Archief voor de ‘erfgoed’ Categorie

,

Ieper – De gevel van de Lakenhallen kreeg er drie nieuwe stenen vrouwenhoofden bij. De beelden eren historische figuren die een belangrijke rol speelden in het onderwijs, de kunst en de fotografie. De toevoeging vormt het symbolische sluitstuk van de recente restauratiewerken aan het iconische gebouw.

Nieuwe gezichten op historische gevel
Tijdens restauratiewerken aan de Lakenhallen bleek dat zes oorspronkelijke gevelkopjes onherkenbaar beschadigd waren geraakt. Dat bood volgens het stadsbestuur en het Yper Museum een kans om nieuwe, inhoudelijk betekenisvolle figuren toe te voegen.
Schepen Emmily Talpe gaf aan dat het museum dit moment beschouwde als een gelegenheid om de gevel een uitgesproken lokaal karakter te geven. Volgens haar werden eerder al drie beschadigde kopjes vervangen door kattenkopjes, ontworpen door Ieperse kunstenaars en geselecteerd door een jury. Met de nieuwste toevoeging wilde de stad ook historische vrouwen zichtbaar maken in het straatbeeld.

Volgens Talpe wilde men daarmee tonen dat Ieper niet alleen bekendstaat als kattenstad, maar dat vrouwen historisch eveneens een belangrijke rol hebben gespeeld in de ontwikkeling van de stad.

Drie vrouwen met blijvende invloed
De drie nieuwe beelden verwijzen naar vrouwen die elk op hun manier bijdroegen aan het sociale en culturele leven in Ieper.

Onderwijs: Clara Francisca van Zuytpeene Lamotte
Clara Francisca van Zuytpeene Lamotte (1726–1772) gaf onderwijs in haar woning op de Kiekenmarkt. Haar initiatief groeide uit tot een armenschool, die later verhuisde naar de Rijselstraat. Op die locatie bevindt zich vandaag het Technisch Instituut Immaculata.
Tijdens de plechtigheid was een delegatie van de school aanwezig. Geschiedenislerares Miriam Vandenberghe verklaarde dat Lamotte volgens haar een vooruitstrevende vrouw was die in 1752 een meisjesschool oprichtte voor arme kinderen, wat in die periode volgens haar uitzonderlijk was. Ze stelde dat dit initiatief meisjes uit de stad betere kansen gaf om zich te ontwikkelen.

Centraal Clara Van Zuytpeene Lamotte – © Geert Dewaele

Kunst: Louise De Hem
Louise De Hem (1866–1922) geldt als een van de bekendste kunstenaars uit Ieper. Haar schilderijen bereikten een internationaal publiek, met tentoonstellingen in onder meer Londen, Parijs en Chicago.
Door haar opname in de gevel krijgt ook de artistieke traditie van de stad een zichtbare plaats in het historische monument.

Fotografie: Léontine Permeke
Léontine Permeke (1858–1923) was actief als fotografe in Ieper en maakte vooral portretten van individuen en groepen. Haar zonen Maurice en Robert sloten zich later aan bij haar zaak.
Maurice Permeke verwierf bekendheid met bekroonde foto’s van zijn geboortestad, terwijl Robert Permeke internationaal aandacht kreeg met beelden van de verwoesting van Ieper tijdens de Eerste Wereldoorlog, waaronder foto’s van de brandende Lakenhallen.

Artistieke uitwerking en restauratie
De stenen hoofden zijn gebaseerd op portretten van kunstenares Nadine van Imschoot, leerkracht beeldende kunst aan de Ieperse kunstacademie en actief als zelfstandig kunstenaar. Zij maakte de ontwerpen die als basis dienden voor de uiteindelijke stenen sculpturen.
Van Imschoot gaf aan dat zij het belangrijk vond om historische vrouwen zichtbaarheid te geven en beschouwde haar bijdrage als een manier om aandacht te vestigen op hun rol in de geschiedenis.
Volgens restauratiearchitect Mieke Goegebuer vormt de plaatsing van de drie beelden het afrondende moment van de restauratie van de Lakenhallen. Ze omschreef de toevoeging als bijzonder omdat het om een nieuwe historische laag gaat in een bestaand monument.

