Post Tagged ‘overname’

Ieper – Een kleine keukenbrand heeft restaurant De Mande in Ieper tijdelijk gesloten. Tegelijk bereiden uitbaters Mike Voorspoels (60) en Nadine Deconinck (59) hun definitieve afscheid voor. Na bijna 36 jaar horeca willen ze hun zaak overlaten aan een nieuwe generatie.

Tijdelijke sluiting na keukenbrand
Zondagmiddag brak in de keuken van café-restaurant De Mande, langs de Zonnebeekseweg in Ieper, een beperkte brand uit. Het vuur ontstond aan de frietpot, vermoedelijk ter hoogte van de isolatie. De uitbaters konden snel ingrijpen, waardoor de schade volgens hun inschatting minimaal bleef.

De brandweer en politie kwamen ter plaatse. Het betrokken toestel werd buiten gebruik gesteld in afwachting van een controle en herstelling door de leverancier. Omdat het incident zich op zondag voordeed, bleef de zaak voorlopig dicht.

Mike Voorspoels verklaarde dat hij het vooral jammer vond dat hij op het einde van zijn carrière nog klanten moest teleurstellen, aangezien de middagservice net zou starten en er al tafels geboekt waren.

Van mandenwinkel tot vaste waarde
De Mande is al decennialang een begrip in Ieper. Mike Voorspoels en Nadine Deconinck namen de zaak in 1990 over, toen ze allebei in de horeca actief waren en in de buurt woonden. Het pand, dat vroeger een mandenwinkel met horecagedeelte was, behield zijn oorspronkelijke naam.

Doorheen de jaren groeide De Mande uit tot een combinatie van bruin café, restaurant en feestlocatie. Achteraan werd een feestzaal uitgebreid; vandaag telt de zaak drie aparte zalen waar tal van familiefeesten, huwelijksvieringen en rouwmaaltijden plaatsvonden. De ligging, vlak bij de Menenpoort en een begraafplaats, maakte het voor veel families een logische ontmoetingsplek.

Op de kaart stonden klassieke Vlaamse gerechten zoals vispotjes, steak en vol-au-vent. Tegelijk bleef het cafégedeelte een vaste trefplaats voor stamgasten en verenigingen.

Generaties over de vloer
Toen het koppel begon, was hun zoon nog een baby. Volgens Nadine groeide hij letterlijk op in de zaak, tussen de klanten. Zij stond doorgaans achter de toog, terwijl Mike de keuken runde.
De Mande fungeerde jarenlang als lokaal voor clubs en verenigingen, van biljart- en kaartclubs tot vissersverenigingen. Die werking verminderde de voorbije jaren, onder meer door vergrijzing. De uitbaters verlegden hun focus daarom meer naar restaurantactiviteiten en het ontvangen van schoolgroepen.

Nadine gaf aan dat vooral het dagelijkse contact met klanten haar het meeste voldoening gaf. Ze omschreef zichzelf als een luisterend oor voor wie langskwam.

Gezondheid en pensioen
De beslissing om te stoppen rijpte een jaar geleden. Naast de pensioengerechtigde leeftijd spelen ook gezondheidsredenen een rol. Mike Voorspoels kampt met een hart- en vaatziekte en moet in 2026 een ingreep ondergaan. Het koppel wil meer tijd voor elkaar en voor activiteiten buiten de zaak. Volgens hun verklaring blijven ze open tot er een overnemer is gevonden.

Oproep aan overnemers
Het pand is eigendom van Brouwerij Leroy. Zowel de brouwerij als de uitbaters wensen dat De Mande een horecazaak blijft. De uitbaters benadrukken dat het om een grote en polyvalente locatie gaat, met verschillende zalen en parkeermogelijkheid. Ze hopen dat de zaak niet leeg komt te staan en geloven dat ook nieuwe ondernemers er een bloeiende activiteit kunnen uitbouwen.

Potentiële kandidaten kunnen rechtstreeks contact opnemen met de uitbaters.

Een ontmoetingsplek in verandering
Met het aangekondigde afscheid verdwijnt mogelijk opnieuw een klassiek bruin café uit het Ieperse straatbeeld. De Mande fungeerde jarenlang als vaste afspraakplek waar verschillende generaties elkaar ontmoetten.

De komende maanden zullen uitwijzen of een nieuwe uitbater dat verhaal verderzet.

