gebouw gaat.
De aanvraag voorziet een aangepaste hotelkamer op het gelijkvloers. De receptie en de belangrijkste gemeenschappelijke ruimtes zouden toegankelijk worden gemaakt voor personen met een beperkte mobiliteit.
Voor niveauverschillen worden trapliften voorzien. Ook het aangepaste sanitair in de kelder zou op die manier bereikbaar zijn.
De wellnessruimte zelf blijft volgens het dossier niet rolstoeltoegankelijk.
Voor verschillende onderdelen vraagt de bouwheer een afwijking op de toegankelijkheidsverordening. Het gaat onder meer over de vereiste breedte van bepaalde gangen, de verticale circulatie en de afmetingen van de aangepaste badkamer.
De motivatie daarvoor is telkens dezelfde: het gebouw heeft een historische structuur die volgens de aanvrager niet zonder ingrijpende erfgoedingrepen kan worden aangepast.
Voor de hogere verdiepingen is geen personenlift voorzien. De aanvraag stelt dat daar uitsluitend standaardhotelkamers en een linnenkamer komen en dat de publiek toegankelijke functies op het gelijkvloers worden geconcentreerd.

Beperkte wijzigingen aan het bestaande volume
Aan het gebouwvolume zelf zou volgens de aanvraag weinig veranderen. De bestaande inplanting, voorgevelbreedte en het volume blijven behouden.
Een aantal ingrepen was volgens het dossier al eerder vergund. Het gaat onder meer om bijkomende raamopeningen in de topgevels, een nieuwe deur en een aangepaste deur in de zijgevel van het niet-beschermde bijgebouw en het plaatsen van stalen achterzetramen.
Die achterzetramen moeten volgens de aanvraag het thermisch comfort verbeteren zonder het uitzicht van de historische glas-in-loodramen sterk te wijzigen.
Daarnaast zijn verschillende ingrepen voorzien die verband houden met brandveiligheid.

Vluchtwegen worden aangepast
Om aan de brandveiligheidsvereisten te voldoen, voorziet het ontwerp onder meer een vluchtterras op het platte dak en twee uitklapbare vluchtladders aan de binnenkoer.
Ook enkele ramen in de voorgevel zouden worden aangepast zodat ze als vluchtraam kunnen functioneren. Volgens het dossier bieden de bestaande ramen een vrije doorgangsbreedte van ongeveer 55 tot 57 centimeter, terwijl minstens 60 centimeter nodig is.
De voorgestelde oplossing bestaat erin het vaste deel van bepaalde ramen eveneens opendraaiend te maken. Volgens de aanvraag blijft het uitzicht van de ramen daardoor behouden, terwijl een grotere doorgangsopening ontstaat.
De plannen vermelden dat deze oplossing ter plaatse met de erfgoedconsulent werd besproken.

Erfgoed blijft bepalend voor het ontwerp
Het voormalige postgebouw staat officieel geregistreerd als beschermd monument en als vastgesteld bouwkundig erfgoed. De Inventaris Onroerend Erfgoed omschrijft het als een neogotisch postgebouw met zeven traveeën en drie bouwlagen onder een steil zadeldak.
Het gebouw maakt bovendien deel uit van de UNESCO-bufferzone rond het Belfort en de Lakenhallen, volgens de gegevens in het aanvraagdossier.
De aanvraag stelt dat de geplande hotelinvulling geen negatieve impact zou hebben op de erfgoedwaarden. Dat is echter een onderdeel van de argumentatie van de aanvrager en geen vaststelling dat de vergunning al werd verleend.
De verdere beoordeling gebeurt binnen de lopende vergunningsprocedure. Stad Ieper vermeldt dat bij omgevingsvergunningen onder meer een openbaar onderzoek en adviesronde kunnen plaatsvinden en dat voor lokale projecten het college van burgemeester en schepenen bevoegd is om een beslissing te nemen.

Openbaar onderzoek
Wie opmerkingen of bezwaren over het dossier heeft, kon daarvoor gebruikmaken van de procedure van het openbaar onderzoek. Dat onderzoek liep van 19 augustus tot en met 17 september 2026.
Het dossier gaat daarmee over meer dan alleen een functiewijziging. De plannen combineren de restauratie en herbestemming van een beschermd historisch gebouw met een hotelconcept van tien kamers, gemeenschappelijke ruimtes en een wellness.

Of het Tempeliershuis uiteindelijk effectief als hotel zal openen, hangt af van de verdere beoordeling en de beslissing over de aangevraagde omgevingsvergunning.

Lees ook:
Oude postgebouw in Rijselstraat opent uitzonderlijk de deuren in het weekend van 24 en 25 mei na decennialange leegstand – 15/05/2025
Bron: Omgevingsloket Vlaanderen, dossier betreffende de aangevraagde restauratie en herbestemming van het Tempeliershuis, Rijselstraat 70, Ieper. Raadpleging september 2026.

Ken je een nieuwsfeit, initiatief of andere interessante ontwikkeling die we bij Bouwend Ieper kunnen brengen? Laat het ons weten via ‘Contact/Meld ons nieuws’ of stuur je bericht naar Bouwend.Ieper@outlook.be.
Samen houden we Ieper op de hoogte.

Foto Geert Dewaele
Foto JP Vandepitte
Foto JP Vandepitte

💬 Reageer hieronder

Ieper – Old Tom, jarenlang een vaste waarde op de Grote Markt in Ieper, is door de ondernemingsrechtbank failliet verklaard. Ondanks een grondige renovatie en grote inzet van de uitbaters, raakte de zaak niet meer boven water na de coronajaren en het wegblijven van toeristen. De curator werd intussen aangesteld.