Symbolische afronding van restauratie
Met de toevoeging van drie vrouwenhoofden krijgt de gevel niet alleen een vernieuwd uiterlijk, maar ook een bredere historische betekenis. De combinatie van eerdere kattenkopjes en nieuwe vrouwenportretten toont hoe hedendaagse keuzes historische gebouwen kunnen verrijken zonder hun erfgoedwaarde uit het oog te verliezen.
De onthulling wordt daarom beschouwd als een symbolisch slotstuk van een restauratieproces dat zowel herstel als vernieuwing omvatte.

© Geert Dewaele
© Geert Dewaele
Eerder beschadigde kopjes werden vervangen door kattenkopjes – © Geert Dewaele
© Geert Dewaele

💬 Reageer hieronder

Bron:
Struyve, S. (26 maart 2026). 3 belangrijke Ieperse vrouwen krijgen beeldje van hun hoofd op gevel Lakenhallen | VRT NWS Nieuws. VRTNWS. https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2026/03/26/3-belangrijke-ieperse-vrouwen-krijgen-beeldje-van-hun-hoofd-op-g/
Lees ook:
Kleurrijke narren sieren gevel van Lakenhallen in Ieper – 17/03/2026
Museumcafé heropent terras tussen Lakenhallen, stad bekijkt glazen dak maar houdt hand op de knip – 5/3/2026
Restauratie Lakenhallen in Ieper loopt 6 miljoen euro hoger op: feestelijke heropening gepland in maart – 17/02/2026

Ieper – De Vlaamse Regering voorziet bijkomend 250.000 euro om de restauratie van de Lakenhallen en het Belfort in Ieper volledig af te werken. Daarmee loopt de Vlaamse investering op tot net geen 9 miljoen euro. De werken moeten een reeks pas ontdekte structurele problemen definitief oplossen.

Laatste duwtje voor een monument van formaat
Vlaams minister van Onroerend Erfgoed Ben Weyts (N-VA) maakt 250.000 euro extra vrij om de totaalrestauratie van de Lakenhallen en het Belfort in Ieper te voltooien. Dankzij die bijkomende middelen kunnen onder meer aangetaste balkkoppen en kepers worden verstevigd en wordt de waterafvoer van het dak verbeterd.
Met deze extra financiering komt de totale Vlaamse investering uit op net geen 9 miljoen euro, binnen een globale restauratiekost van ongeveer 18,5 miljoen euro. Vlaanderen neemt via het Agentschap Onroerend Erfgoed 46 procent van de bijkomende werken voor zijn rekening; de Stad Ieper betaalt het resterende aandeel.
De minister gaf daarbij aan dat de Lakenhallen in hun middeleeuwse pracht een visitekaartje vormen voor het verhaal van Vlaanderen en tegelijk een stille getuige zijn van de Eerste Wereldoorlog. Met de extra middelen wordt volgens hem de kroon gezet op jaren werk en keert het West-Vlaamse icoon terug in topconditie.

Zeven eeuwen geschiedenis, meerdere levens
Tussen de Grote Markt en de Sint-Maartenskerk staat al meer dan zeven eeuwen een van de grootste gotische burgerlijke gebouwen van Europa. De Lakenhallen met hun imposante belfort vormden in de middeleeuwen het economische hart van de lakennijverheid. Doorheen de eeuwen groeide het complex uit tot een netwerk van hallen en doorgangen en kreeg het uiteenlopende functies, van handelscentrum tot stadhuis.
Na de volledige verwoesting tijdens de Eerste Wereldoorlog werden de Lakenhallen heropgebouwd. Vandaag huisvest het gebouw onder meer het In Flanders Fields Museum en het Yper Museum. Het geheel is erkend als UNESCO-werelderfgoed.

