Post Tagged ‘middeleeuwen’

© Geert Dewaele

Ieper – Eeuwenlang speelde zich in Sint-Jan bij Ieper een opmerkelijk hoofdstuk uit de Vlaamse geschiedenis af. Op de plek waar ooit een belangrijke leprozerie stond, brengt een nieuw kunstwerk samen met een audiotour dat bijna vergeten verleden opnieuw onder de aandacht van bezoekers.

Een van de belangrijkste leprozerieën van Vlaanderen
Lang voordat Sint-Jan uitgroeide tot de huidige deelgemeente van Ieper, bevond zich er een gespecialiseerde opvangsite voor mensen met lepra. De instelling, bekend als Hooge Siecken, maakte deel uit van een netwerk van leprozerieën waar zieken werden verzorgd en ondergebracht in een afzonderlijke gemeenschap.
Historisch onderzoek toont aan dat de site uitgroeide tot een van de drie belangrijkste leprozerieën binnen het toenmalige graafschap Vlaanderen, naast gelijkaardige instellingen in Brugge en Gent. De ligging langs een belangrijke verbindingsweg speelde daarbij vermoedelijk een belangrijke rol.

Archeologische ontdekking werpt nieuw licht op het verleden
De verdwenen erfgoedsite kwam opnieuw onder de aandacht tijdens archeologische opgravingen in 2019 en 2020. Onderzoekers legden delen van het voormalige domein bloot, waaronder een begraafplaats waar 154 skeletten werden aangetroffen.
De opgravingen leverden nieuwe inzichten op in het dagelijkse leven binnen de gemeenschap van leprapatiënten. Daarnaast konden onderzoekers meer te weten komen over de organisatie en de betekenis van de site binnen middeleeuws Vlaanderen.

Een archeologische vondst van 154 skeletten maakte van Sint-Jan opnieuw een belangrijke erfgoedlocatie.

Landmark brengt verdwenen geschiedenis terug in het landschap
Omdat de oorspronkelijke gebouwen al eeuwen verdwenen zijn en vandaag nauwelijks nog zichtbare sporen resten, besloot Stad Ieper het verleden opnieuw zichtbaar te maken in het landschap.
Na een ontwerpwedstrijd met 26 inzendingen kregen inwoners van Sint-Jan inspraak bij de keuze van het uiteindelijke ontwerp. Hun voorkeur ging naar een voorstel van kunstenaar Leonardo Versele.
Het resultaat is de monumentale installatie Poort Hooge Siecken, opgebouwd uit zeven doorgangen die samen een hoogte van ongeveer elf meter bereiken. Voor de constructie werd onder meer gebruikgemaakt van bakstenen die verwijzen naar de karakteristieke gele baksteen uit de streek, gecombineerd met een arduinen basis.
Volgens de toelichting bij het project verwijst het kunstwerk naar solidariteit en gemeenschapszin, waarden die een belangrijke rol speelden binnen de historische leprozerie. De zeven doorgangen vormen daarbij een symbolische tegenhanger van de toegangspoort waarlangs bewoners van de instelling vroeger het domein betraden.

Verhalenwandeling laat bezoekers kennismaken met het verleden
Naast het kunstwerk werd ook een audiotour ontwikkeld. Via veertien korte luisterfragmenten krijgen bezoekers meer inzicht in het leven op en rond de voormalige leprozerie.
De verhalen worden verteld vanuit verschillende perspectieven uit het landschap, zoals de aarde, bomen, het gras en het water. Voor de stemopnames werkte de stad samen met leerlingen van de Academie.
De audiotour maakt deel uit van een bredere erfgoedbeleving die bezoekers uitnodigt om de geschiedenis van de plek op eigen tempo te ontdekken.