© Geert Dewaele

💬 Reageer hieronder

Bron:
Dit artikel is gebaseerd op berichtgeving van Nieuwsblad en KW.be:
Houwen, J. (1 maart 2026). Mike (60) wil na 36 jaar restaurant overdragen, maar kleine brand dwingt hem nu tot sluiting: “Jammer dat ik op het laatst nog mensen moet teleurstellen.Nieuwsblad. https://www.nieuwsblad.be/regio/west-vlaanderen/westhoek/ieper/mike-60-wil-na-36-jaar-restaurant-overdragen-maar-kleine-brand-dwingt-hem-nu-tot-sluiting-jammer-dat-ik-op-het-laatst-nog-mensen-moet-teleurstellen/138196704.html

Gheeraert, Tom. (19 november 2025). Mike (60) en Nadine (59) nemen na 35 jaar afscheid van De Mande: “Dit is nog een echte ontmoetingsplek”. KW.be. https://kw.be/nieuws/economie/horeca/mike-en-nadine-nemen-na-35-jaar-afscheid-van-de-mande-dit-is-nog-een-echte-ontmoetingsplek/

© Geert Dewaele

© Geert Dewaele
,

Ieper – De historische Kazemattenbrouwerij in Ieper blijft bestaan dankzij een overname door stadsgenoten van Leroy Breweries. Oprichter Rudi Ghequire draagt zijn levenswerk met een gerust hart over. De bieren, de locatie en het verhaal onder de vestingmuren blijven behouden, met een nieuwe generatie brouwers aan het roer.

Van geesteskind tot erfgoed
Onder de vestingwallen van Ieper, in de kazematten die dateren uit de tijd van Vauban, bouwde Rudi Ghequire twaalf jaar geleden een brouwerij uit zonder subsidies. De brouwmeester uit Roeselare, jarenlang actief bij Rodenbach, ontwikkelde er zijn eigen recepten en reconstrueerde eigenhandig een tweedehands brouwinstallatie, dat lezen we in het Nieuwsblad.

Volgens Ghequire bleef hij bewust op de achtergrond om geen belangenconflict te creëren met zijn toenmalige werkgever. Voor logistiek en commerciële ondersteuning kon hij rekenen op Brouwerij St.Bernardus, waar CEO Julie Depypere mede-eigenaar werd van het project.

Overname door stadsgenoten
Omdat hij naar eigen zeggen niet jonger wordt, ging Ghequire op zoek naar een overnemer. Die werd gevonden in Leroy Breweries uit Boezinge, eveneens in Ieper.

Bruno Leroy, sales- en marketingverantwoordelijke en elfde generatie in de brouwersfamilie, zegt dat het verhaal wordt voortgezet met respect voor de identiteit van de plek en de bieren. De bestaande merken, waaronder The Wipers Times, blijven behouden. Ghequire blijft betrokken en ziet zijn werk in vertrouwde handen.

Internationale erkenning
In de voorbije jaren bouwden de Kazematten een stevige reputatie op. Op de zogeheten Wall of Fame prijken 21 internationale onderscheidingen. Ghequire noemt het een geruststelling dat zijn project niet alleen wordt voortgezet, maar ook verder kan groeien binnen een familiebedrijf met een eeuwenlange traditie.

Hij omschrijft de nieuwe eigenaars als een jonge generatie met ambitie en ziet in hen de mensen die het potentieel van de brouwerij verder kunnen ontwikkelen.

Focus bij St.Bernardus
Ook St.Bernardus, dat historisch bij het project betrokken was, maakt bewust ruimte. Volgens CEO Julie Depypere vergt de internationale groei van hun eigen brouwerij volledige focus en investeringen. Daarom werd ervoor gekozen het Kazematten-verhaal toe te vertrouwen aan Leroy Breweries, dat er een nieuw hoofdstuk aan wil toevoegen.

Geschiedenis als rode draad
De band tussen beide brouwerijen gaat verder dan de recente overname. Leroy Breweries werd opgericht in 1572 aan het sas van Boezinge, terwijl de kazematten dateren van rond 1680. Beide locaties dragen een stuk Ieperse geschiedenis van vóór de Eerste Wereldoorlog.

De Kazematten zijn internationaal vooral bekend door The Wipers Times, het satirische soldatenkrantje dat Britse militairen er tijdens de oorlog drukten. Het gelijknamige bier werd ontwikkeld met een Engels smaakprofiel en richtte zich van bij de start op buitenlandse bezoekers die na een herdenkingsbezoek een plek zochten om het verleden te laten bezinken.

Toeristische toekomst
De locatie onder de vestingen zal voortaan ook dienen als onthaalruimte voor Leroy Breweries. In hun oudere sites werd bij de bouw nooit rekening gehouden met bezoekersfaciliteiten. De Kazematten bieden die mogelijkheid wel, midden in een omgeving die geschiedenis, erfgoed en biercultuur samenbrengt.