Nood aan ingrijpen, vijftig jaar na de heropbouw
Een halve eeuw na de wederopbouw doken opnieuw tekenen van verval op. In 2018 sloegen de Vlaamse Regering en de Stad Ieper de handen in elkaar voor een restauratiemasterplan, opgedeeld in vijf fasen. De werken gingen in het najaar van 2020 van start, met stellingen op de Grote Markt.
Sindsdien kreeg het belfort een grondige reiniging en herstelbeurt. Ook de draak Margriet boven op de toren werd naar beneden gehaald voor restauratie. In 2021 volgden de klokken en werd een nieuwe lantaarn op de toren geplaatst. De daaropvolgende jaren kwamen de westervleugel en, in 2023, de zijde van het In Flanders Fields Museum aan bod.

Onverwachte problemen vragen extra budget
Hoewel intussen het grootste deel van de stellingen is verdwenen, brachten de werken bijkomende problemen aan het licht. Sommige moerbalkkoppen bleken in bijzonder slechte staat en vormen een risico voor de dakstabiliteit. Daarnaast voldeden bepaalde metalen onderdelen niet aan de brandveiligheidsnormen, kampten buitenluiken met vochtproblemen en waren er knelpunten in de verluchting.
De bijkomende werken hebben een totale kostprijs van 545.820 euro. De extra Vlaamse middelen maken het mogelijk om deze ingrepen alsnog uit te voeren en de restauratie definitief af te ronden.

💬 Reageer hieronder

Bron:
Gheeraert, T. (8 januari 2026). Nog eens half miljoen euro voor restauratie lakenhallen: “Laatste knelpunten aanpakken.” KW.be. https://kw.be/nieuws/nog-eens-half-miljoen-euro-voor-restauratie-lakenhallen-laatste-knelpunten-aanpakken/
https://www.hln.be/ieper/minister-ben-weyts-n-va-pompt-250-000-euro-extra-in-restauratie-lakenhallen-middelen-om-balkkoppen-en-kepers-te-verstevigen~a961af00/

,

Ieper – Na twee jaar renovatiewerken is het Justitiehuis van Ieper officieel heropend. Het historische gebouw nabij het station kreeg niet alleen een grondige facelift, maar ook een nieuwe betekenis. Met twintig medewerkers en een breder takenpakket wil het Justitiehuis opnieuw een laagdrempelige plek zijn waar recht, zorg en menselijkheid samenkomen.

Vlaams minister van Justitie en Handhaving Zuhal Demir opende op 3 oktober officieel het vernieuwde Justitiehuis in Ieper. Het gebouw waarin 25 jaar geleden het Justitiehuis voor het eerst zijn deuren opende, heeft een lange en boeiende geschiedenis. Ooit was het het bekende hotel Skindles, later vonden er de diensten van belastingen en registratie onderdak. Door jaren van slijtage en structurele gebreken verkeerde het pand echter in slechte staat. De diensten verhuisden ruim tien jaar geleden tijdelijk naar Ter Waarde, in afwachting van een grondige renovatie.

De werken, goed voor een investering van ruim zes miljoen euro, startten in 2023 en zijn nu afgerond. “Het gebouw is volledig vernieuwd,” benadrukt directeur Carine Dewulf. Ze vertelt dat het aantal medewerkers de voorbije jaren meer dan verdubbelde en dat het takenpakket fors is uitgebreid, van slachtofferonthaal tot begeleiding van daders.