Iconische horecazaak in zwaar weer
Old Tom geldt al decennia als een herkenningspunt in de Ieperse binnenstad. De zaak werd 42 jaar lang uitgebaat door chef-kok Robert Cornet, die dagelijks vijftien uur in de keuken stond en vier verbouwingen meemaakte. Na een hartinfarct tijdens de Ypres Rally in 2015 besloot hij te stoppen. Het was voor hem “voldoende geweest”.

Nieuwe uitbaters, nieuwe stijl
In 2016 namen David Cornard en zijn vader Pierre de leiding over. Pierre had eerder restaurant Cyper uitgebaat en David stond al op zijn zeventiende in de familiale zaak. Toen die sloot, opende David frituur Passevite in de Rijselstraat.

Vader en zoon renoveerden Old Tom grondig. Ze kozen voor een moderne, Scandinavische stijl met verwijzingen naar de Eerste Wereldoorlog en de Last Post.

Coronajaren en dalende toeristenstroom
De uitbaters kregen het zwaar te verduren tijdens de coronapandemie in 2020 en 2021. Ook daarna keerde het toerisme niet volledig terug, wat voor een horecazaak op de Ieperse Markt een grote klap betekende. Ondanks hun inspanningen en investeringen bleek het niet langer haalbaar.

Hotel, restaurant en groepsontvangsten
Old Tom combineerde een restaurant met een hotel van negen kamers. Gasten konden er terecht voor dagschotels, een gastronomische kaart en groepsontvangsten zoals busreizen. Het assortiment omvatte ook Sas Pils.

De ondernemingsrechtbank stelde intussen een curator aan.

De voormalige St.Aloysiusschool – © Geert Dewaele

Ieper – De voormalige gebouwen van de Stedelijke Academie voor Muziek en Woord in de D’Hondtstraat krijgen eindelijk een tweede adem. Wat ooit leslokalen en oefenzalen waren, maken nu plaats voor hotelgasten, tandartsen en nieuwe bewoners.

Een verhuis die alles in beweging zette
Toen de Stedelijke Academie voor Muziek en Woord in juni 2009 verhuisde van de D’Hondtstraat naar de nieuwe lokalen op de oude Picanolsite, kwam een reeks historische panden plots leeg te staan. De Academie voor Beeldende Kunst was al een half jaar eerder vertrokken, waardoor de stad Ieper de taak kreeg om het gebouwencomplex een nieuwe bestemming te geven.

De verkoop bleek echter allesbehalve eenvoudig. Een deel van het complex — de academie zelf — was volledig geklasseerd, zowel gevel als gebouw. Die beschermde status legde stevige beperkingen op aan mogelijke kopers. Een verkoop in één geheel mislukte dan ook, waarna de stad besloot het complex op te splitsen in drie afzonderlijke delen.

De Aloysiusschool: van gratis onderwijs tot gastvrije toekomst
Het eerste deel, het voormalige schoolgebouw aan D’Hondtstraat 59, is de vroegere Sint-Aloysiusschool. Het gebouw, heropgetrokken in 1923, kende een bewogen geschiedenis. Tot in de jaren veertig bood het gratis onderwijs aan — bedoeld voor gezinnen van werkende mensen. Toen de staat het onderwijs begon te subsidiëren, verdwenen de verschillen tussen betalende en gratis scholen.

Daarna kreeg het gebouw uiteenlopende functies: het bood onderdak aan jeugdbewegingen, verenigingen en het Vlaamse Kruis. In latere jaren namen de lokalen van de Stedelijke Academie voor Beeldende Kunsten het over. Eind 2009 kwam daar opnieuw verandering in: de stad verkocht het pand, samen met de achterliggende parking, aan Depraco NV — de uitbaters van het Albion Hotel.

Vandaag zijn de ruwe verbouwingswerken volop bezig. Binnenkort krijgt het gebouw een nieuwe rol als hotel en vakantiewoning, waarmee het zijn geschiedenis van gemeenschapsdienst in zekere zin voortzet, zij het in een andere vorm.

De voormalige St.Aloysiusschool – © Geert Dewaele
De voormalige St.Aloysiusschool – © Geert Dewaele

De muziekacademie: erfgoed met nieuwe toon
Het tweede deel, de voormalige Stedelijke Muziekacademie aan D’Hondtstraat 65, werd in 1922 ontworpen door architect J. Coomans. Het gebouw met zijn drie vleugels rond een rechthoekige binnenplaats ademt nog altijd de grandeur van zijn tijd.

In 2010 werd het pand verkocht aan drie vennootschappen van artsen. Ondertussen is de herbestemming ver gevorderd: tandartsenpraktijk Smiledent heeft er intussen haar deuren geopend.

Ook de aanpalende conciërgewoning (D’Hondtstraat 67) vond een nieuwe eigenaar. Die werd verkocht aan een privépersoon, waarmee ook dit deel van het complex een nieuw hoofdstuk begint.

De voormalige Stedelijke Muziekacademie – © Geert Dewaele

Nieuwe functies, oude ziel
Wat ooit de toon zette in Iepers culturele leven, krijgt nu een andere invulling. Toch blijft de band met de stad duidelijk voelbaar. De herbestemming van de gebouwen toont hoe erfgoed kan blijven leven, niet als museumstuk, maar als actief onderdeel van de stedelijke dynamiek.