Post Tagged ‘erfgoed’

Ypermanpark schuift op richting uitvoering, maar opening laat nog jaren op zich wachten

Geplaatst op: 07/05/2026 door Geert Dewaele in Ruimtelijke ordening
Tags:, , , , , , , , ,
0
© Stad Ieper

Ieper – De plannen voor het Ypermanpark in Sint-Jan zetten opnieuw een stap vooruit. De gemeenteraad keurde het bestek voor de aanleg van het landschapspark goed, waardoor de voorbereidende werken dichterbij komen. Toch zal het project niet meteen toegankelijk zijn voor bezoekers: volgens het stadsbestuur wordt een opening pas tegen 2028 realistisch.

Dossier in stroomversnelling na jaren voorbereiding
Het idee voor het Ypermanpark ontstond enkele jaren geleden, toen de stad een terrein aankocht nabij de historische site van de leprozerie Hooge Siecken. Wat aanvankelijk bedoeld was als een verbinding tussen bestaande groenzones in het noorden van Ieper, groeide uit tot een veel ruimer landschapsproject van ongeveer 15 hectare.
Na participatiemomenten met bewoners en betrokken partijen werkte een ontwerpbureau een concreet uitvoeringsdossier uit. Dat omvat onder meer waterbuffering via grachten, poelen en wadi’s, een brugconstructie, natuurontwikkeling langs de Bellewaerdebeek en de aanleg van wandel en fietsinfrastructuur. Ook een natuurlijke waterspeelzone maakt deel uit van het plan.

Investering met steun van verschillende partners
De totale kostprijs van het project wordt geraamd op meer dan 1,6 miljoen euro. Een deel daarvan wordt gedragen door externe partners en subsidies van onder meer Vlaanderen, Europa en de provincie West Vlaanderen. Ook lokale serviceclubs en een privépartner leveren een financiële bijdrage.
Voormalig schepen Valentijn Despeghel (Vooruit) verwees tijdens de gemeenteraad naar het lange traject dat aan het project voorafging. Volgens hem evolueerde het oorspronkelijke idee geleidelijk naar een volwaardig park waarin natuur, erfgoed, waterbeheer en recreatie samenkomen.

Nog onduidelijkheid over ziekenhuis en leegstaande hoeve
Ondanks de goedkeuring blijven enkele belangrijke vragen open. Zo lopen er nog gesprekken tussen de stad en het Jan Yperman Ziekenhuis over bijkomende samenwerking op de site. Het ziekenhuis voorziet volgens de huidige plannen een financiële bijdrage van ongeveer 55.000 euro.
Die investering zou vooral dienen voor veilige wandel en fietsverbindingen richting de ziekenhuiscampus. Daarbij wordt gedacht aan nieuwe toegangen via de omgeving van de helihaven, de bezoekersparking en de personeelsparking. De bedoeling is om bezoekers en medewerkers vlotter toegang te geven zonder gebruik te moeten maken van drukke verkeersassen in de buurt.
Ook de toekomst van de leegstaande boerderij op het terrein blijft voorlopig onzeker. Het stadsbestuur bevestigt dat hierover gesprekken lopen, maar gaf tijdens de gemeenteraad weinig bijkomende details vrij. Er wordt onderzocht of de site eventueel kan aansluiten bij toekomstige noden van het ziekenhuis.

Opening niet voor meteen
Volgens schepen Miguel Gheysens (Team Ieper) zouden de grondwerken nog dit jaar kunnen starten, al blijft de timing afhankelijk van de weersomstandigheden en de verdere aanbestedingsprocedure. Eind juni plant de stad een officieel startmoment met de opening van de Poort Hooge Siecken, het erfgoedmonument aan de historische leprozerie.
Voor inwoners die hopen snel gebruik te maken van het park, klinkt de planning minder hoopgevend. De stad verwacht dat de volledige inrichting nog ongeveer twee jaar in beslag zal nemen.

