Archief voor de ‘erfgoed’ Categorie

Ieper – In de Weverijstraat brengt de sloop van een oude woning meer aan het licht dan verwacht. Archeologen stoten er op een ijskelder én sporen van middeleeuwse bewoning. De vondsten tonen hoe deze plek evolueerde van stadsrand tot onderdeel van de historische kern.

Van neoclassicistische woning naar bouwproject
Op nummer 64 in de Weverijstraat stond tot voor kort een woning die vermoedelijk dateerde uit 1924. Volgens informatie van Onroerend Erfgoed ging het om een dubbelhuis met drie traveeën en twee bouwlagen onder een zadeldak, met een neoclassicistische inslag en het typische gebruik van afwisselend rode en gele baksteen.
Het gebouw werd inmiddels gesloopt. De woning verkeerde in een te slechte staat om te behouden, al is het de bedoeling om op dezelfde plek een nieuwe vakantiewoning op te trekken, met een gelijkaardig uitzicht als het oorspronkelijke pand.

Archeologisch onderzoek geen toeval
Voor de start van de bouwwerken wordt het terrein eerst grondig onderzocht. De locatie ligt binnen de vastgestelde archeologische zone van de historische stadskern van Ieper, waar archeologische resten vaker voorkomen.
Eerder onderzoek bevestigde dat vermoeden. In 2023 werd een bureauonderzoek uitgevoerd, gevolgd door een proefputtenonderzoek in november 2025. Daarbij werden al duidelijke sporen van bewoning aangetroffen, wat aanleiding gaf tot een uitgebreider archeologisch vervolgonderzoek.

Sporen van bewoning uit de 13de tot 15de eeuw
De eerste resultaten tonen aan dat deze plek al in de late middeleeuwen bewoond was. Archeologen vonden onder meer middeleeuwse scherven en botresten, maar ook duidelijke structuren zoals muurwerk, een brandlaag, kuilen en een mogelijke waterhoudende structuur.
Op basis van die vondsten wordt aangenomen dat hier in de middeleeuwen kleine huisjes stonden. De combinatie van sporen wijst op effectieve bewoning tussen de 13de en 15de eeuw. Opvallend is dat latere bebouwing deze oudere resten slechts beperkt heeft verstoord.
Historisch gezien lag deze zone in de Onze-Lieve-Vrouw-ten-Brielenparochie. Die werd eind 12de eeuw voor het eerst vermeld en bevond zich aanvankelijk buiten de stad. Na de aanleg van de vesten in de 13de eeuw werd het gebied buitengebied, om later in de 14de eeuw alsnog binnen de ruimere stadsomwalling van Ieper te worden opgenomen.

IJskelder langs de Ieperlee
Naast de middeleeuwse resten wordt momenteel ook een bijna volledige ijskelder blootgelegd. De constructie bevindt zich op de plaats waar de Ieperlee passeert.
Volgens beschikbare gegevens gaat het vermoedelijk om het tweede exemplaar op deze locatie. Aan de andere kant van de Ieperlee zou zich immers nog een gelijkaardige ijskelder hebben bevonden.
Dergelijke constructies worden vaak gelinkt aan opslag van ijs en voedsel, en hun aanwezigheid kan wijzen op economische activiteiten in de omgeving. In dit geval wordt ook de mogelijkheid genoemd dat er vroeger een brouwerij in de buurt actief was, al blijft dat voorlopig een hypothese.
De ijskelder zelf wordt mogelijk gedateerd in de periode van het Hollands bewind (1815-1830), toen de stad verder werd versterkt.

Opgraving noodzakelijk vóór nieuwe bouw
De geplande vakantiewoning zal grotendeels onderkelderd worden, met graafwerken tot meer dan drie meter diep. Omdat het eerste archeologische niveau zich al op ongeveer 60 à 70 centimeter onder het maaiveld bevindt, dreigen de resten zonder ingreep verloren te gaan.
Daarom wordt het terrein eerst systematisch opgegraven. Archeologen beschouwen de site als waardevol, met potentieel om nieuwe inzichten te bieden in de ontwikkeling van Ieper, het dagelijks leven in de middeleeuwen en de evolutie van deze stadsrand.