Volgens Ghequire is het behoud van de brouwerij essentieel. Hij wijst op de historische elementen in het gebouw, zoals een oude vlag met het wapenschild van de stad en de symbolen van volders en brouwers. Voor hem is de site evenzeer een levend museum als een productieruimte.

© Geert Dewaele

💬 Reageer hieronder

Bron:
Pattyn, Thijs. (17 januari 2026). Unieke brouwerij verzekert voortbestaan met overname door stadsgenoten: “Deze jonge leeuwen zijn klaar om de biermarkt te bestormen.” Nieuwsblad. https://www.nieuwsblad.be/regio/west-vlaanderen/westhoek/ieper/unieke-brouwerij-verzekert-voortbestaan-met-overname-door-stadsgenoten-deze-jonge-leeuwen-zijn-klaar-om-de-biermarkt-te-bestormen/124173185.html

© Geert Dewaele

Ieper – Het Ieperse transportbedrijf Sitra zet zijn internationale groeistrategie kracht bij met een nieuwe overname in Duitsland. Met de inlijving van Marlep Tanklogistic versterkt de West-Vlaamse groep haar positie in temperatuurgecontroleerd voedingsvervoer en groeit de groepsomzet richting 330 miljoen euro.

Duitse overname versterkt positie in voedingslogistiek
Het in Ieper gevestigde Sitra, gespecialiseerd in het transport van voedingswaren, breidt zijn Europese netwerk verder uit. Op de bedrijfswebsite meldt de groep de overname van het Duitse Marlep Tanklogistic, een speler in het vervoer van temperatuurgecontroleerde vloeibare grondstoffen voor de voedingssector.

Met deze acquisitie komt er ongeveer 30 miljoen euro omzet bij, bovenop de huidige groepsomzet van circa 300 miljoen euro. Ook honderd medewerkers stappen mee over naar de West-Vlaamse groep. Marlep is actief vanuit vestigingen in Hamburg en Gdansk en profileert zich, net als Sitra, in nichelogistiek voor de voedingsindustrie.

Familiebedrijf met internationale ambities
Sitra is het levenswerk van de West-Vlaamse ondernemersfamilie Saelens en wordt vandaag geleid door de derde generatie. Het bedrijf is inmiddels actief in twaalf Europese landen en stelt in totaal ongeveer 1.600 mensen te werk.

De groeistrategie is de voorbije jaren zichtbaar versneld. Eerder werden al bedrijven overgenomen in onder meer Nederland, het Verenigd Koninkrijk en Italië. Duitsland vormt nu een volgende strategische stap in die Europese uitbouw.

Rol van private equity
Sinds 2021 heeft ook het private-equityfonds Creafund een participatie in het kapitaal van Sitra. Volgens de onderneming heeft die instap de financiële slagkracht en het tempo van internationale expansie verhoogd. De langetermijnambitie van de groep evolueert daarbij richting een omzetniveau van 500 miljoen euro.

💬 Reageer hieronder

Bron:
Cambien, K. (13 januari 2026). Ieperse transportbedrijf Sitra zet zijn Europese groeistrategie ‘geschwind’ verder. Made In. https://www.made-in.be/west-vlaanderen/ieperse-transportbedrijf-sitra-zet-zijn-europese-groeistrategie-geschwind-verder/
© Geert Dewaele

Ieper – Na 25 jaar laat Geert Verhelst frituur ’t Kattekwaad op de Ieperse Grote Markt over aan een Chinees-Nederlands gezin. De overnemers staan bekend om hun werkethiek, en willen de lange openingsuren verderzetten. Een opvallend, maar doordacht einde van een horecacarrière die begon in een mobiele frituur in 1980.

Geert Verhelst begon zijn carrière in 1980 met een mobiele frituur en trok in de weekends naar dancing Colombo bij Diksmuide. In de jaren nadien baatte hij meerdere frituren uit in Gistel, Kortemark en Varsenare. In 1993 besloot hij om zich te vestigen in één vaste zaak. Zijn oog viel uiteindelijk op frituur ’t Kattekwaad op de Ieperse Grote Markt, een tip van zijn aardappelleverancier.

Toen hij in 2000 begon in Ieper, was de stad hem volledig onbekend. Toch hield hij de naam van de frituur bewust ongewijzigd. Volgens hem zat er nog groei in de zaak. Dat bleek, want in 25 jaar tijd transformeerde hij de frituur tot een volwaardig eethuis.