Ziekenhuis ziet voordelen voor patiënten en personeel
Het Jan Yperman Ziekenhuis reageert positief op de komst van het park. Volgens woordvoerder Katelijne Vanbeselaere beschouwt het ziekenhuis het project als een meerwaarde voor de campus en voor het welzijn van patiënten, bezoekers en medewerkers.
Het ziekenhuis benadrukt tegelijk dat er momenteel geen concrete beslissing bestaat over een mogelijke invulling van de leegstaande hoeve. Er zouden wel gesprekken gepland zijn met de stad, maar van een definitief akkoord of uitgewerkt project is voorlopig geen sprake.

, , , , , , , , ,
Zoals eerder bericht door:
Gemeenteraad keurt bestek voor nieuw Jan Ypermanpark goed – “Park waar natuur, water, erfgoed en recreatie samenkomen”
– KW.be 7 mei 2026
Lees ook:
Ieper krijgt Europese subsidies voor aanleg ecologisch Ypermanpark – 6/07/2024

💬 Reageer hieronder

Archeologen ontdekken ijskelder en middeleeuwse resten in de Weverijstraat in Ieper

Geplaatst op: 01/05/2026 door Geert Dewaele in erfgoed
Tags:, , , , , , , ,
0

Ieper – In de Weverijstraat brengt de sloop van een oude woning meer aan het licht dan verwacht. Archeologen stoten er op een ijskelder én sporen van middeleeuwse bewoning. De vondsten tonen hoe deze plek evolueerde van stadsrand tot onderdeel van de historische kern.

Van neoclassicistische woning naar bouwproject
Op nummer 64 in de Weverijstraat stond tot voor kort een woning die vermoedelijk dateerde uit 1924. Volgens informatie van Onroerend Erfgoed ging het om een dubbelhuis met drie traveeën en twee bouwlagen onder een zadeldak, met een neoclassicistische inslag en het typische gebruik van afwisselend rode en gele baksteen.
Het gebouw werd inmiddels gesloopt. De woning verkeerde in een te slechte staat om te behouden, al is het de bedoeling om op dezelfde plek een nieuwe vakantiewoning op te trekken, met een gelijkaardig uitzicht als het oorspronkelijke pand.

Archeologisch onderzoek geen toeval
Voor de start van de bouwwerken wordt het terrein eerst grondig onderzocht. De locatie ligt binnen de vastgestelde archeologische zone van de historische stadskern van Ieper, waar archeologische resten vaker voorkomen.
Eerder onderzoek bevestigde dat vermoeden. In 2023 werd een bureauonderzoek uitgevoerd, gevolgd door een proefputtenonderzoek in november 2025. Daarbij werden al duidelijke sporen van bewoning aangetroffen, wat aanleiding gaf tot een uitgebreider archeologisch vervolgonderzoek.

Sporen van bewoning uit de 13de tot 15de eeuw
De eerste resultaten tonen aan dat deze plek al in de late middeleeuwen bewoond was. Archeologen vonden onder meer middeleeuwse scherven en botresten, maar ook duidelijke structuren zoals muurwerk, een brandlaag, kuilen en een mogelijke waterhoudende structuur.
Op basis van die vondsten wordt aangenomen dat hier in de middeleeuwen kleine huisjes stonden. De combinatie van sporen wijst op effectieve bewoning tussen de 13de en 15de eeuw. Opvallend is dat latere bebouwing deze oudere resten slechts beperkt heeft verstoord.
Historisch gezien lag deze zone in de Onze-Lieve-Vrouw-ten-Brielenparochie. Die werd eind 12de eeuw voor het eerst vermeld en bevond zich aanvankelijk buiten de stad. Na de aanleg van de vesten in de 13de eeuw werd het gebied buitengebied, om later in de 14de eeuw alsnog binnen de ruimere stadsomwalling van Ieper te worden opgenomen.