Werken lokken nieuwsgierige blikken
De opgravingen trekken intussen heel wat aandacht van voorbijgangers. De combinatie van zichtbare structuren en historische vondsten maakt de site tot een opvallende plek in het straatbeeld.
Wat begon als een sloopproject, groeit zo uit tot een moment waarop verschillende lagen van de stadsgeschiedenis opnieuw zichtbaar worden.

© Geert Dewaele
Bron:
Middeleeuwse scherven, botresten en ijskelder ontdekt op plek waar woning tegen de vlakte ging – HLN (30 april 2026)

Onroerend Erfgoed
© Geert Dewaele
© Geert Dewaele

💬 Reageer hieronder

© De Pondfarm
,

Ieper/Langemark – Het monumentale kunstwerk The Hauntings, dat de voorbije maanden aan de Menenpoort in Ieper stond, heeft onverwacht een nieuwe tussenstop gekregen. In plaats van meteen terug te keren naar het Verenigd Koninkrijk, verhuisde het indrukwekkende beeld naar een privéhoeve in Langemark-Poelkapelle, midden in historisch frontgebied uit de Eerste Wereldoorlog.

Van Menenpoort naar het platteland
Het imposante beeld The Hauntings kreeg na zijn verblijf aan de Menenpoort in Ieper een nieuwe tijdelijke locatie. Sinds kort staat het kunstwerk opgesteld op hoeve Pondfarm, een landelijke site nabij Sint-Juliaan in Langemark-Poelkapelle.
Het zes en een halve meter hoge beeld stelt een soldaat voor en werd vervaardigd uit gerecycleerd metaal. Het werk is een creatie van de Britse kunstenares Jo Oliver en maakt deel uit van een bredere herdenkingscontext rond de Eerste Wereldoorlog.
Aanvankelijk was het de bedoeling dat het beeld na Ieper terug naar het Verenigd Koninkrijk zou vertrekken. Volgens betrokkenen werd dat plan aangepast. De nieuwe opstelling in Langemark wordt gezien als een tijdelijke halte, mogelijk gevolgd door een volgende verplaatsing richting Frankrijk.

Symbolische locatie midden het voormalige front
De keuze voor Pondfarm gebeurde niet toevallig. Volgens de initiatiefnemers wilden de kunstenaars het werk plaatsen op een historisch beladen plek die rechtstreeks verbonden is met het oorlogsverleden.
De hoeve bevindt zich in het voormalige frontgebied tussen Ieper en Passendale. Het beeld staat er opgesteld met het gezicht gericht naar Passendale, een verwijzing naar een van de bekendste slagvelden uit de Eerste Wereldoorlog.
Daarnaast werd het beeld bewust naast een tank geplaatst, om het geheel toegankelijk te maken voor bezoekers die het kunstwerk alsnog willen bekijken na de passage in Ieper.

Privécollectie met sporen van de oorlog
Pondfarm zelf heeft een sterke band met de oorlogsgeschiedenis. Op het terrein bevindt zich een privécollectie met talrijke objecten uit de Eerste Wereldoorlog.
De eigenaar verzamelt volgens eigen zeggen al ongeveer een kwart eeuw oorlogsrelicten. Veel van die stukken werden op het terrein zelf aangetroffen, onder meer tijdens landbouwactiviteiten zoals ploegen.
Historisch onderzoek toont aan dat rond de hoeve ooit tientallen bunkers stonden. Tijdens de oorlog waren Duitse troepen er langdurig gestationeerd en fungeerde de site als strategisch hoofdkwartier. In totaal werden in de omgeving tientallen bunkers gebouwd, waarvan het merendeel in de jaren zestig werd afgebroken. Vandaag is nog een deel toegankelijk voor bezoekers.

