Ieper – De drinkwaterproductie in Zillebeke en Dikkebus zal op termijn verdwijnen. Volgens watermaatschappij De Watergroep maakt toenemende droogte de lokale winning steeds moeilijker. In Ieper zorgt het nieuws voor bezorgdheid, zowel om financiële redenen als om het verdwijnen van een historische activiteit.
Droogte maakt lokale waterwinning steeds moeilijker
Binnen een termijn van ongeveer tien jaar wil De Watergroep stoppen met de drinkwaterproductie in de centra van Zillebeke en Dikkebus. Volgens woordvoerder Kathleen De Schepper ligt de oorzaak niet bij de waterkwaliteit, maar bij een structureel tekort aan water tijdens droge periodes.
Volgens haar moet de waterwinning in beide vijvers vandaag al regelmatig tijdelijk worden stilgelegd tijdens lange droogteperiodes, omdat er simpelweg onvoldoende water beschikbaar is om drinkwater te produceren. Zij gaf aan dat verwacht wordt dat dergelijke periodes door klimaatverandering vaker en mogelijk ook extremer zullen voorkomen.
De twee productiecentra, die in 2010 werden overgenomen van de stad Ieper, leveren samen jaarlijks ongeveer twee miljoen kubieke meter drinkwater. Dat komt overeen met het verbruik van zowat 70.000 inwoners in Ieper en de omliggende regio.
Aanvoer uit andere regio’s als alternatief
Wanneer de productie in Ieper stopt, zal het drinkwater voor de Westhoek vanuit andere productiecentra worden aangevoerd. De geplande sluiting hangt volgens De Watergroep samen met infrastructuurprojecten in Oost-Vlaanderen.
Daarbij wil het bedrijf de productiecapaciteit uitbreiden in het waterproductiecentrum van Kluizen in Evergem en dit verbinden met een grote transportleiding van Farys in Merendree. Via ondergrondse leidingen zou het drinkwater vervolgens verspreid worden over verschillende regio’s in West- en Oost-Vlaanderen.
Volgens de woordvoerder is de uitvoering van deze plannen afhankelijk van vergunningen en grondverwerving, waardoor het project nog een aanzienlijke doorlooptijd heeft.
Over mogelijke prijsstijgingen werd aangegeven dat deze investeringen volgens het bedrijf geen invloed zullen hebben op de waterfactuur, omdat ze reeds zijn opgenomen in het geldende tariefplan tot 2030.
Beslissing los van discussie over waterkwaliteit
De geplande sluiting staat volgens De Watergroep los van de discussie rond triazolen in het drinkwater. Deze stoffen ontstaan onder meer als afbraakproducten van pesticiden en kunnen ook via industrie en huishoudens in het water terechtkomen.
De Europese norm voor triazolen bedraagt 0,1 microgram per liter. Omdat in het verleden hogere waarden werden gemeten in de Westhoek, liet Vlaams minister van Omgeving Jo Brouns tijdelijk een hogere grens tot 1 microgram per liter toe.
Uit recente metingen blijkt dat de waarden in Zillebeke en Dikkebus momenteel onder de Europese norm blijven. Tegelijk werd benadrukt dat concentraties doorgaans lager liggen in wintermaanden, terwijl tijdens droge periodes vaker pieken worden vastgesteld.
Volgens de woordvoerder vormt het sluiten van productiecentra op zich geen oplossing voor de waterkwaliteit. Er werd aangegeven dat een aanpak aan de bron noodzakelijk blijft, omdat water uit de regio verder stroomt naar andere productiegebieden, waar de kwaliteit onder druk kan staan.
Strategisch drinkwaterplan nog onderwerp van debat
Intussen werkt de Vlaamse regering aan een strategisch plan voor de drinkwatervoorziening. Minister Jo Brouns bracht dit voorstel al eerder op de agenda, maar een akkoord bleef voorlopig uit. Vooral de mogelijke verlenging van een versoepelde norm voor triazolen blijft een gevoelig discussiepunt.
Stadsbestuur reageert verrast en bezorgd
Binnen het stadsbestuur van Ieper kwam het nieuws onverwacht. Schepen van Milieu Miguel Gheysens gaf aan dat de stad pas informeel op de hoogte werd gebracht van het voornemen en nog met veel vragen zit.
Volgens hem zal een overleg met De Watergroep moeten uitklaren welke gevolgen de beslissing concreet zal hebben. Hij stelde dat het verdwijnen van de lokale productie ook emotioneel zwaar weegt, omdat de stad historisch nauw verbonden is met de drinkwaterwinning.
Ook voormalig milieuschepen Valentijn Despeghel, vandaag oppositieraadslid, sprak van een spijtige evolutie. Hij wees erop dat Ieper al eeuwenlang zelf drinkwater produceert en dat het verdwijnen van die traditie een symbolisch verlies betekent.
Economisch begrijpelijk, maar niet zonder gevolgen
Hoewel er teleurstelling leeft, wordt de beslissing vanuit economisch standpunt wel begrijpelijk genoemd. Volgens het stadsbestuur gaat het om relatief kleine productiecentra binnen een groter netwerk, wat hun rendabiliteit mogelijk onder druk zet.
Daarnaast speelt ook een financieel element. De stad ontvangt jaarlijks een vergoeding voor het gebruik van de installaties. Volgens het oppositieraadslid gaat het om een bedrag van gemiddeld ongeveer 215.000 euro per jaar.
Hij gaf aan dat het wegvallen van die inkomsten een merkbare impact kan hebben op toekomstige investeringen. Vanuit het huidige bestuur werd tegelijk benadrukt dat dit bedrag relatief beperkt blijft in verhouding tot het totale stadsbudget.
Waterproductie met diepe historische wortels
De drinkwaterproductie in Ieper kent een lange geschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen. De vijvers van Zillebeke en Dikkebus ontstonden in de 13de en 14de eeuw en werden later aangepast om aan de groeiende vraag naar drinkwater te voldoen.
Na de Eerste Wereldoorlog werden in beide gebieden pomp- en filterinstallaties gebouwd in het kader van de heropbouw. In de decennia daarna volgden verschillende uitbreidingen en moderniseringen, waaronder nieuwe opslagbekkens en computergestuurde installaties.
Sinds 2010 staat De Watergroep in voor de productie en distributie van drinkwater. De vijvers zelf blijven eigendom van de stad Ieper.
| Bron: Vanwalleghem, E. (21 april 2026). Drinkwatercentra in Ieper gaan binnen de 10 jaar dicht door droogte: “Maar lost slechte drinkwaterkwaliteit niet op” | VRT NWS Nieuws. Waterproductiecentra Zillebeke en Dikkebus (Ieper). De Watergroep. |
💬 Reageer hieronder
Bouwend Ieper 