Meer dan een justitiehuis
Minister Demir noemde het vernieuwde Justitiehuis “meer dan een gebouw met een loketfunctie”. Volgens haar symboliseert het “een huis van hoop”: een plaats waar slachtoffers hun leven opnieuw kunnen opbouwen en waar daders kansen krijgen om terug te keren naar de samenleving. Ze vindt dat hoop en kansen binnen justitie te weinig aandacht krijgen, terwijl ze essentieel zijn om straf betekenis te geven.
Demir sprak haar waardering uit voor de justitieassistenten, die volgens haar “de pilaren van justitie” vormen. Ze benadrukte dat hun werk vaak in de schaduw gebeurt, maar van groot maatschappelijk belang is: als brug tussen justitie en samenleving.

Een functioneel en toegankelijk gebouw
Het vernieuwde Justitiehuis ligt op de hoek van drie straten — de Vooruitgangstraat, het Colaertplein en de Stationsstraat — en huisvest naast de justitieassistenten ook de sociale dienst jeugdrechtbankwerking van het agentschap Opgroeien. Zo kunnen jongeren uit Ieper en de ruime regio er terecht voor begeleiding en ondersteuning.
De indeling van het gebouw is bewust helder gehouden. Op het gelijkvloers bevinden zich de front offices van beide diensten, terwijl op de verdiepingen de back offices zijn ondergebracht. Die structuur maakt de werking overzichtelijker en verhoogt zowel de veiligheid als het gebruikscomfort.

Erfgoed dat opnieuw ademt
Voor Ieper betekent de heropening meer dan een administratieve terugkeer. Het iconische gebouw krijgt opnieuw een maatschappelijke rol. “We zijn trots op de afronding van dit dossier en op de heropwaardering van dit erfgoed,” klinkt het bij N-VA Ieper. Het pand combineert historische waarde met een eigentijdse invulling waar menselijke rechtvaardigheid en zorg centraal staan.

Een huis met een menselijk gezicht
In West-Vlaanderen zijn vier justitiehuizen actief — in Brugge, Kortrijk, Veurne en Ieper. Met twintig medewerkers en een versterkte samenwerking tussen justitie en welzijn wil het vernieuwde Ieperse Justitiehuis tonen dat rechtspraak ook menselijk kan zijn. Of, zoals de minister het samenvatte: hoop geven is ook recht doen.

© Geert Dewaele
Bron:
Vernieuwd Justitiehuis in Ieper officieel geopend door minister Zuhal. (3 oktober 2025). N-VA Ieper. https://ieper.n-va.be/nieuws/vernieuwd-justitiehuis-in-ieper-officieel-geopend-door-minister-zuhal-demir
Justitiehuis Ieper na renovatie klaar voor toekomst. (3 oktober 2025). Focus En WTV. https://focus-wtv.be/nieuws/justitiehuis-ieper-na-renovatie-klaar-voor-toekomst
© Geert Dewaele
© Geert Dewaele
© Geert Dewaele

© Geert Dewaele
,

Voormezele – In de Wijtschatestraat in Voormezele wordt een vierkantshoeve uit de wederopbouwperiode omgevormd tot Cour Henri, een veelzijdige eventlocatie. Initiatiefnemers Bert en Ann Verstraete-Delporte willen de historische site stap voor stap klaarstomen voor een nieuwe toekomst.

De hoeve behoort tot het bouwkundig erfgoed en dateert uit de periode na de Eerste Wereldoorlog. Het gaat niet om beschermd erfgoed, maar het exterieur moet in de oorspronkelijke staat worden behouden. Dat betekent dat de authenticiteit van de gebouwen voorop blijft staan, ook na de renovatie.

Renovatie met respect voor het verleden
De werken gingen van start in de zomer van 2025 en moeten afgerond zijn tegen 2027. Architect Luc Thoelen (TCO Architecten) leidt het project, in samenwerking met erfgoedorganisatie CO7.
Volgens de eigenaars mag er aan de buitenzijde niets veranderen: alles wordt gerestaureerd zoals het oorspronkelijk was.