IJskelder langs de Ieperlee
Naast de middeleeuwse resten wordt momenteel ook een bijna volledige ijskelder blootgelegd. De constructie bevindt zich op de plaats waar de Ieperlee passeert.
Volgens beschikbare gegevens gaat het vermoedelijk om het tweede exemplaar op deze locatie. Aan de andere kant van de Ieperlee zou zich immers nog een gelijkaardige ijskelder hebben bevonden.
Dergelijke constructies worden vaak gelinkt aan opslag van ijs en voedsel, en hun aanwezigheid kan wijzen op economische activiteiten in de omgeving. In dit geval wordt ook de mogelijkheid genoemd dat er vroeger een brouwerij in de buurt actief was, al blijft dat voorlopig een hypothese.
De ijskelder zelf wordt mogelijk gedateerd in de periode van het Hollands bewind (1815-1830), toen de stad verder werd versterkt.

Opgraving noodzakelijk vóór nieuwe bouw
De geplande vakantiewoning zal grotendeels onderkelderd worden, met graafwerken tot meer dan drie meter diep. Omdat het eerste archeologische niveau zich al op ongeveer 60 à 70 centimeter onder het maaiveld bevindt, dreigen de resten zonder ingreep verloren te gaan.
Daarom wordt het terrein eerst systematisch opgegraven. Archeologen beschouwen de site als waardevol, met potentieel om nieuwe inzichten te bieden in de ontwikkeling van Ieper, het dagelijks leven in de middeleeuwen en de evolutie van deze stadsrand.

Werken lokken nieuwsgierige blikken
De opgravingen trekken intussen heel wat aandacht van voorbijgangers. De combinatie van zichtbare structuren en historische vondsten maakt de site tot een opvallende plek in het straatbeeld.
Wat begon als een sloopproject, groeit zo uit tot een moment waarop verschillende lagen van de stadsgeschiedenis opnieuw zichtbaar worden.

© Geert Dewaele
, , , , , , , ,
Bron:
Middeleeuwse scherven, botresten en ijskelder ontdekt op plek waar woning tegen de vlakte ging – HLN (30 april 2026)

Onroerend Erfgoed
© Geert Dewaele
© Geert Dewaele

💬 Reageer hieronder

Kleurrijke narren verdwijnen uit gevel van Lakenhallen, maar stad voorziet nieuwe toekomst voor beelden

Geplaatst op: 28/04/2026 door Geert Dewaele in Erfgoed & Evenementen
Tags:, , , , , , , , ,
0

Ieper – De kleurrijke narren die de voorbije weken de gevels van de Lakenhallen sierden, zijn weggehaald. De beelden maakten deel uit van de feestelijkheden rond de restauratie van het historische gebouw. Volgens het stadsbestuur verdwijnen ze niet definitief: ze worden bewaard en zullen later opnieuw opduiken bij passende evenementen.

Tijdelijk kleuraccent na restauratie van historisch gebouw
De opvallende narrenbeelden die recent in de gevels van de Lakenhallen verschenen, zijn inmiddels verwijderd. Ze maakten deel uit van de viering rond het einde van een langdurige restauratie van het gebouw, dat erkend is als UNESCO-werelderfgoed.
De figuren trokken meteen de aandacht op de Grote Markt en bleven uiteindelijk langer zichtbaar dan aanvankelijk voorzien. Oorspronkelijk waren ze bedoeld als tijdelijke blikvangers tijdens een reeks evenementen, waaronder het internationale circus- en straattheaterfestival De Gevleugelde Stad in april.
Volgens stadsinformatie gebeurde het verwijderen van de beelden door medewerkers van de technische dienst.

