Post Tagged ‘De Blankaart’

,

Ieper – De internationale producent van geur- en smaakstoffen IFF heeft de intentie aangekondigd om zijn productievestiging in Ieper te sluiten. De geplande afbouw zou tegen 2027 afgerond zijn en kan tachtig banen treffen. De aankondiging zet een wettelijk overlegtraject in gang en roept vragen op over werkgelegenheid en milieudossiers in de regio.

Sluitingsplan zet toekomst van tachtig werknemers onder druk
Het chemiebedrijf International Flavors & Fragrances Inc. heeft aangekondigd dat het zijn productieactiviteiten in Ieper geleidelijk wil stopzetten. Volgens de huidige plannen zou de site tegen 2027 volledig sluiten.
De vestiging in Ieper maakt deel uit van een netwerk van vier Belgische locaties, naast sites in Brugge, Olen en Mechelen. In totaal werken in België ongeveer 300 mensen voor het bedrijf. In Ieper zelf gaat het om 89 werknemers, waarvan een tachtigtal rechtstreeks door de plannen geraakt kan worden.
De site, die al sinds 1978 actief is, produceert onder meer soja-eiwitisolaten. Die grondstoffen worden gebruikt in voedingsproducten zoals plantaardige dranken.

Wettelijke procedure opgestart
Door de aankondiging start nu een traject volgens de Wet-Renault, de Belgische regelgeving die bedrijven verplicht om eerst een informatie- en consultatieprocedure te doorlopen bij een voorgenomen collectief ontslag.
Tijdens die fase gaan directie en werknemersvertegenwoordigers in overleg. Volgens de directie zullen definitieve beslissingen pas volgen nadat dat proces is afgerond. Het bedrijf liet in een officiële mededeling verstaan dat werknemers volgens hen zo goed mogelijk ondersteund zullen worden tijdens het traject.

Redenen: investeringen en strategische hertekening
Een vertegenwoordiger van het bedrijf gaf aan dat er volgens de onderneming twee hoofdredenen zijn voor het voornemen tot sluiting.
Volgens hem stelde de directie dat er in de toekomst aanzienlijke investeringen nodig zouden zijn op het vlak van energie en duurzaamheid. Daarnaast gaf hij aan dat een evaluatie binnen het wereldwijde productienetwerk had uitgewezen dat de site op lange termijn moeilijk te behouden zou zijn in haar huidige vorm.
De productievolumes die vandaag in Ieper worden gerealiseerd, zouden volgens het bedrijf verdeeld worden over andere vestigingen binnen de internationale groep.

Milieudossier blijft in de achtergrond meespelen
De site in Ieper kwam eerder al onder de aandacht door een milieudossier rond afvalwater. Daarbij werden verhoogde concentraties van de stof 1,2,4-triazool vastgesteld.
Het water van de betrokken lozingen stroomt richting het waterwingebied De Blankaart, dat belangrijk is voor de drinkwatervoorziening in de regio.
Een vertegenwoordiger van het bedrijf benadrukte dat het milieudossier volgens hen geen directe rol speelde in de beslissing om de sluiting te overwegen. Volgens hem blijft de onderneming samenwerken met bevoegde instanties en onderzoeksorganisaties om het probleem aan te pakken.

Politieke reactie wijst op dubbele realiteit
Vanuit de Vlaamse overheid werd begrip getoond voor de impact op werknemers en hun gezinnen.
Jo Brouns gaf aan dat de eerste bekommernis uitgaat naar de betrokken werknemers en hun families. Tegelijk wees hij erop dat de activiteiten van het bedrijf een merkbare invloed hebben gehad op lokale waterlopen.
Hij stelde dat studies aantonen dat het bedrijf een belangrijke bron was van bepaalde verontreinigende stoffen. Tegelijk gaf hij aan dat er volgens hem de voorbije periode constructief werd samengewerkt met het bedrijf om de uitstoot te verminderen.
Volgens de minister blijft het aanpakken van overschrijdingen in het watergebied rond De Blankaart een belangrijke uitdaging waarvoor samenwerking nodig is tussen industrie, landbouw en andere betrokken sectoren.

Regionale impact kan verder reiken dan alleen de site
De mogelijke sluiting heeft niet alleen gevolgen voor werknemers, maar ook voor de lokale economie. Industriële sites van dit type ondersteunen vaak een netwerk van leveranciers, logistieke partners en onderhoudsdiensten.
Hoewel het overlegproces nog loopt en definitieve beslissingen pas later verwacht worden, zorgt de aankondiging nu al voor onzekerheid bij werknemers en hun omgeving.

Bron:
Vanwalleghem, E. (22 april 2026). Voedingsbedrijf Solae Belgium in Ieper sluit: 80 werknemers dreigen hun baan te verliezen | VRT NWS Nieuws. VRTNWS.