Cour Henri: nieuwe invulling voor oude hoeve
Vanaf 2027 moet de site operationeel zijn als eventlocatie. Cour Henri richt zich op een breed gamma aan activiteiten: huwelijken, seminaries, teambuildings, culturele evenementen, productvoorstellingen, babyborrels, huwelijksverjaardagen en themadagen zoals kerstbrunches. Zelfs diensten voor begrafenissen behoren tot de mogelijkheden.
De locatie kan tot 400 personen ontvangen en is enkel toegankelijk op aanvraag of reservatie.

Authentieke troeven
De initiatiefnemers benadrukken dat de authenticiteit van de hoeve, de ruime zalen, de ligging in het groen en de grote binnenkoer die volledig wordt onthard, Cour Henri een unieke plek maken.
“Het is voor ons een uitdaging om een hoeve van meer dan honderd jaar oud op te frissen en een nieuw doel te geven,” zeggen Bert en Ann Verstraete-Delporte.

Opening in het vooruitzicht
Over een officiële opening of inhuldiging liggen er nog geen vastgelegde data op tafel. De eigenaars maken duidelijk dat ze pas willen uitpakken wanneer alles volledig afgewerkt is. Zowel de gebouwen als de omgeving moeten volgens hen piekfijn in orde zijn vooraleer Cour Henri de deuren opent.

Vierkantshoeve in Voormezele – © Cour Henri
Info: www.courhenri.be
© Cour Henri
Het logo van Cour Henri, de nieuwe eventlocatie in Voormezele – © Cour Henri

Ieper/Dikkebus – In Dikkebus opent op 20 juni het nieuwe ontmoetingscentrum ‘Thicabusca’. De feestelijke inhuldiging valt samen met het lokale kermisweekend en markeert de start van een nieuw hoofdstuk voor de deelgemeente. De stad Ieper benadrukt het belang van verbondenheid, erfgoed en participatie met dit vernieuwde dorpshart.

In de Ieperse deelgemeente Dikkebus maakt het oude ontmoetingscentrum plaats voor een moderne en warme ontmoetingsplek: OC Thicabusca. De officiële opening vindt plaats op 20 juni en vormt meteen het startschot van het kermisweekend in het dorp. Tijdens de plechtigheid wordt de nieuwe naamplaat onthuld, gekozen door inwoners uit vijf voorstellen. De uiteindelijke keuze, ‘Thicabusca’, verwijst naar de oudste vermelding van het dorp in 1089 en betekent ‘dicht struikgewas’.

De stad wil met het vernieuwde OC opnieuw een centrale plek bieden waar mensen elkaar ontmoeten en verenigingen kunnen groeien. Dikkebus krijgt hiermee opnieuw een volwaardige plek waar verbondenheid centraal staat.  De opening wordt muzikaal omlijst door de Koninklijke Harmonie De Vijverzonen, gevolgd door een receptie aangeboden door de stad.

Ook het lokale erfgoed krijgt een prominente plaats. In samenwerking met de stad wordt op dezelfde dag een reizende erfgoedhalte gelanceerd, die de geschiedenis van Dikkebus en de regio in de kijker zet.

Voor het dagelijkse beheer van het centrum zoekt Stad Ieper nog een enthousiaste zaalverantwoordelijke. Deze persoon zal de agenda beheren, activiteiten coördineren en een aanspreekpunt vormen voor gebruikers. De stad benadrukt het belang van een betrokken figuur met “een hart voor het dorp, die het OC mee tot een warme plek voor iedereen maakt.”

De plechtige opening start om 18.30 uur en is gratis toegankelijk voor alle inwoners. Inschrijven is wel vereist vóór 16 juni via inschrijvingen@ieper.be om organisatorische redenen.

De bouw van het ontmoetingscentrum kende eerder vertraging door onverwachte prijsstijgingen, waardoor het dossier herbekeken moest worden. Nu staat alles klaar om van start te gaan.