Bewaren in plaats van verwijderen
Tijdens hun aanwezigheid ontstond bij inwoners het idee om de narren niet zomaar te laten verdwijnen. Sommige stemmen suggereerden dat de beelden eventueel verkocht of geveild konden worden als herinnering voor liefhebbers.
Schepen van Evenementen Diego Desmadryl liet weten dat de stad ervoor kiest om de narren te bewaren in een depot van de technische dienst. Hij gaf aan dat het de bedoeling is om de beelden later opnieuw te gebruiken bij evenementen die aansluiten bij het lokale karakter, zoals de Kattenstoet.

Initiatief vanuit het Yper Museum
Het narrenproject kwam tot stand vanuit het Yper Museum. Volgens schepen van Musea Emmily Talpe maakte het project deel uit van een bredere feestwerking rond de Lakenhallen.
In dat kader werd ook een nieuwe erkenning gelanceerd: een orde waarin inwoners kunnen worden opgenomen die zich bijzonder inzetten voor hun stad en medemens. Kandidaten zouden volgens het stadsbestuur jaarlijks genomineerd en verkozen worden.

Verwijzing naar Kattenstoet en lokale traditie
De vormgeving van de narren was niet toevallig. De figuren hielden katten vast, een duidelijke verwijzing naar de traditionele kattenworp vanaf het belfort tijdens de bekende Kattenstoet. Daarmee sloten de beelden inhoudelijk aan bij een van de meest herkenbare tradities van de stad.
Volgens Emmily Talpe waren de reacties op de kleurrijke figuren grotendeels positief. Ze gaf aan dat vooraf niet zeker was hoe het publiek zou reageren, maar dat de beelden volgens haar voor een opvallend en feestelijk accent zorgden aan de doorgaans sobere uitstraling van de Lakenhallen.

Praktische beperkingen door materiaal
Dat de narren slechts tijdelijk zichtbaar waren, had ook technische redenen. De beelden werden vervaardigd met behulp van 3D-printtechniek, waardoor ze betaalbaar konden blijven maar minder geschikt waren voor langdurige blootstelling aan weersomstandigheden.
Volgens Talpe worden de beelden niet weggegooid. Ze stelde dat ze uit het straatbeeld verdwijnen, maar niet uit het collectieve geheugen, en dat ze in de toekomst opnieuw een passende rol zullen krijgen bij activiteiten in de stad.

, , , , , , , , ,
Lees ook:
Kleurrijke narren sieren gevel van Lakenhallen in Ieper – 17/03/2026
Bron:
Kleurrijke narren worden van Lakenhallen gehaald maar keren terug: “Uit het oog is zeker niet uit het hart” – Nieuwsblad (28 april 2026)

💬 Reageer hieronder

Na 104 jaar sluit ‘Boudrietjes’: een stukje Ieperse geschiedenis verdwijnt uit de Menenstraat

Geplaatst op: 17/04/2026 door Geert Dewaele in Erfgoed & Geschiedenis, Lokale Economie
Tags:, , , , , , , , ,
0
,

Ieper – Na meer dan een eeuw komt er een einde aan papierhandel en drukkerij Boudry in de Menenstraat in Ieper, in de schaduw van de Menenpoort. De zaak, door velen liefkozend “Boudrietjes” genoemd, begint aan haar laatste maanden met een uitverkoop. Voor generaties klanten voelt het afscheid als het verdwijnen van een vertrouwd stukje jeugd. Veel mensen beschouwen de winkel dan ook als een stukje erfgoed van de stad.