Bedrijf IFF wil vestiging in Ieper sluiten: tachtig banen op de helling – KW.be 22 april 2026

💬 Reageer hieronder

,

Metingen in vier West-Vlaamse waterproductiecentra tonen verhoogde concentraties van 1,2,4-triazool in het drinkwater. Onderzoek van Vito wijst industriële lozingen aan als belangrijkste oorzaak, vooral via de Ieperlee. Landbouw en farmaceutische bronnen spelen een kleinere, maar meetbare rol.

Industriële lozingen als dominante factor
Uit een uitgebreid bronnenonderzoek van onderzoeksinstelling Vito blijkt dat vooral industriële lozingen verantwoordelijk zijn voor de verhoogde aanwezigheid van 1,2,4-triazool in het West-Vlaamse drinkwater. Dat afbraakproduct van schimmelbestrijdingsmiddelen wordt sinds begin 2024 in verhoogde concentraties gemeten in vier waterproductiecentra van De Watergroep: De Blankaart (Diksmuide), Dikkebus, Zillebeke en De Gavers.

De Europese drinkwaternorm voor pesticidenresiduen bedraagt 0,1 microgram per liter. In De Blankaart werden in de zomer van 2025 pieken tot 0,7 microgram per liter vastgesteld, zeven keer boven die norm. In de andere centra bleven de waarden dichter bij de grens, met in De Gavers zelfs geen overschrijdingen meer in het afgelopen jaar.

De rol van de Ieperlee
De hoogste concentraties werden gemeten in de Ieperlee, het kanaal dat Ieper met de IJzer verbindt. Daar trof Vito waarden aan tot 9 microgram per liter 1,2,4-triazool. Volgens de onderzoekers is dit waterlichaam de belangrijkste aanvoerroute van de vervuiling richting het waterproductiecentrum De Blankaart.

Lozingen door voedselverwerkende bedrijven en rioolwaterzuiveringsinstallaties leveren daarbij de grootste bijdrage. Bij een van de onderzochte voedingsbedrijven werd in juni een concentratie van 32 microgram per liter vastgesteld in het geloosde water. Het Vito-rapport noemt geen bedrijfsnamen, maar de Vlaamse Milieumaatschappij (VMM) bevestigde tijdens een persbriefing dat het bedrijf IFF België, gelegen aan de Ieperlee, een van de belangrijkste lozingspunten vormt.

De VMM verklaarde daarbij dat “de hoeveelheid die wordt geloosd en de locatie van de lozing maken dat dit zeker een van de belangrijkste bronnen is om te onderzoeken wat eraan kan worden gedaan”, en dat ook andere bedrijven in de regio worden meegenomen in die analyse. Het bedrijf zou volgens de VMM meewerken aan bijkomende maatregelen en mogelijke investeringen om de uitstoot te beperken.

Landbouw en zorginstellingen: secundaire bronnen
Naast de industrie speelt ook de landbouw een rol, zij het in mindere mate. In de productiecentra van Dikkebus en Zillebeke, waar vooral in de zomer lichte overschrijdingen voorkomen, wijst het Vito-onderzoek landbouwactiviteiten aan als belangrijkste lokale bron. Triazolen worden gebruikt in gewasbeschermingsmiddelen voor onder meer aardappelen.

Ook farmaceutische toepassingen dragen beperkt bij. In afvalwater van het Ieperse ziekenhuis Jan Yperman werd een concentratie van 0,2 microgram per liter gemeten.

Gezondheid en beleid
Hoewel de wettelijke norm tijdelijk werd opgetrokken tot 1 microgram per liter – een afwijking die Vlaams minister van Omgeving en Landbouw Jo Brouns (CD&V) voor twee jaar toestond – benadrukt de VMM dat er geen acuut gezondheidsrisico is. De gezondheidskundige advieswaarde ligt immers op 138 microgram per liter.

Intussen werkt de Vlaamse regering aan een Strategisch Drinkwaterplan. Dat plan moet de veiligheid van de drinkwatervoorziening beter waarborgen. Na politieke discussies binnen de meerderheid kondigde de minister aan dat het plan in januari wordt voorgesteld.

💬 Reageer hieronder

Bron:
Bronnenonderzoek bevestigt: West-Vlaams drinkwater vooral vervuild door industriële lozing. (12 januari 2026). Nieuwsblad. https://www.nieuwsblad.be/binnenland/bronnenonderzoek-bevestigt-west-vlaams-drinkwater-vooral-vervuild-door-industriele-lozing/123264309.html
Lees ook bij Bouwend Ieper:
Westhoek kampt met te veel pesticiden in drinkwater: minister Brouns belooft plan, Groen eist verbod – 6/11/2025