Adres zaal:
O.C. Dikkebus – Dikkebus­seweg 480, 8900 Ieper

© Geert Dewaele
Bronnen:
DPG Media Privacy Gate. (29 mei 2025). https://www.hln.be/ieper/nieuw-oc-thicabusca-opent-op-20-juni-in-dikkebus-een-plek-waar-verbondenheid-centraal-staat~a288e134/

De Menenpoort kant Frenchlaan

Ieper – De restauratie van de Menenpoort in Ieper is volop aan de gang. Het iconische oorlogsmonument krijgt een grondige opfrissing die niet alleen schade moet herstellen, maar ook het behoud op lange termijn moet verzekeren. De werken lopen over twee jaar en kosten ruim vier miljoen euro.

Restauratie van internationaal herdenkingssymbool
De werkzaamheden aan de Menenpoort gingen van start op 17 april 2023. Het monument, dat sinds 1927 meer dan 54.000 vermiste soldaten uit het Gemenebest herdenkt, behoort tot de bekendste herdenkingsplaatsen van de Eerste Wereldoorlog in Vlaanderen. Jaarlijks trekt de site bezoekers uit onder meer het Verenigd Koninkrijk, België, Nederland en Australië.
Volgens eerder technisch onderzoek waren er geen acute stabiliteitsproblemen, maar drongen conserveringswerken zich wel op om verdere slijtage en schade te vermijden.

Dak en gevels aangepakt
Een van de grootste aandachtspunten was de waterinfiltratie via het dak. Om bijkomende schade te voorkomen, werd eerst een asbesthoudende laag boven het binnengewelf verwijderd. Daarna startte de vernieuwing van de dakafdichting.
Opvallend is dat het dak ook een groene afwerking krijgt met een dunne vegetatielaag. Daarnaast worden baksteengevels gereinigd, beschadigde stenen vervangen en voegen vernieuwd.
Ook verschillende natuurstenen onderdelen van het monument worden behandeld, waaronder de naampanelen, de leeuw bovenop het monument en de sarcofaag op het dak. Verder zijn herstellingen gepland aan plafonds, traptorens, kelders en de bronzen ronde dakopeningen.

De restauratie moet de Menenpoort beschermen tegen verdere aantasting en tegelijk het historische karakter bewaren

Oorlogssporen blijven zichtbaar
Niet alle beschadigingen verdwijnen tijdens de restauratie. Kogelinslagen uit de Tweede Wereldoorlog blijven bewust behouden als zichtbaar onderdeel van de geschiedenis van het monument.
Tijdens de werken zijn de bekende naampanelen afgeschermd. Bezoekers kunnen de namen van de vermiste soldaten digitaal raadplegen in het informatiecentrum van de Commonwealth War Graves Commission in de Menenstraat. Naast de Menenpoort loopt ook een tijdelijke tentoonstelling rond de geschiedenis van het monument.

Internationale financiering
De restauratie wordt grotendeels betaald door de Commonwealth War Graves Commission, die ondersteund wordt door zes Commonwealthlanden: het Verenigd Koninkrijk, Australië, Canada, Nieuw-Zeeland, India en Zuid-Afrika.
Daarnaast voorziet Vlaanderen een restauratiepremie van 1,6 miljoen euro binnen het kader “Erfgoed en Toerisme”. Ook de stad Ieper draagt financieel bij met een subsidie van 300.000 euro.

Verkeer en dagelijkse Last Post aangepast
De werken hebben ook gevolgen voor de bereikbaarheid rond de Menenpoort. Voetgangers kunnen de stad blijven bereiken via twee tunnels. Fietsers mogen in beide richtingen door de poort rijden, terwijl autoverkeer enkel stadsinwaarts toegelaten blijft.
De dagelijkse Last Post-ceremonie om 20 uur blijft doorgaan, maar verhuisde tijdelijk van locatie. Door praktische beperkingen op de werf en de plaatsing van een werfkraan werd gekozen voor de toegangsbrug aan de kant van de Frenchlaan. Die plek blijkt bovendien toegankelijker voor rolstoelgebruikers.
Ook evenementen zoals de Kattentoet en wielerwedstrijd Gent-Wevelgem kunnen blijven plaatsvinden, zij het met aangepaste circulatie.

