Post Tagged ‘triazool’

Ieper – Het nieuwe Vlaamse drinkwaterplan moet de waterkwaliteit garanderen, maar stuit op verdeeldheid. Terwijl beleidsmakers spreken van een evenwichtige oplossing, groeit in Ieper de bezorgdheid. Vooral de tijdelijke versoepeling van de norm voor triazool tot 2029 zet het vertrouwen in kraantjeswater onder druk.

Tijdelijke versoepeling tot 2029
De Vlaamse regering heeft een drinkwaterplan goedgekeurd dat moet omgaan met verhoogde concentraties van 1,2,4-triazool in delen van West-Vlaanderen. Die stof ontstaat bij de afbraak van bepaalde pesticiden en overschrijdt op sommige plaatsen de Europese voorzorgsnorm van 0,1 microgram per liter.
Om de bevoorrading te garanderen, blijft een tijdelijke afwijking van die norm gelden tot eind 2029. Daarna moet het drinkwater opnieuw overal aan de Europese standaard voldoen.
De hoogste concentraties werden gemeten in De Blankaart, maar voor Ieper ligt de aandacht vooral bij de productiecentra in Dikkebus en Zillebeke, die nauw verbonden zijn met de regionale drinkwatervoorziening.

Provincie: “evenwicht, maar nog veel werk”
Gedeputeerde Bart Naeyaert stelt dat het plan een evenwicht zoekt tussen volksgezondheid en haalbaarheid, en gebaseerd is op wetenschappelijk advies. Volgens hem blijft het drinkwater veilig, ook bij de huidige overschrijdingen.
Tegelijk erkent hij dat onzekerheid over langetermijneffecten blijft bestaan en dat verdere inspanningen nodig zijn. Het dossier is complex omdat meerdere sectoren betrokken zijn, waaronder landbouw, industrie en zorginstellingen.

Gezondheidsrisico’s: beperkte kennis op lange termijn
Wetenschappelijke adviezen geven aan dat de gemeten concentraties ruim onder de voorlopige gezondheidskundige richtwaarde liggen. Toch is er nog geen volledige duidelijkheid over de impact van langdurige blootstelling.
Die combinatie van beperkte acute risico’s en onzekerheid op lange termijn zorgt voor aanhoudende bezorgdheid bij een deel van de bevolking.

Ieper: vertrouwen onder druk
Oo in Ieper klinkt die bezorgdheid steeds luider. Inwoners stellen zich vragen bij het feit dat een Europese norm gedurende meerdere jaren overschreden mag worden, zelfs tijdelijk.
Sommigen geven aan hun gedrag aan te passen en minder kraantjeswater te gebruiken, uit voorzichtigheid eerder dan uit bewezen risico. Anderen blijven het water gebruiken, maar met een groeiend gevoel van twijfel.
De vergelijking met eerdere milieudossiers, waarbij risico’s pas later duidelijk werden, duikt geregeld op in gesprekken. Dat versterkt het wantrouwen tegenover geruststellende boodschappen.

Tussen begrip en scepsis
De reacties in Ieper tonen een dubbel gevoel. Enerzijds is er begrip voor de moeilijke evenwichtsoefening tussen landbouw, economie en volksgezondheid. Anderzijds leeft de vraag waarom een oplossing meerdere jaren moet duren.
De termijn tot 2029 wordt door sommigen als lang ervaren, zeker voor iets zo fundamenteels als drinkwater. Ook de vrees dat tijdelijke maatregelen langer zouden kunnen aanhouden, speelt mee.

Milieuorganisaties: “te weinig ambitie”
Milieu- en natuurorganisaties reageren kritisch op het plan. Zij vinden dat de focus te veel ligt op technische oplossingen, zoals waterzuivering, en te weinig op het voorkomen van vervuiling.
Volgens hen ontbreken duidelijke en snelle ingrepen aan de bron, zoals strengere beperkingen op bepaalde pesticiden.

Politieke reacties lopen uiteen
Binnen de politiek zijn de meningen verdeeld. Sommige vertegenwoordigers benadrukken dat een permanente versoepeling van de norm werd vermeden en dat de tijdelijke periode gepaard gaat met concrete maatregelen.
Andere stemmen vragen meer urgentie. Vanuit de landbouwsector klinkt dan weer bezorgdheid over bijkomende regels en mogelijke concurrentienadelen.

Complex dossier met strakke deadline
Tegen eind 2029 moeten de concentraties opnieuw onder de Europese norm liggen. Hoe de maatregelen concreet worden ingevuld, wordt de komende periode verder uitgewerkt.
Intussen blijft één uitdaging centraal staan: niet alleen de waterkwaliteit verbeteren, maar ook het vertrouwen van inwoners, zeker in Ieper, herstellen.

