Post Tagged ‘Restauratie’

,

Ieper – De restauratie van de Lakenhallen in Ieper nadert haar einde, maar het kostenplaatje ligt een stuk hoger dan eerst geraamd. Door onverwachte ingrepen, bijkomende isolatiewerken en sterk gestegen materiaalprijzen steeg de totale factuur met bijna 6 miljoen euro. Eind maart volgt een feestelijk openingsweekend.

Meerwerken en prijsstijgingen duwen kosten omhoog
De restauratiewerken aan de Lakenhallen in Ieper zijn duurder uitgevallen dan oorspronkelijk voorzien. Waar het project aanvankelijk werd geraamd op iets minder dan 13 miljoen euro, eindigt het nu op ongeveer 19 miljoen euro. Daarmee bedraagt de meerkost bijna 6 miljoen euro.
Burgemeester Katrien Desomer (Team Ieper) verklaarde dat die stijging deels te wijten is aan prijsstijgingen doorheen de jaren, maar ook aan bijkomende werken die tijdens de restauratie noodzakelijk bleken. Volgens Desomer werd er bewust gekozen om die extra ingrepen mee uit te voeren, zodat het gebouw opnieuw klaar is voor de komende decennia.

Gevels, schrijnwerk en Belforttoren volledig vernieuwd
Tijdens de restauratie werden onder meer de gevels en het schrijnwerk hersteld. Ook de Belforttoren werd volledig aangepakt. Daarnaast kregen grote delen van de daken een nieuwe structuur én extra isolatie.
Tijdens de werken kwamen ook rotte balkkoppen aan het licht. Die moesten vervangen of verstevigd worden, omdat ze een risico vormden voor de stabiliteit van het dak.

Corona- en energiecrisis speelden grote rol
Het stadsbestuur wijst erop dat de restauratie samenviel met een periode van uitzonderlijke prijsstijgingen. Tijdens de coronacrisis tussen 2020 en 2022 gingen materiaalprijzen fors omhoog. Ook de energiecrisis, na de oorlog in Oekraïne, zorgde voor extra druk op de bouwkosten. In sommige gevallen liepen de stijgingen op tot 45 procent.

Daken isoleren was extra beslissing na 2017
Niet alle werken zaten in de oorspronkelijke raming. In 2017 was er bijvoorbeeld nog geen budget voorzien om alle daken te isoleren. Het stadsbestuur dat in 2018 aantrad, besliste om dat toch te doen.
Het ging om 5.894 vierkante meter dakoppervlak, goed voor een kostprijs van iets meer dan 1 miljoen euro. Die investering werd gedeeltelijk gecompenseerd via een bijkomende subsidie van 316.000 euro van het Vlaamse Fonds Culturele Infrastructuur.

Vlaamse overheid voorziet extra steun
Bij de start van de werken werd al een subsidie van 9 miljoen euro toegekend. Later volgde extra ondersteuning, onder meer voor onverwachte herstellingen aan rotte muurbalkkoppen. Daarvoor kreeg de stad recent nog een bijkomende subsidie van ongeveer 250.000 euro.

Minister van Onroerend Erfgoed Ben Weyts (N-VA) gaf daarbij aan dat de restaurateurs op verschillende problemen botsten. Weyts stelde dat de moerbalkkoppen “in uiterst slechte staat” bleken en dat ze de stabiliteit van het dak bedreigden. Daarnaast verwees hij ook naar metalen onderdelen die onvoldoende brandwerend waren, vochtproblemen bij buitenluiken en enkele verluchtingsproblemen.
Volgens Weyts zorgt het afronden van de restauratie ervoor dat de geschiedenis van de Lakenhallen levendig blijft en dat het gebouw een trekpleister blijft voor inwoners en bezoekers.

Oplevering binnen twee weken, feestweekend op 21 en 22 maart
De werken duurden bijna zes jaar en worden binnen twee weken definitief opgeleverd. De heropening wordt alvast groots gevierd op 21 en 22 maart, bij de start van de lente.
Burgemeester Desomer verklaarde dat het stadsbestuur naast een officieel moment vooral een feest wil organiseren voor de inwoners van Ieper. Er komen rondleidingen in en rond het gebouw, en daarvoor wordt samengewerkt met Ieperse verenigingen.