Herkomst van de naam Pondfarm
De benaming Pondfarm verwijst naar een naam die Britse troepen gebruikten nadat zij het gebied hadden heroverd op Duitse eenheden. De codenaam bleef nadien behouden en groeide uit tot de huidige naam van de hoeve.

Bezoek mogelijk, maar beperkt in tijd
Omdat de locatie nog steeds een actieve landbouwsite is, zijn de bezoekmogelijkheden beperkt. Bezoekers kunnen het beeld en de historische bunker dagelijks bekijken binnen een vast tijdsvenster in de vooravond.
Volgens de uitbaters is het de bedoeling om het kunstwerk tijdelijk toegankelijk te houden voor het publiek zolang het op de site aanwezig blijft.

Adres: Roeselarestraat 7
8920 langemark
http://www.tankpoelcapelle.be
http://www.depondfarm.be

Lees ook:
Indrukwekkend oorlogsbeeld neemt afscheid van Ieper na Last Post van 20 april – 17/04/2026
The Hauntings blijft tot 19 april 2026 in Ieper: publiekstrekker krijgt opvallende verlenging – 24/11/2025
Gigantisch beeld ‘The Hauntings’ waakt over Menenpoort: “Een eer om dit werk hier te zien” – 8/10/2025
Bron:
De Jonckheere, B. ( 23 April 2026). Opmerkelijk: reuzenbeeld “The Hauntings” verhuist van Menenpoort naar privéhoeve in Langemark-Poelkapelle: ‘Een pitstop midden het front’ | VRT NWS Nieuws. VRTNWS.

De Pondfarm
© De Pondfarm

💬 Reageer hieronder

,

Ieper – De gevel van de Lakenhallen kreeg er drie nieuwe stenen vrouwenhoofden bij. De beelden eren historische figuren die een belangrijke rol speelden in het onderwijs, de kunst en de fotografie. De toevoeging vormt het symbolische sluitstuk van de recente restauratiewerken aan het iconische gebouw.

Nieuwe gezichten op historische gevel
Tijdens restauratiewerken aan de Lakenhallen bleek dat zes oorspronkelijke gevelkopjes onherkenbaar beschadigd waren geraakt. Dat bood volgens het stadsbestuur en het Yper Museum een kans om nieuwe, inhoudelijk betekenisvolle figuren toe te voegen.
Schepen Emmily Talpe gaf aan dat het museum dit moment beschouwde als een gelegenheid om de gevel een uitgesproken lokaal karakter te geven. Volgens haar werden eerder al drie beschadigde kopjes vervangen door kattenkopjes, ontworpen door Ieperse kunstenaars en geselecteerd door een jury. Met de nieuwste toevoeging wilde de stad ook historische vrouwen zichtbaar maken in het straatbeeld.

Volgens Talpe wilde men daarmee tonen dat Ieper niet alleen bekendstaat als kattenstad, maar dat vrouwen historisch eveneens een belangrijke rol hebben gespeeld in de ontwikkeling van de stad.

Drie vrouwen met blijvende invloed
De drie nieuwe beelden verwijzen naar vrouwen die elk op hun manier bijdroegen aan het sociale en culturele leven in Ieper.

Onderwijs: Clara Francisca van Zuytpeene Lamotte
Clara Francisca van Zuytpeene Lamotte (1726–1772) gaf onderwijs in haar woning op de Kiekenmarkt. Haar initiatief groeide uit tot een armenschool, die later verhuisde naar de Rijselstraat. Op die locatie bevindt zich vandaag het Technisch Instituut Immaculata.
Tijdens de plechtigheid was een delegatie van de school aanwezig. Geschiedenislerares Miriam Vandenberghe verklaarde dat Lamotte volgens haar een vooruitstrevende vrouw was die in 1752 een meisjesschool oprichtte voor arme kinderen, wat in die periode volgens haar uitzonderlijk was. Ze stelde dat dit initiatief meisjes uit de stad betere kansen gaf om zich te ontwikkelen.