Lees ook:
Industrie belangrijkste bron van vervuiling in West-Vlaams drinkwater, blijkt uit bronnenonderzoek – 12/01/2026
Westhoek kampt met te veel pesticiden in drinkwater: minister Brouns belooft plan, Groen eist verbod – 6/11/2025
Bron:
Provincie West‑Vlaanderen reageert op drinkwaterplan van Vlaamse regering: “Een evenwichtig akkoord, maar er is nog werk aan de winkel” – HLN 5 mei 2026
Watercoalitie uit scherpe kritiek op nieuw Vlaams Drinkwaterplan: “Tijd van vrijblijvendheid is voorbij” – HLN 5 mei 2026
Vanwalleghem, E. (5 mei 2026). “Vroeger altijd kraantjeswater, nu zet ik koffie met flessenwater”: veel West-Vlamingen vertrouwen hun drinkwater niet meer | VRT NWS Nieuws.
Vlaanderen heeft plan voor gezonder drinkwater, maar niet iedereen is overtuigd: “Chemicaliën zouden niet zo erg zijn… dat zeiden ze van PFAS ook” – Nieuwblad 5 mei 2026

💬 Reageer hieronder

,

Metingen in vier West-Vlaamse waterproductiecentra tonen verhoogde concentraties van 1,2,4-triazool in het drinkwater. Onderzoek van Vito wijst industriële lozingen aan als belangrijkste oorzaak, vooral via de Ieperlee. Landbouw en farmaceutische bronnen spelen een kleinere, maar meetbare rol.

Industriële lozingen als dominante factor
Uit een uitgebreid bronnenonderzoek van onderzoeksinstelling Vito blijkt dat vooral industriële lozingen verantwoordelijk zijn voor de verhoogde aanwezigheid van 1,2,4-triazool in het West-Vlaamse drinkwater. Dat afbraakproduct van schimmelbestrijdingsmiddelen wordt sinds begin 2024 in verhoogde concentraties gemeten in vier waterproductiecentra van De Watergroep: De Blankaart (Diksmuide), Dikkebus, Zillebeke en De Gavers.

De Europese drinkwaternorm voor pesticidenresiduen bedraagt 0,1 microgram per liter. In De Blankaart werden in de zomer van 2025 pieken tot 0,7 microgram per liter vastgesteld, zeven keer boven die norm. In de andere centra bleven de waarden dichter bij de grens, met in De Gavers zelfs geen overschrijdingen meer in het afgelopen jaar.

De rol van de Ieperlee
De hoogste concentraties werden gemeten in de Ieperlee, het kanaal dat Ieper met de IJzer verbindt. Daar trof Vito waarden aan tot 9 microgram per liter 1,2,4-triazool. Volgens de onderzoekers is dit waterlichaam de belangrijkste aanvoerroute van de vervuiling richting het waterproductiecentrum De Blankaart.

Lozingen door voedselverwerkende bedrijven en rioolwaterzuiveringsinstallaties leveren daarbij de grootste bijdrage. Bij een van de onderzochte voedingsbedrijven werd in juni een concentratie van 32 microgram per liter vastgesteld in het geloosde water. Het Vito-rapport noemt geen bedrijfsnamen, maar de Vlaamse Milieumaatschappij (VMM) bevestigde tijdens een persbriefing dat het bedrijf IFF België, gelegen aan de Ieperlee, een van de belangrijkste lozingspunten vormt.

De VMM verklaarde daarbij dat “de hoeveelheid die wordt geloosd en de locatie van de lozing maken dat dit zeker een van de belangrijkste bronnen is om te onderzoeken wat eraan kan worden gedaan”, en dat ook andere bedrijven in de regio worden meegenomen in die analyse. Het bedrijf zou volgens de VMM meewerken aan bijkomende maatregelen en mogelijke investeringen om de uitstoot te beperken.

Landbouw en zorginstellingen: secundaire bronnen
Naast de industrie speelt ook de landbouw een rol, zij het in mindere mate. In de productiecentra van Dikkebus en Zillebeke, waar vooral in de zomer lichte overschrijdingen voorkomen, wijst het Vito-onderzoek landbouwactiviteiten aan als belangrijkste lokale bron. Triazolen worden gebruikt in gewasbeschermingsmiddelen voor onder meer aardappelen.

Ook farmaceutische toepassingen dragen beperkt bij. In afvalwater van het Ieperse ziekenhuis Jan Yperman werd een concentratie van 0,2 microgram per liter gemeten.

Gezondheid en beleid
Hoewel de wettelijke norm tijdelijk werd opgetrokken tot 1 microgram per liter – een afwijking die Vlaams minister van Omgeving en Landbouw Jo Brouns (CD&V) voor twee jaar toestond – benadrukt de VMM dat er geen acuut gezondheidsrisico is. De gezondheidskundige advieswaarde ligt immers op 138 microgram per liter.

Intussen werkt de Vlaamse regering aan een Strategisch Drinkwaterplan. Dat plan moet de veiligheid van de drinkwatervoorziening beter waarborgen. Na politieke discussies binnen de meerderheid kondigde de minister aan dat het plan in januari wordt voorgesteld.

💬 Reageer hieronder

Bron:
Bronnenonderzoek bevestigt: West-Vlaams drinkwater vooral vervuild door industriële lozing. (12 januari 2026). Nieuwsblad. https://www.nieuwsblad.be/binnenland/bronnenonderzoek-bevestigt-west-vlaams-drinkwater-vooral-vervuild-door-industriele-lozing/123264309.html
Lees ook bij Bouwend Ieper:
Westhoek kampt met te veel pesticiden in drinkwater: minister Brouns belooft plan, Groen eist verbod – 6/11/2025