Onderdeel van de verdere ontwikkeling van het Ypermanpark
De voormalige leprozerie ligt binnen het gebied van het toekomstige Ypermanpark, dat de voorbije jaren stap voor stap werd uitgebouwd. Eerder kregen onder meer een voedselbos en een erfgoedboomgaard een plaats in het park.
Met het nieuwe kunstwerk en de audiotour krijgt ook het historische verhaal van Hooge Siecken opnieuw een zichtbare plaats in de omgeving. De projecten kwamen tot stand met steun van het Vlaams Agentschap Onroerend Erfgoed en verschillende erfgoedpartners.
Volgens de Vlaamse overheid draagt het initiatief bij aan het zichtbaar maken van erfgoed dat in het landschap verdwenen is, maar historisch van grote betekenis blijft voor de regio.

Zoals eerder bericht door:
Ieper maakt middeleeuwse leprozerie Hooge Siecken zichtbaar met monument en audiotour – vrtnws (23 juni 2026)
Landmark maakt middeleeuws centrum voor melaatsen zichtbaar in stadspark: “Het verwijst naar de solidariteit van toen” – Nieuwsblad (23 juni 2026)
Op plek waar 154 skeletten van leprapatiënten werden gevonden, verrijst monument van 11 meter hoog: “Hun verhaal mag niet vergeten worden”– HLN (24 juni 2026)
© Geert Dewaele
© Geert Dewaele

💬 Reageer hieronder

Ieper – In de Weverijstraat brengt de sloop van een oude woning meer aan het licht dan verwacht. Archeologen stoten er op een ijskelder én sporen van middeleeuwse bewoning. De vondsten tonen hoe deze plek evolueerde van stadsrand tot onderdeel van de historische kern.

Van neoclassicistische woning naar bouwproject
Op nummer 64 in de Weverijstraat stond tot voor kort een woning die vermoedelijk dateerde uit 1924. Volgens informatie van Onroerend Erfgoed ging het om een dubbelhuis met drie traveeën en twee bouwlagen onder een zadeldak, met een neoclassicistische inslag en het typische gebruik van afwisselend rode en gele baksteen.
Het gebouw werd inmiddels gesloopt. De woning verkeerde in een te slechte staat om te behouden, al is het de bedoeling om op dezelfde plek een nieuwe vakantiewoning op te trekken, met een gelijkaardig uitzicht als het oorspronkelijke pand.

Archeologisch onderzoek geen toeval
Voor de start van de bouwwerken wordt het terrein eerst grondig onderzocht. De locatie ligt binnen de vastgestelde archeologische zone van de historische stadskern van Ieper, waar archeologische resten vaker voorkomen.
Eerder onderzoek bevestigde dat vermoeden. In 2023 werd een bureauonderzoek uitgevoerd, gevolgd door een proefputtenonderzoek in november 2025. Daarbij werden al duidelijke sporen van bewoning aangetroffen, wat aanleiding gaf tot een uitgebreider archeologisch vervolgonderzoek.

Sporen van bewoning uit de 13de tot 15de eeuw
De eerste resultaten tonen aan dat deze plek al in de late middeleeuwen bewoond was. Archeologen vonden onder meer middeleeuwse scherven en botresten, maar ook duidelijke structuren zoals muurwerk, een brandlaag, kuilen en een mogelijke waterhoudende structuur.
Op basis van die vondsten wordt aangenomen dat hier in de middeleeuwen kleine huisjes stonden. De combinatie van sporen wijst op effectieve bewoning tussen de 13de en 15de eeuw. Opvallend is dat latere bebouwing deze oudere resten slechts beperkt heeft verstoord.
Historisch gezien lag deze zone in de Onze-Lieve-Vrouw-ten-Brielenparochie. Die werd eind 12de eeuw voor het eerst vermeld en bevond zich aanvankelijk buiten de stad. Na de aanleg van de vesten in de 13de eeuw werd het gebied buitengebied, om later in de 14de eeuw alsnog binnen de ruimere stadsomwalling van Ieper te worden opgenomen.