“Als je het daar niet vond, vond je het nergens”
Voor veel Ieperlingen roept de naam Boudrietjes meteen herinneringen op. Wie iets zocht dat elders niet te vinden was, kreeg vaak hetzelfde advies: ga eens kijken bij Boudrietjes.
Binnenstappen in de winkel was voor velen een ervaring op zich. De geur van potloden en papier, rekken vol schoolgerief en laden waarin altijd wel iets onverwachts opdook, het zijn beelden die bij heel wat klanten nog levendig aanwezig zijn. Sommigen herinneren zich hoe ze er als kind een eerste doosje verf of zelfs een Matchboxauto mochten uitkiezen, terwijl anderen er hun schoolmateriaal kwamen kopen voor het nieuwe schooljaar.
Boven de deur vielen de initialen TB op, een verwijzing naar Temperman-Boudry, terwijl de opvallende grote vulpen van ongeveer twee meter lang aan de gevel jarenlang een herkenningspunt vormde in de Menenstraat. Voor velen hoorde de winkel gewoon bij het dagelijkse straatbeeld. Over de toekomst van deze iconische vulpen wordt nog nagedacht; mogelijk krijgt ze later een nieuwe bestemming of wordt ze verkocht.
Niet alleen inwoners van Ieper vonden hun weg naar de winkel. Ook toeristen kwamen er regelmatig langs om schrijfgerief, speelgoed of geschenken te kopen voor familieleden of kleinkinderen.

Uitverkoop gestart op 31 maart, sluiting uiterlijk eind augustus
Na meer dan een eeuw nadert nu het einde van de familiezaak. De uitverkoop van de volledige voorraad ging van start op 31 maart en mag wettelijk maximaal vijf maanden duren. Dat betekent dat de winkel uiterlijk eind augustus de deuren sluit, mogelijk vroeger als alles verkocht raakt.
Op Facebook liet uitbaatster Eveline Boudry weten dat klanten tijdens deze periode nog steeds terechtkunnen voor druk- en kopiewerk. Zij gaf aan dat de print- en kopieerafdeling tijdens de uitverkoop actief blijft en dat fotokopies en printwerk in klein- en grootformaat mogelijk blijven, waaronder bouw- en tuinplannen, posters en canvasprints.
Voor veel klanten komt het nieuws hard aan. Bezoekers reageren vaak verrast of emotioneel wanneer ze horen dat de zaak verdwijnt.

Een verhaal dat teruggaat tot vóór 1922
De geschiedenis van de zaak gaat terug tot vóór 1922. Volgens de familie begon Gustave Temperman oorspronkelijk aan de overkant van de straat. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd echter alles verwoest. Vier jaar lang verbleef hij met zijn vrouw en hun zes dochters in Le Tréport in Noord-Frankrijk. Na de oorlog keerde hij terug naar Ieper en begon hij in 1922 opnieuw op de huidige locatie met een drukkerij, boekbinderij en papierhandel.
Lang kon hij niet van zijn herstart genieten. In 1931 overleed hij, waarna zijn jongste dochter Clara de zaak verderzette. Zij trouwde met Paul Boudry, waardoor de naam Boudry definitief verbonden raakte aan de winkel.
In 1967 nam zoon Charles Boudry de leiding over. Samen met zijn echtgenote Monique Gythiel (die overleed in 2018) bouwde hij de zaak verder uit. Begin jaren tachtig werd ook het pand naast de oorspronkelijke winkel ingenomen, waardoor extra ruimte ontstond voor grotere printers en kopiemachines.
Vandaag draait Charles nog steeds regelmatig mee in de winkel, terwijl de dagelijkse leiding in handen is van zijn dochter Eveline.
Het koppel kreeg twee dochters: Dominique en Eveline.
Onder hun leiding kende de winkel bijzonder drukke jaren. Vooral bij de start van het schooljaar stonden klanten soms tot buiten aan te schuiven voor schoolgerief en kantoorbenodigdheden, een beeld dat vandaag nog bij velen herinneringen oproept.