Ligconcert, museumnacht en “Orde van de Ieperse Nar”
Het programma bevat een reeks publieksactiviteiten, waaronder een ligconcert, een museumnacht, ritten met een nostalgische dubbeldekbus, een muziekparade, een kattenworp, lasershows, een hitparade op de beiaard en ‘belfort by night’.

Tijdens deze Lakenhallenfeesten wordt ook een nieuw initiatief gelanceerd: de Orde van de Ieperse Nar. Een aantal verdienstelijke inwoners zal als eerste toetreden.
De voorbije weken konden inwoners nominaties indienen voor categorieën zoals warmste inwoner, grootste entertainer, dierbaarste dorpeling, vurigste vrouw en opkomend talent. De winnaars worden op zondag gehuldigd in de Koninklijke Zaal en ontvangen een ereteken en oorkonde.

© Geert Dewaele

💬 Reageer hieronder

Bron:
Nws, V. (17 februari 2026). Restauratie Lakenhallen Ieper kost 6 miljoen euro meer dan gepland: “Klaar voor de volgende 100 jaar” | VRT NWS: nieuws. VRTNWS. https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2026/02/16/lakenhallen-ieper-restauratiewerken-6-miljoen-duurder-onvoorzien/

Pattyn, T. (17 februari 2026). Restauratie Lakenhallen 6 miljoen euro duurder dan geraamd: “Maar het was het waard.” Nieuwsblad. https://www.nieuwsblad.be/regio/west-vlaanderen/westhoek/ieper/restauratie-lakenhallen-6-miljoen-euro-duurder-dan-geraamd-maar-het-was-het-waard/132623862.html
Lees ook bij Bouwend Ieper:
Extra Vlaamse middelen ronden restauratie Lakenhallen en Belfort in Ieper af – 8/1/2026

Ieper – De Vlaamse Regering voorziet bijkomend 250.000 euro om de restauratie van de Lakenhallen en het Belfort in Ieper volledig af te werken. Daarmee loopt de Vlaamse investering op tot net geen 9 miljoen euro. De werken moeten een reeks pas ontdekte structurele problemen definitief oplossen.

Laatste duwtje voor een monument van formaat
Vlaams minister van Onroerend Erfgoed Ben Weyts (N-VA) maakt 250.000 euro extra vrij om de totaalrestauratie van de Lakenhallen en het Belfort in Ieper te voltooien. Dankzij die bijkomende middelen kunnen onder meer aangetaste balkkoppen en kepers worden verstevigd en wordt de waterafvoer van het dak verbeterd.
Met deze extra financiering komt de totale Vlaamse investering uit op net geen 9 miljoen euro, binnen een globale restauratiekost van ongeveer 18,5 miljoen euro. Vlaanderen neemt via het Agentschap Onroerend Erfgoed 46 procent van de bijkomende werken voor zijn rekening; de Stad Ieper betaalt het resterende aandeel.
De minister gaf daarbij aan dat de Lakenhallen in hun middeleeuwse pracht een visitekaartje vormen voor het verhaal van Vlaanderen en tegelijk een stille getuige zijn van de Eerste Wereldoorlog. Met de extra middelen wordt volgens hem de kroon gezet op jaren werk en keert het West-Vlaamse icoon terug in topconditie.

Zeven eeuwen geschiedenis, meerdere levens
Tussen de Grote Markt en de Sint-Maartenskerk staat al meer dan zeven eeuwen een van de grootste gotische burgerlijke gebouwen van Europa. De Lakenhallen met hun imposante belfort vormden in de middeleeuwen het economische hart van de lakennijverheid. Doorheen de eeuwen groeide het complex uit tot een netwerk van hallen en doorgangen en kreeg het uiteenlopende functies, van handelscentrum tot stadhuis.
Na de volledige verwoesting tijdens de Eerste Wereldoorlog werden de Lakenhallen heropgebouwd. Vandaag huisvest het gebouw onder meer het In Flanders Fields Museum en het Yper Museum. Het geheel is erkend als UNESCO-werelderfgoed.