Van frietjes tot vispannetjes
Verhelst investeerde in twee grote verbouwingen. De frituur sloot slechts twee keer, samen goed voor zes weken en achttien dagen. Zelfs schilderwerken gebeurden ’s nachts, zodat klanten er geen hinder van ondervonden. Enkel op Nieuwjaar en rond Kerst ging de zaak dicht. De openingsuren bleven al die jaren opvallend ruim: van zondag tot donderdag van 11 tot 23 uur, en op vrijdag en zaterdag tot middernacht.

De menukaart breidde hij stevig uit. Naast frieten bood hij ook varkenswangetjes, mosselen, scampi’s, ribbetjes, steaks, pasta’s, vegetarische en glutenvrije gerechten aan. Volgens hem vroeg de klant daar gewoon om, zeker gezinnen met kinderen voor wie een klassiek restaurantbezoek te duur werd. Hij vond dat een frituur zich moest aanpassen om te kunnen blijven bestaan. Had hij in 1980 de huidige menukaart gezien, dan had hij het nooit geloofd, gaf hij toe.

De overname
De beslissing om te stoppen hield hij stil. Hij contacteerde zelf vier geïnteresseerde partijen. Velen haakten af wegens de lange openingsuren, maar een Chinees-Nederlands gezin uit Eindhoven, met ervaring in sushi- en frietzaken, beet zich vast in het aanbod.

Volgens Verhelst kenden zij de voorzitter van de Belgische Vereniging van Chinese Frituristen, Fong Qiu, die eerder al in Zottegem frituur Happy uitbaatte. Deze vereniging telt zo’n 800 leden, in de volksmond ook wel ‘frietchinezen’ genoemd. De nieuwe uitbaters spreken vloeiend Nederlands, hebben twee kinderen en kiezen bewust voor een nieuwe toekomst in Ieper. Hun vorige zaak combineerde sushi, Chinese gerechten en frieten.

Verhelst loofde hun werkethiek: zij zagen geen graten in het voortzetten van het intensieve werkschema. Waar anderen struikelen over personeelstekort en verminderde motivatie, zouden zij net uitblinken door hun toewijding. Hij benadrukte ook het belang van open blijven, want één sluitingsdag op zo’n topligging als de Grote Markt kan zwaar doorwegen voor een zaak met achttien medewerkers.

Geruchten en afscheid
Rond de overname doen al geruchten de ronde. Zo wordt beweerd dat klanten binnenkort met eetstokjes zouden moeten eten. Verhelst stelde de Ieperlingen gerust: de werking en het concept van de frituur blijven behouden. In de eerste periode zal hij zelf nog vaak aanwezig zijn om de nieuwe eigenaars te begeleiden en bij te staan met raad en daad.

Over zijn afscheid is hij nuchter. Hij verhuist naar de Polenlaan, vlak bij de Grote Markt. Daar wil hij vooral genieten van het leven: wandelen, fietsen, koffiedrinken op een terras en reizen. Een luxehotel op tijd en stond, wegens zijn glutenvrij dieet, is zowat zijn enige uitspatting.

Friet eet hij zelf amper twee keer per week. Wat hem vooral bijblijft, is de interactie met zijn team en klanten. Hij bedankt zijn personeel, leveranciers en collega’s en blikt tevreden terug: hij zou het allemaal opnieuw doen.

Met de overname van ’t Kattekwaad door nieuwe handen uit Nederland begint een spannend nieuw hoofdstuk voor deze vaste waarde op de Ieperse Markt. Maar de geest van Geert Verhelst blijft voelbaar, in elke portie en in elke glimlach aan de toog.

We lezen dit verhaal in De Krant van West-Vlaanderen en het Nieuwsblad

Bron:
KW.be – Nieuws uit West-Vlaanderen. (7 augustus 2025). “Tijd om te genieten van het leven”: Geert (64) neemt na 25 jaar afscheid van frituur ‘t Kattekwaad. KW.be. https://kw.be/nieuws/economie/horeca/tijd-om-te-genieten-van-het-leven-geert-64-neemt-na-25-jaar-afscheid-van-frituur-t-kattekwaad/

Pattyn, T. (7 augustus 2025). Geert (64) laat frituur op markt over aan frietchinezen: “Zij willen wel nog die vele uren werken.” Nieuwsblad. https://www.nieuwsblad.be/regio/west-vlaanderen/geert-64-laat-frituur-op-markt-over-aan-frietchinezen-zij-willen-wel-nog-die-vele-uren-werken/82291627.html
© Geert Dewaele