Centraal Clara Van Zuytpeene Lamotte © Geert Dewaele

Kunst: Louise De Hem
Louise De Hem (1866–1922) geldt als een van de bekendste kunstenaars uit Ieper. Haar schilderijen bereikten een internationaal publiek, met tentoonstellingen in onder meer Londen, Parijs en Chicago.
Door haar opname in de gevel krijgt ook de artistieke traditie van de stad een zichtbare plaats in het historische monument.

Fotografie: Léontine Permeke
Léontine Permeke (1858–1923) was actief als fotografe in Ieper en maakte vooral portretten van individuen en groepen. Haar zonen Maurice en Robert sloten zich later aan bij haar zaak.
Maurice Permeke verwierf bekendheid met bekroonde foto’s van zijn geboortestad, terwijl Robert Permeke internationaal aandacht kreeg met beelden van de verwoesting van Ieper tijdens de Eerste Wereldoorlog, waaronder foto’s van de brandende Lakenhallen.

Artistieke uitwerking en restauratie
De stenen hoofden zijn gebaseerd op portretten van kunstenares Nadine van Imschoot, leerkracht beeldende kunst aan de Ieperse kunstacademie en actief als zelfstandig kunstenaar. Zij maakte de ontwerpen die als basis dienden voor de uiteindelijke stenen sculpturen.
Van Imschoot gaf aan dat zij het belangrijk vond om historische vrouwen zichtbaarheid te geven en beschouwde haar bijdrage als een manier om aandacht te vestigen op hun rol in de geschiedenis.
Volgens restauratiearchitect Mieke Goegebuer vormt de plaatsing van de drie beelden het afrondende moment van de restauratie van de Lakenhallen. Ze omschreef de toevoeging als bijzonder omdat het om een nieuwe historische laag gaat in een bestaand monument.

Symbolische afronding van restauratie
Met de toevoeging van drie vrouwenhoofden krijgt de gevel niet alleen een vernieuwd uiterlijk, maar ook een bredere historische betekenis. De combinatie van eerdere kattenkopjes en nieuwe vrouwenportretten toont hoe hedendaagse keuzes historische gebouwen kunnen verrijken zonder hun erfgoedwaarde uit het oog te verliezen.
De onthulling wordt daarom beschouwd als een symbolisch slotstuk van een restauratieproces dat zowel herstel als vernieuwing omvatte.

© Geert Dewaele
© Geert Dewaele
Eerder beschadigde kopjes werden vervangen door kattenkopjes – © Geert Dewaele
© Geert Dewaele

💬 Reageer hieronder

Bron:
Struyve, S. (26 maart 2026). 3 belangrijke Ieperse vrouwen krijgen beeldje van hun hoofd op gevel Lakenhallen | VRT NWS Nieuws. VRTNWS. https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2026/03/26/3-belangrijke-ieperse-vrouwen-krijgen-beeldje-van-hun-hoofd-op-g/
Lees ook:
Kleurrijke narren sieren gevel van Lakenhallen in Ieper – 17/03/2026
Museumcafé heropent terras tussen Lakenhallen, stad bekijkt glazen dak maar houdt hand op de knip – 5/3/2026
Restauratie Lakenhallen in Ieper loopt 6 miljoen euro hoger op: feestelijke heropening gepland in maart – 17/02/2026

Ieper – De Vlaamse Regering voorziet bijkomend 250.000 euro om de restauratie van de Lakenhallen en het Belfort in Ieper volledig af te werken. Daarmee loopt de Vlaamse investering op tot net geen 9 miljoen euro. De werken moeten een reeks pas ontdekte structurele problemen definitief oplossen.