Historische schets siert werf
De stellingen rond de Menenpoort werden bekleed met grote doeken waarop een oorspronkelijke ontwerptekening van architect Reginald Blomfield te zien is. De schets dateert uit 1921 en toont enkele verschillen met het uiteindelijke monument.
Vooral de afbeelding van de leeuw trekt aandacht. Op de historische tekening lijkt het dier te rusten, terwijl de huidige leeuw waakzaam over de stad uitkijkt. Die tegenstelling roept vragen op over de symboliek achter het oorspronkelijke ontwerp.

Meer info via www.cwgc.org of ga langs in het informatiecentrum van de CWGC in de Menenstraat 33 in Ieper.
De tijdelijke CWGC- tentoonstelling ‘Menin Gate: Moments’
© Geert Dewaele

De Menenpoort gezien vanuit de Kiplinglaan
De Menenpoort gezien vanuit Hoornwerk
De Menenpoort gezien vanuit de Bollingstraat

💬 Reageer hieronder

Ieper – Het Tempelierssteen in de Rijselstraat in Ieper staat al jarenlang leeg en toont steeds meer tekenen van verval. Ondanks verschillende ambitieuze plannen voor herbestemming blijft een concrete doorbraak uit. Het beschermde gebouw roept daardoor steeds meer vragen op over de toekomst van één van de oudste historische panden van de stad.

Historisch gebouw krijgt steeds meer te lijden onder leegstand
Wie de voorbije weken door de Rijselstraat wandelde, merkte wellicht de staat van het voormalige postgebouw op. Aan de gevel van het Tempelierssteen hangt intussen een waarschuwingsbord dat voorbijgangers vraagt voldoende afstand te houden wegens mogelijk slipgevaar. Mosvorming en uitwerpselen van duiven versterken de verwaarloosde indruk van het beschermde gebouw.
Het pand op nummer 70 staat al bijna 27 jaar leeg. Tot 1997 deed het dienst als postgebouw, maar sinds het vertrek van De Post kreeg het gebouw geen nieuwe invulling meer. Doorheen de jaren doken verschillende kandidaat kopers en projectontwikkelaars op, telkens met uiteenlopende plannen. Die voorstellen strandden echter op stedenbouwkundige en erfgoedtechnische beperkingen.

Eén van de oudste historische gebouwen van Ieper
Het Tempelierssteen behoort tot de oudste waardevolle gebouwen van Ieper. De oorsprong van het pand gaat terug tot de 13de eeuw. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het grotendeels vernield, waarna het na de oorlog opnieuw werd opgebouwd volgens de oorspronkelijke plannen.
Door zijn historische waarde geniet het gebouw bescherming als erfgoedsite, wat renovatieprojecten extra complex maakt.

Bijna drie decennia leegstand wegen steeds zwaarder op één van de meest waardevolle historische gebouwen van Ieper

Plannen voor luxehotel verdwenen in de koelkast
Sinds 2009 is het gebouw eigendom van de Brusselse vastgoedvennootschap Aedific NV. Het bedrijf is actief in vastgoedontwikkeling en vastgoedbeheer.
In 2013 werden plannen voorgesteld om het Tempelierssteen om te vormen tot een kleinschalig luxehotel met elf kamers en een restaurant. Dat project kwam uiteindelijk niet van de grond omdat de brandveiligheidsvereisten moeilijk verenigbaar bleken met de erfgoedstructuur van het gebouw.
Voor de restauratie werd eerder wel financiële steun aangekondigd. De toenmalige Vlaamse minister bevoegd voor Onroerend Erfgoed, Geert Bourgeois, kende een subsidie van ruim 314.000 euro toe. Ook provinciale en stedelijke steun maakten deel uit van de plannen.