IJskelder langs de Ieperlee
Naast de middeleeuwse resten wordt momenteel ook een bijna volledige ijskelder blootgelegd. De constructie bevindt zich op de plaats waar de Ieperlee passeert.
Volgens beschikbare gegevens gaat het vermoedelijk om het tweede exemplaar op deze locatie. Aan de andere kant van de Ieperlee zou zich immers nog een gelijkaardige ijskelder hebben bevonden.
Dergelijke constructies worden vaak gelinkt aan opslag van ijs en voedsel, en hun aanwezigheid kan wijzen op economische activiteiten in de omgeving. In dit geval wordt ook de mogelijkheid genoemd dat er vroeger een brouwerij in de buurt actief was, al blijft dat voorlopig een hypothese.
De ijskelder zelf wordt mogelijk gedateerd in de periode van het Hollands bewind (1815-1830), toen de stad verder werd versterkt.

Opgraving noodzakelijk vóór nieuwe bouw
De geplande vakantiewoning zal grotendeels onderkelderd worden, met graafwerken tot meer dan drie meter diep. Omdat het eerste archeologische niveau zich al op ongeveer 60 à 70 centimeter onder het maaiveld bevindt, dreigen de resten zonder ingreep verloren te gaan.
Daarom wordt het terrein eerst systematisch opgegraven. Archeologen beschouwen de site als waardevol, met potentieel om nieuwe inzichten te bieden in de ontwikkeling van Ieper, het dagelijks leven in de middeleeuwen en de evolutie van deze stadsrand.

Werken lokken nieuwsgierige blikken
De opgravingen trekken intussen heel wat aandacht van voorbijgangers. De combinatie van zichtbare structuren en historische vondsten maakt de site tot een opvallende plek in het straatbeeld.
Wat begon als een sloopproject, groeit zo uit tot een moment waarop verschillende lagen van de stadsgeschiedenis opnieuw zichtbaar worden.

© Geert Dewaele
Bron:
Middeleeuwse scherven, botresten en ijskelder ontdekt op plek waar woning tegen de vlakte ging – HLN (30 april 2026)

Onroerend Erfgoed
© Geert Dewaele
© Geert Dewaele

💬 Reageer hieronder

© Jean-Pierre Vandepitte

Ieper – De resten van de middeleeuwse burchtmuur in Ieper, recent blootgelegd tijdens archeologisch onderzoek, zijn opnieuw onder de grond verdwenen. Daarmee maakt de site plaats voor de bouw van een nieuwe Carrefour. Archeologen en Ieperlingen reageren met gemengde gevoelens.

Wie nog een glimp hoopte op te vangen van de middeleeuwse burchtmuur in Ieper, komt te laat. De archeologische resten zijn opnieuw toegedekt. Daarmee kan de langverwachte bouw van een nieuwe Carrefour op de site van start gaan.

De muur, die toebehoorde aan de historische burcht van Ieper waar tot circa 1130 de graven van Vlaanderen verbleven, werd vorig jaar ontdekt bij opgravingen op het terrein van de toekomstige supermarkt. Het betrof een uitzonderlijke vondst, die bij archeologen en erfgoedliefhebbers meteen hoge verwachtingen opwekte.

Na overleg tussen verschillende betrokken partijen – waaronder de stad Ieper, erfgoedvereniging CO7, eigenaar Jean-Marie Cardinael uit Brugge en het Agentschap Onroerend Erfgoed – werd echter beslist om de muur niet bovengronds te bewaren. De reden? De kosten voor integratie in het bouwproject zouden oplopen tot maar liefst tien miljoen euro.

Muur blijft wel intact onder de grond
In lokale kranten bevestigde Jan Decorte, archeoloog bij CO7 en nauw betrokken bij het project, dat de muur vóór het opnieuw begraven nog zorgvuldig werd behandeld. Volgens hem werd die bestreken met kalkmateriaal, vervolgens afgedekt met zand, plastic en een grindbed om het water goed te laten wegvloeien. Die werkwijze werd aangeraden door het Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium.

De opgravingssite is intussen volledig aangevuld. Decorte gaf aan te vermoeden dat de grondwerken voor de bouw nu snel zullen starten. Zelf was hij een uitgesproken voorstander van publieke toegankelijkheid van de muur, maar erkende dat er niets meer aan te doen viel. Wel stelde hij nog voor om foto’s van de muur een plaats te geven in de nieuwe Carrefour, en er wordt volgens hem ook bekeken hoe op de plek een infobord kan komen.