Laatste duwtje voor een monument van formaat
Vlaams minister van Onroerend Erfgoed Ben Weyts (N-VA) maakt 250.000 euro extra vrij om de totaalrestauratie van de Lakenhallen en het Belfort in Ieper te voltooien. Dankzij die bijkomende middelen kunnen onder meer aangetaste balkkoppen en kepers worden verstevigd en wordt de waterafvoer van het dak verbeterd.
Met deze extra financiering komt de totale Vlaamse investering uit op net geen 9 miljoen euro, binnen een globale restauratiekost van ongeveer 18,5 miljoen euro. Vlaanderen neemt via het Agentschap Onroerend Erfgoed 46 procent van de bijkomende werken voor zijn rekening; de Stad Ieper betaalt het resterende aandeel.
De minister gaf daarbij aan dat de Lakenhallen in hun middeleeuwse pracht een visitekaartje vormen voor het verhaal van Vlaanderen en tegelijk een stille getuige zijn van de Eerste Wereldoorlog. Met de extra middelen wordt volgens hem de kroon gezet op jaren werk en keert het West-Vlaamse icoon terug in topconditie.

Zeven eeuwen geschiedenis, meerdere levens
Tussen de Grote Markt en de Sint-Maartenskerk staat al meer dan zeven eeuwen een van de grootste gotische burgerlijke gebouwen van Europa. De Lakenhallen met hun imposante belfort vormden in de middeleeuwen het economische hart van de lakennijverheid. Doorheen de eeuwen groeide het complex uit tot een netwerk van hallen en doorgangen en kreeg het uiteenlopende functies, van handelscentrum tot stadhuis.
Na de volledige verwoesting tijdens de Eerste Wereldoorlog werden de Lakenhallen heropgebouwd. Vandaag huisvest het gebouw onder meer het In Flanders Fields Museum en het Yper Museum. Het geheel is erkend als UNESCO-werelderfgoed.

Nood aan ingrijpen, vijftig jaar na de heropbouw
Een halve eeuw na de wederopbouw doken opnieuw tekenen van verval op. In 2018 sloegen de Vlaamse Regering en de Stad Ieper de handen in elkaar voor een restauratiemasterplan, opgedeeld in vijf fasen. De werken gingen in het najaar van 2020 van start, met stellingen op de Grote Markt.
Sindsdien kreeg het belfort een grondige reiniging en herstelbeurt. Ook de draak Margriet boven op de toren werd naar beneden gehaald voor restauratie. In 2021 volgden de klokken en werd een nieuwe lantaarn op de toren geplaatst. De daaropvolgende jaren kwamen de westervleugel en, in 2023, de zijde van het In Flanders Fields Museum aan bod.

Onverwachte problemen vragen extra budget
Hoewel intussen het grootste deel van de stellingen is verdwenen, brachten de werken bijkomende problemen aan het licht. Sommige moerbalkkoppen bleken in bijzonder slechte staat en vormen een risico voor de dakstabiliteit. Daarnaast voldeden bepaalde metalen onderdelen niet aan de brandveiligheidsnormen, kampten buitenluiken met vochtproblemen en waren er knelpunten in de verluchting.
De bijkomende werken hebben een totale kostprijs van 545.820 euro. De extra Vlaamse middelen maken het mogelijk om deze ingrepen alsnog uit te voeren en de restauratie definitief af te ronden.

💬 Reageer hieronder

Bron:
Gheeraert, T. (8 januari 2026). Nog eens half miljoen euro voor restauratie lakenhallen: “Laatste knelpunten aanpakken.” KW.be. https://kw.be/nieuws/nog-eens-half-miljoen-euro-voor-restauratie-lakenhallen-laatste-knelpunten-aanpakken/
https://www.hln.be/ieper/minister-ben-weyts-n-va-pompt-250-000-euro-extra-in-restauratie-lakenhallen-middelen-om-balkkoppen-en-kepers-te-verstevigen~a961af00/

,

Ieper – Na twee jaar renovatiewerken is het Justitiehuis van Ieper officieel heropend. Het historische gebouw nabij het station kreeg niet alleen een grondige facelift, maar ook een nieuwe betekenis. Met twintig medewerkers en een breder takenpakket wil het Justitiehuis opnieuw een laagdrempelige plek zijn waar recht, zorg en menselijkheid samenkomen.