Ook kantoorproject leverde geen doorbraak op
Enkele jaren later leek er opnieuw beweging te komen. In 2017 verdwenen delen van de gevel achter stellingen en werden renovatiewerken aangekondigd. Het project voorzag vijftien kantoorruimtes met vergaderzalen. De investering werd toen geraamd op ongeveer anderhalf miljoen euro en de werken zouden begin 2018 afgerond zijn.
Na die aankondiging bleef het echter opnieuw stil rond het dossier.
In 2023 doken opnieuw signalen op dat Aedific samen met een vastgoedkantoor werkte aan een nieuwe piste voor het gebouw. Concrete resultaten of zichtbare werken bleven voorlopig uit.

Onzekerheid blijft duren
Vandaag blijft het Tempelierssteen een opvallende leegstaande plek in het centrum van Ieper. De combinatie van historische waarde, beschermde status en complexe renovatievereisten maakt het dossier bijzonder moeilijk. Tegelijk groeit de bezorgdheid over de verdere achteruitgang van het gebouw.
Voorlopig blijft het afwachten of er alsnog een duurzame herbestemming komt die het historische pand opnieuw leven kan geven.

Tempelierssteen januari 2024: slipgevaar door duivenpoep en mos?
Maart 2017: Tempeliershof in de steigers

💬 Reageer hieronder

© Geert Dewaele
,

Ieper – De stad wil sneller werk maken van nieuwe waterverbindingen nadat de binnenstad in 2017 op amper twee centimeter van een zware overstroming stond. Tijdens voorbereidende werken doken nu ook resten van een 17de-eeuwse vestingmuur op.

Stad wil toekomstige wateroverlast voorkomen
De stad Ieper bereidt ingrijpende waterwerken voor om toekomstige overstromingen beter te kunnen opvangen. De plannen zijn een antwoord op de steeds grotere druk op het watersysteem door klimaatverandering.
Dat de problematiek ernstig is, bleek al in 2017. Toen bleef het waterpeil volgens de stad slechts twee centimeter onder het kritieke niveau en ontsnapte de binnenstad nipt aan zware wateroverlast.
De geplande ingrepen moeten ervoor zorgen dat overtollig water sneller uit de stad kan wegstromen. Daarvoor wil Ieper een open waterverbinding realiseren tussen de Kasteelgracht aan de Menenpoort en de Wieltjesgracht.

Water moet ook langs oostelijke zijde kunnen wegstromen
Volgens schepen Philip Bolle is het de bedoeling om het water niet langer uitsluitend via de westkant van de stad af te voeren. Dankzij de nieuwe verbinding zou overtollig water ook langs de oostelijke zijde kunnen wegstromen.
De werken worden technisch bijzonder complex. Tussen beide zones zit een hoogteverschil van ongeveer vier meter, wat de aanleg bemoeilijkt. Ook financieel wordt het een zware investering.

In 2017 bleef het waterpeil amper twee centimeter onder het kritieke niveau en ontsnapte Ieper nipt aan een overstroming.

Volgens de schepen hoopt de stad volgend jaar een eerste aanzet te kunnen geven voor de effectieve uitvoering van de werken. De Vlaamse Milieumaatschappij dringt volgens hem aan op spoed, omdat de waterproblemen almaar urgenter worden.

Oude vestingmuur ontdekt tijdens voorbereidende werken
Tijdens voorbereidende graafwerken op de groenzone naast het openluchtzwembad stootten arbeiders ondertussen op resten van een 17de-eeuwse vestingmuur.
De opgraving gebeurde in het kader van de herwaardering van de site rond het zwembad. Archeoloog Jan Decorte liet weten dat onderzocht werd in welke mate de historische muur nog aanwezig was op die locatie.
De archeologische vondst geeft het project onverwacht ook een erfgoedkundige dimensie.

Lees ook:
Historische vestingmuren opgegraven aan het vroegere openluchtzwembad in Ieper – 16/12/2023

💬 Reageer hieronder