Post Tagged ‘pesticiden’

Ieper – Het nieuwe Vlaamse drinkwaterplan moet de waterkwaliteit garanderen, maar stuit op verdeeldheid. Terwijl beleidsmakers spreken van een evenwichtige oplossing, groeit in Ieper de bezorgdheid. Vooral de tijdelijke versoepeling van de norm voor triazool tot 2029 zet het vertrouwen in kraantjeswater onder druk.

Tijdelijke versoepeling tot 2029
De Vlaamse regering heeft een drinkwaterplan goedgekeurd dat moet omgaan met verhoogde concentraties van 1,2,4-triazool in delen van West-Vlaanderen. Die stof ontstaat bij de afbraak van bepaalde pesticiden en overschrijdt op sommige plaatsen de Europese voorzorgsnorm van 0,1 microgram per liter.
Om de bevoorrading te garanderen, blijft een tijdelijke afwijking van die norm gelden tot eind 2029. Daarna moet het drinkwater opnieuw overal aan de Europese standaard voldoen.
De hoogste concentraties werden gemeten in De Blankaart, maar voor Ieper ligt de aandacht vooral bij de productiecentra in Dikkebus en Zillebeke, die nauw verbonden zijn met de regionale drinkwatervoorziening.

Provincie: “evenwicht, maar nog veel werk”
Gedeputeerde Bart Naeyaert stelt dat het plan een evenwicht zoekt tussen volksgezondheid en haalbaarheid, en gebaseerd is op wetenschappelijk advies. Volgens hem blijft het drinkwater veilig, ook bij de huidige overschrijdingen.
Tegelijk erkent hij dat onzekerheid over langetermijneffecten blijft bestaan en dat verdere inspanningen nodig zijn. Het dossier is complex omdat meerdere sectoren betrokken zijn, waaronder landbouw, industrie en zorginstellingen.

Gezondheidsrisico’s: beperkte kennis op lange termijn
Wetenschappelijke adviezen geven aan dat de gemeten concentraties ruim onder de voorlopige gezondheidskundige richtwaarde liggen. Toch is er nog geen volledige duidelijkheid over de impact van langdurige blootstelling.
Die combinatie van beperkte acute risico’s en onzekerheid op lange termijn zorgt voor aanhoudende bezorgdheid bij een deel van de bevolking.

Ieper: vertrouwen onder druk
Oo in Ieper klinkt die bezorgdheid steeds luider. Inwoners stellen zich vragen bij het feit dat een Europese norm gedurende meerdere jaren overschreden mag worden, zelfs tijdelijk.
Sommigen geven aan hun gedrag aan te passen en minder kraantjeswater te gebruiken, uit voorzichtigheid eerder dan uit bewezen risico. Anderen blijven het water gebruiken, maar met een groeiend gevoel van twijfel.
De vergelijking met eerdere milieudossiers, waarbij risico’s pas later duidelijk werden, duikt geregeld op in gesprekken. Dat versterkt het wantrouwen tegenover geruststellende boodschappen.

Tussen begrip en scepsis
De reacties in Ieper tonen een dubbel gevoel. Enerzijds is er begrip voor de moeilijke evenwichtsoefening tussen landbouw, economie en volksgezondheid. Anderzijds leeft de vraag waarom een oplossing meerdere jaren moet duren.
De termijn tot 2029 wordt door sommigen als lang ervaren, zeker voor iets zo fundamenteels als drinkwater. Ook de vrees dat tijdelijke maatregelen langer zouden kunnen aanhouden, speelt mee.

Milieuorganisaties: “te weinig ambitie”
Milieu- en natuurorganisaties reageren kritisch op het plan. Zij vinden dat de focus te veel ligt op technische oplossingen, zoals waterzuivering, en te weinig op het voorkomen van vervuiling.
Volgens hen ontbreken duidelijke en snelle ingrepen aan de bron, zoals strengere beperkingen op bepaalde pesticiden.

Politieke reacties lopen uiteen
Binnen de politiek zijn de meningen verdeeld. Sommige vertegenwoordigers benadrukken dat een permanente versoepeling van de norm werd vermeden en dat de tijdelijke periode gepaard gaat met concrete maatregelen.
Andere stemmen vragen meer urgentie. Vanuit de landbouwsector klinkt dan weer bezorgdheid over bijkomende regels en mogelijke concurrentienadelen.

Complex dossier met strakke deadline
Tegen eind 2029 moeten de concentraties opnieuw onder de Europese norm liggen. Hoe de maatregelen concreet worden ingevuld, wordt de komende periode verder uitgewerkt.
Intussen blijft één uitdaging centraal staan: niet alleen de waterkwaliteit verbeteren, maar ook het vertrouwen van inwoners, zeker in Ieper, herstellen.