Daarnaast gaf hij aan dat er gesprekken moeten worden opgestart met de eigenaar over de talrijke mooie vondsten die bij de opgravingen zijn gedaan – waaronder veel middeleeuwse insignes – in de hoop dat die een plaats krijgen in het Yper Museum. Hij wees erop dat er verder moet worden nagedacht over hoe deze vondst publiek ontsloten kan worden en wie daarin mee partner wil zijn. Volgens hem kan dat gaan van de Ieperse musea tot Vlaanderen of de provincie. Ook vond hij dat een visueel element in de Carrefour, zoals foto’s van de vondsten, waardevol zou zijn. Al die gesprekken moesten echter nog beginnen.

Begraving is een “afweging in het algemeen belang”
Burgemeester Katrien Desomer (Team Ieper) gaf aan de beslissing tot begraving mee te hebben verdedigd. Volgens haar wordt de burchtmuur op deze manier gewaarborgd voor de toekomst door hem in de Ieperse klei te bewaren, zodat hij intact blijft voor de komende generaties. Ze liet weten dat ze er vele weken in had meegeleefd. Als Ieperling vond ze het spijtig en gaf ze aan er zelfs emotioneel van te worden. Maar als burgemeester, en in het licht van het algemeen belang, kon ze zich verzoenen met de beslissing.

Volgens haar had het geen zin om andere projecten uit te stellen om de financiering van de burchtmuur mogelijk te maken. Ze wees erop dat de uitdagingen in de stad groot zijn, ook op vlak van erfgoed en toerisme. Daarbij verwees ze naar onder meer de vernieuwing van het In Flanders Fields Museum en de instandhouding van het zichtbaar erfgoed zoals kerkgebouwen.

Heemkring brengt burchtverhaal in detail
Wie dieper wil graven in het verhaal van de Ieperse burcht, kan binnenkort terecht bij heemkring Iepers Kwartier. Daar verschijnt binnen enkele weken een uitgebreid artikel van Frederik Vandenbroucke. De bijdrage telt achttien pagina’s, is rijkelijk geïllustreerd en behandelt onder meer de vroege geschiedenis van Ieper, de kroniekschrijvers die over de burcht schreven, het archeologisch vooronderzoek en de eigenlijke opgraving. Ook wordt ingegaan op de merkwaardige vondsten van metaaldetectoristen, de gebruikte dateringsmethodes en de beslissing tot bescherming in situ.

Het nummer kost 8 euro voor niet-abonnees en is te verkrijgen via fred.vandenbroucke@telenet.be of dagbladhandel Depuydt.

Hoewel de muur voorlopig weer onder de Ieperse bodem verdwijnt, leeft het verhaal voort – in publicaties, foto’s en hopelijk binnenkort in het museum.

© Jean-Pierre Vandepitte
© Jean-Pierre Vandepitte
Lees ook:
Burcht van Ieper wordt opnieuw begraven: supermarkt en appartementen kunnen gebouwd worden – 09/05/2025
Archeologen ontdekken resten van middeleeuws grafelijk domein op de terreinen van de Carrefour – 31/03/2025
Binnenkort afbraak van het pand met Carrefour Market op de Leet; daarna komt nieuwbouw – 18/08/2024
Bronnen:
DPG Media Privacy Gate. (26 juni 2025). https://www.hln.be/ieper/middeleeuwse-burchtmuur-in-ieper-zit-weer-onder-de-grond-hopelijk-krijgt-de-vondst-toch-een-plekje-in-de-carrefour~a5a63438/?cb=618b1410-6967-4342-a1a2-9edcdd3cebf3&auth_rd=1

Pattyn, T. (26 juni 2025). Burcht van Ieper is begraven, bouw supermarkt kan beginnen: “Het zou goed zijn als er iets visueel komt in de Carrefour.” Nieuwsblad. https://www.nieuwsblad.be/regio/west-vlaanderen/burcht-van-ieper-is-begraven-bouw-supermarkt-kan-beginnen-het-zou-goed-zijn-als-er-iets-visueel-komt-in-de-carrefour/74177286.html

De archeologische vondst – © Geert Dewaele