Vierde generatie aan het roer sinds 1999
Na haar opleiding en loopbaan als tuin- en landschapsarchitect en interieurarchitect werkte Eveline Boudry enkele jaren in haar vakgebied. Ontwerpen en concepten uitwerken lagen haar goed, maar uiteindelijk koos ze ervoor om het familieverhaal verder te zetten.
In 1999 besloot zij de zaak over te nemen en zo de vierde generatie in de geschiedenis van de winkel te worden.
Samen met haar team, waaronder Kathy Lippinois die al 26 jaar in de winkel werkt, hield zij de winkel draaiende in een sector die de voorbije decennia sterk veranderde.
Volgens Eveline is het steeds moeilijker geworden om een zaak als deze rendabel te houden. Zij gaf aan dat online winkels en de opkomst van grote ketens veel klanten hebben weggehaald en dat scholen hun materiaal tegenwoordig anders aankopen dan vroeger. Ook het uitbaten van een gespecialiseerde winkel zoals deze is vandaag minder evident dan vroeger.
Een vijfde generatie stond niet klaar om de zaak verder te zetten. Binnen de familie waren er geen opvolgers beschikbaar, en er werd niet actief gezocht naar een overnemer.

Nieuws komt hard aan bij klanten
Voor veel klanten komt het nieuws van de sluiting hard aan. Bezoekers reageren vaak verrast of emotioneel wanneer ze horen dat de zaak verdwijnt.
Voor hen is Boudry meer dan zomaar een winkel. Het is een plek vol herinneringen, verbonden met schooljaren, ambacht en persoonlijke service. Generaties kinderen kwamen er hun eerste schoolgerief kopen, vaak samen met ouders of grootouders.
Met de sluiting verdwijnt niet alleen een handelszaak, maar ook een vertrouwd stukje dagelijkse geschiedenis van de stad, een plek waar herinneringen werden gemaakt en waar velen zich nog lang iets bij zullen blijven voorstellen.

, , , , , , , , ,
Lees ook:
Michiel Vantomme opent eind september Mike’s Antiek en Souvenir in Ieper: nieuw trefpunt voor toeristen en WO I-geschiedenis – 27/08/2025
Horecazaak en geschenkenwinkel Dépot is verhuisd van Menenstraat naar Grote Markt   – 23/12/2024
Minneke Poes in de Menenstraat voor het laatst open op 31 mei – 05/04/2024
© Geert Dewaele
Bron:
Na 104 jaar en vier generaties sluit drukkerij en papierwinkel Boudry: “Mensen beschouwen ons als een stukje erfgoed” – KW.be 16/04/2026

💬 Reageer hieronder

Indrukwekkend oorlogsbeeld neemt afscheid van Ieper na Last Post van 20 april

Geplaatst op: 17/04/2026 door Geert Dewaele in Erfgoed & cultuur
Tags:, , , , , , , , ,
0

Ieper – Na maandenlang een opvallende aanwezigheid bij de Menenpoort verdwijnt het monumentale beeld The Hauntings binnenkort uit Ieper. Ondanks een eerdere verlenging van het verblijf lijkt het vertrek nu definitief. Het afscheid na de Last Post van maandag 20 april markeert het einde van een passage die bij veel bezoekers en inwoners een sterke indruk naliet.

Monumentale soldaat als stille getuige
Sinds begin oktober vorig jaar stond The Hauntings opgesteld op het foto-eiland in de Frenchlaan, in de schaduw van de Menenpoort. Het ruim 6,5 meter hoge en bijna twee ton zware beeld toont een anonieme soldaat uit de Eerste Wereldoorlog.
Het kunstwerk werd vervaardigd uit afgedankte metalen onderdelen door The Dorset Forge, in opdracht van de Britse eigenaars Jo Oliver en Paul Richards. De soldaat kijkt symbolisch uit naar de namen van duizenden gesneuvelden op de Menenpoort — kameraden die zijn lot deelden. Daarmee staat het beeld niet symbool voor heldendom, maar voor de gewone soldaat en diens lot tijdens de oorlog.

Inspiratie uit een jeugdverhaal
De ontstaansgeschiedenis van het kunstwerk gaat terug naar een verhaal dat de kunstenares als kind hoorde. Zij vertelde dat het ging over een jonge soldaat die door mistige velden dwaalde, op zoek naar zijn thuis, zijn geliefden en zijn uiteindelijke bestemming. Later voelde zij de drang om dat beeld tastbaar te maken in een sculptuur, niet als held, maar als symbool voor de gewone man.