Lees ook:
Industrie belangrijkste bron van vervuiling in West-Vlaams drinkwater, blijkt uit bronnenonderzoek – 12/01/2026
Westhoek kampt met te veel pesticiden in drinkwater: minister Brouns belooft plan, Groen eist verbod – 6/11/2025
Bron:
Provincie West‑Vlaanderen reageert op drinkwaterplan van Vlaamse regering: “Een evenwichtig akkoord, maar er is nog werk aan de winkel” – HLN 5 mei 2026
Watercoalitie uit scherpe kritiek op nieuw Vlaams Drinkwaterplan: “Tijd van vrijblijvendheid is voorbij” – HLN 5 mei 2026
Vanwalleghem, E. (5 mei 2026). “Vroeger altijd kraantjeswater, nu zet ik koffie met flessenwater”: veel West-Vlamingen vertrouwen hun drinkwater niet meer | VRT NWS Nieuws.
Vlaanderen heeft plan voor gezonder drinkwater, maar niet iedereen is overtuigd: “Chemicaliën zouden niet zo erg zijn… dat zeiden ze van PFAS ook” – Nieuwblad 5 mei 2026

💬 Reageer hieronder

Dikkebusvijver – © Geert Dewaele

Ieper – In de Westhoek zitten uitzonderlijk veel resten van pesticiden in het drinkwater. Minister van Landbouw Jo Brouns (CD&V) wil daar nu iets aan doen. Hij werkt aan een plan om de concentratie van triazolen in het water te verlagen – al benadrukt hij dat er geen gevaar is voor de volksgezondheid.

Te hoge waarden in Diksmuide en Ieper
Uit recente metingen blijkt dat nergens in Vlaanderen zoveel triazolen in het drinkwater zitten als in het productiecentrum De Blankaart in Diksmuide. Ook de installaties van Dikkebusvijver en Zillebekevijver in Ieper kampen met te hoge concentraties.

Triazolen zijn resten van pesticiden die vooral in de aardappelteelt worden gebruikt. Ze zijn moeilijk uit het water te filteren en mogelijk kankerverwekkend.

Verhoogde norm, maar weinig resultaat
Eind vorig jaar verhoogde minister Brouns tijdelijk de norm voor triazolen in drie productiecentra: Diksmuide, Ieper en Harelbeke. De toegelaten waarde ging van 0,1 microgram per liter naar 1 microgram per liter – een versoepeling met factor tien, voor een periode van twee jaar.

Volgens Groen-parlementslid Mieke Schauvliege heeft die maatregel weinig opgeleverd. Ze wees als reactie op de Pano-uitzending op het gebrek aan vooruitgang: volgens haar is “een jaar na de versoepeling van de norm nog geen enkele verbetering zichtbaar”. Schauvliege vindt dat pesticiden die triazolen veroorzaken, beter volledig verboden worden.

“Niet zomaar verbieden”
Minister Brouns begrijpt de bezorgdheid, maar waarschuwt voor overhaaste beslissingen. Hij liet weten dat “het niet vanzelfsprekend is om zomaar een product te schrappen dat essentieel is voor bepaalde teelten”. Volgens hem wordt er “voortdurend gezocht naar alternatieven”, maar moet er ook rekening worden gehouden met de impact op de landbouwproductie.

Brouns benadrukt dat “juist gebruik en correcte dosering” cruciaal zijn om het drinkwater te beschermen. Hij herhaalt dat er op dit moment “geen gevaar is voor de volksgezondheid”.

Plan van aanpak in de maak
De minister kondigde aan dat hij begin volgend jaar een concreet plan van aanpak zal voorstellen om de triazolewaarden in de productiecentra van Diksmuide en Ieper terug te dringen. Dat plan moet de waterkwaliteit in de Westhoek structureel verbeteren.

Het volledige bericht verscheen op VRT NWS.

Zillebekevijver – © Geert Dewaele

💬 Wat denk jij?
Moeten schadelijke pesticiden sneller verboden worden, ook als dat de landbouwproductie schaadt? Laat je mening achter in het reactieveld hieronder.

Bron:
Nws, V. (6 November 2025). Minister Brouns werkt aan plan om te veel aan triazolen uit drinkwater Westhoek te krijgen: “Maar geen gevaar voor volksgezondheid” | VRT NWS: nieuws. VRTNWS. https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2025/11/06/minister-van-landbouw-jo-brouns-wil-tegen-begin-volgend-jaar-een/