Vlaams minister van Justitie en Handhaving Zuhal Demir opende op 3 oktober officieel het vernieuwde Justitiehuis in Ieper. Het gebouw waarin 25 jaar geleden het Justitiehuis voor het eerst zijn deuren opende, heeft een lange en boeiende geschiedenis. Ooit was het het bekende hotel Skindles, later vonden er de diensten van belastingen en registratie onderdak. Door jaren van slijtage en structurele gebreken verkeerde het pand echter in slechte staat. De diensten verhuisden ruim tien jaar geleden tijdelijk naar Ter Waarde, in afwachting van een grondige renovatie.

De werken, goed voor een investering van ruim zes miljoen euro, startten in 2023 en zijn nu afgerond. “Het gebouw is volledig vernieuwd,” benadrukt directeur Carine Dewulf. Ze vertelt dat het aantal medewerkers de voorbije jaren meer dan verdubbelde en dat het takenpakket fors is uitgebreid, van slachtofferonthaal tot begeleiding van daders.

Meer dan een justitiehuis
Minister Demir noemde het vernieuwde Justitiehuis “meer dan een gebouw met een loketfunctie”. Volgens haar symboliseert het “een huis van hoop”: een plaats waar slachtoffers hun leven opnieuw kunnen opbouwen en waar daders kansen krijgen om terug te keren naar de samenleving. Ze vindt dat hoop en kansen binnen justitie te weinig aandacht krijgen, terwijl ze essentieel zijn om straf betekenis te geven.
Demir sprak haar waardering uit voor de justitieassistenten, die volgens haar “de pilaren van justitie” vormen. Ze benadrukte dat hun werk vaak in de schaduw gebeurt, maar van groot maatschappelijk belang is: als brug tussen justitie en samenleving.

Een functioneel en toegankelijk gebouw
Het vernieuwde Justitiehuis ligt op de hoek van drie straten — de Vooruitgangstraat, het Colaertplein en de Stationsstraat — en huisvest naast de justitieassistenten ook de sociale dienst jeugdrechtbankwerking van het agentschap Opgroeien. Zo kunnen jongeren uit Ieper en de ruime regio er terecht voor begeleiding en ondersteuning.
De indeling van het gebouw is bewust helder gehouden. Op het gelijkvloers bevinden zich de front offices van beide diensten, terwijl op de verdiepingen de back offices zijn ondergebracht. Die structuur maakt de werking overzichtelijker en verhoogt zowel de veiligheid als het gebruikscomfort.

Erfgoed dat opnieuw ademt
Voor Ieper betekent de heropening meer dan een administratieve terugkeer. Het iconische gebouw krijgt opnieuw een maatschappelijke rol. “We zijn trots op de afronding van dit dossier en op de heropwaardering van dit erfgoed,” klinkt het bij N-VA Ieper. Het pand combineert historische waarde met een eigentijdse invulling waar menselijke rechtvaardigheid en zorg centraal staan.

Een huis met een menselijk gezicht
In West-Vlaanderen zijn vier justitiehuizen actief — in Brugge, Kortrijk, Veurne en Ieper. Met twintig medewerkers en een versterkte samenwerking tussen justitie en welzijn wil het vernieuwde Ieperse Justitiehuis tonen dat rechtspraak ook menselijk kan zijn. Of, zoals de minister het samenvatte: hoop geven is ook recht doen.

© Geert Dewaele
Bron:
Vernieuwd Justitiehuis in Ieper officieel geopend door minister Zuhal. (3 oktober 2025). N-VA Ieper. https://ieper.n-va.be/nieuws/vernieuwd-justitiehuis-in-ieper-officieel-geopend-door-minister-zuhal-demir
Justitiehuis Ieper na renovatie klaar voor toekomst. (3 oktober 2025). Focus En WTV. https://focus-wtv.be/nieuws/justitiehuis-ieper-na-renovatie-klaar-voor-toekomst
© Geert Dewaele
© Geert Dewaele
© Geert Dewaele