Internationale reis met halte in Ieper
Voor de aankomst in Ieper had het kunstwerk al een reis achter de rug langs Dublin, delen van Schotland en Antrobus House in Amesbury in Engeland. Ieper werd daarbij de laatste publieke halte van het beeld.
Aanvankelijk was voorzien dat het beeld tot 7 december 2025 in Ieper zou blijven. Daarna zou het een definitieve plaats krijgen op Pheasant Foot Farm, het landgoed van de eigenaars in Somerset in het Verenigd Koninkrijk. Volgens het stadsbestuur blijft dat ook vandaag de bedoeling, al is niet volledig zeker wanneer het beeld daar effectief wordt geplaatst.

Verlenging in december bood uitstel
Het beeld viel sterk in de smaak bij zowel inwoners als toeristen. Daardoor slaagde het stadsbestuur er in december in om een verlenging van het verblijf te bekomen tot 19 april.
Burgemeester Katrien Desomer bevestigde dat het beeld later deze maand wordt weggehaald en dat de Last Post van maandag 20 april de laatste ceremonie zal zijn waarbij het beeld aanwezig is. Zij gaf aan dat het nog steeds de uitdrukkelijke wens van de eigenaars blijft om het werk uiteindelijk een permanente plaats te geven op hun domein.
Volgens haar is dat ook de reden waarom het beeld niet permanent in Ieper kan blijven. Ze stelde bovendien dat een replica volgens haar het origineel te veel oneer zou aandoen.

Politieke stemmen vragen om nieuwe onderhandelingen
Binnen de gemeenteraad klinkt ook een andere visie. Oppositielid Philip Bolle pleit al langer voor het behoud van het kunstwerk in de stad.
Hij gaf eerder aan dat hij had voorgesteld om het beeld aan te kopen. Volgens hem werd aanvankelijk gesteld dat dit niet mogelijk was, maar toonde de latere verlenging aan dat onderhandelingen wel degelijk resultaat kunnen opleveren. Hij stelde dat verdere gesprekken met de eigenaars zinvol kunnen zijn, eventueel ook met afspraken voor een terugkeer op langere termijn.
Daarnaast gaf hij aan dat dergelijke beslissingen volgens hem een bredere dialoog verdienen binnen de gemeenteraad en niet uitsluitend door het schepencollege genomen zouden moeten worden. Hij opperde ook het idee dat een gezamenlijke brief vanuit de gemeenteraad het draagvlak binnen de stad duidelijk zou kunnen maken.

Blijvende indruk bij bezoekers en inwoners
Tijdens zijn verblijf groeide The Hauntings uit tot een herkenbare blikvanger in de stad. Het beeld werd vaak gefotografeerd en lokte talrijke reacties uit van zowel inwoners als bezoekers. Voor velen kreeg het kunstwerk een bijzondere betekenis tijdens hun bezoek aan Ieper.
Of op dezelfde locatie in de toekomst een ander kunstwerk zal verschijnen, blijft voorlopig onduidelijk. Voorlopig blijft vooral de herinnering aan een tijdelijke aanwezigheid die bij velen een blijvende indruk naliet.

, , , , , , , , ,
Lees ook:
The Hauntings blijft tot 19 april 2026 in Ieper: publiekstrekker krijgt opvallende verlenging – 24/11/2025
Gigantisch beeld ‘The Hauntings’ waakt over Menenpoort: “Een eer om dit werk hier te zien” – 8/10/2025
© Geert Dewaele
Bron:
Reuzensoldaat The Hauntings vertrekt na Last Post van maandag 20 april: “Voor altijd plaatsje in het hart van Ieperling én toerist” – KW.be 16/04/2026

💬 Reageer hieronder

Oudere berichten