Nood aan ingrijpen, vijftig jaar na de heropbouw
Een halve eeuw na de wederopbouw doken opnieuw tekenen van verval op. In 2018 sloegen de Vlaamse Regering en de Stad Ieper de handen in elkaar voor een restauratiemasterplan, opgedeeld in vijf fasen. De werken gingen in het najaar van 2020 van start, met stellingen op de Grote Markt.
Sindsdien kreeg het belfort een grondige reiniging en herstelbeurt. Ook de draak Margriet boven op de toren werd naar beneden gehaald voor restauratie. In 2021 volgden de klokken en werd een nieuwe lantaarn op de toren geplaatst. De daaropvolgende jaren kwamen de westervleugel en, in 2023, de zijde van het In Flanders Fields Museum aan bod.

Onverwachte problemen vragen extra budget
Hoewel intussen het grootste deel van de stellingen is verdwenen, brachten de werken bijkomende problemen aan het licht. Sommige moerbalkkoppen bleken in bijzonder slechte staat en vormen een risico voor de dakstabiliteit. Daarnaast voldeden bepaalde metalen onderdelen niet aan de brandveiligheidsnormen, kampten buitenluiken met vochtproblemen en waren er knelpunten in de verluchting.
De bijkomende werken hebben een totale kostprijs van 545.820 euro. De extra Vlaamse middelen maken het mogelijk om deze ingrepen alsnog uit te voeren en de restauratie definitief af te ronden.

💬 Reageer hieronder

Bron:
Gheeraert, T. (8 januari 2026). Nog eens half miljoen euro voor restauratie lakenhallen: “Laatste knelpunten aanpakken.” KW.be. https://kw.be/nieuws/nog-eens-half-miljoen-euro-voor-restauratie-lakenhallen-laatste-knelpunten-aanpakken/
https://www.hln.be/ieper/minister-ben-weyts-n-va-pompt-250-000-euro-extra-in-restauratie-lakenhallen-middelen-om-balkkoppen-en-kepers-te-verstevigen~a961af00/

Ieper – Bij de feestelijke heropening van de Menenpoort in Ieper, in aanwezigheid van prinses Anne en prinses Claire,opende ook een nieuwe tearoom met zicht op het iconische monument. Bezoekers kunnen er thee en scones proeven, terwijl ze stilstaan bij de verhalen van de vermisten die op de poort herdacht worden.

Maandag was een bijzonder moment voor Ieper en zijn bewoners. Het iconische herdenkingsmonument voor de meer dan 54.000 vermiste soldaten van het Gemenebest schittert weer na een ingrijpende restauratie van twee jaar en zes miljoen euro. De heropening werd bijgewoond door de Britse prinses Anne, Belgische prinses Claire, Vlaams minister van Onroerend Erfgoed Ben Weyts, minister van Defensie Theo Francken en burgemeester Katrien Desomer.

De prinsessen werden ontvangen door de Koninklijke Muziekkapel van de Gidsen en begeleid door de Koninklijke Harmonie Ypriana in een stoet van de Grote Markt naar de Menenpoort. Tijdens de plechtigheid droegen ze samen een UNESCO-steen op het monument op, als erkenning voor de inschrijving op de Werelderfgoedlijst.

Ook de Vredesfakkel, met gravures van de zes CWGC-lidstaten en geïnspireerd door loopgraafkunst, werd meegedragen en symboliseerde de plicht om oorlogen te blijven herdenken en de boodschap van vrede door te geven. Een Last Post, twee minuten stilte en de onthulling van het nieuwe groendak, een “living roof” dat deel uitmaakt van een modern waterdichtingssysteem, sloten de ceremonie af.

Zes miljoen euro voor een eeuwig monument
De Menenpoort werd tot in detail aangepakt: voegwerk en dak werden hersteld, de naampanelen gereinigd, plafonds en gewelven herschilderd, en asbest verwijderd. Ook werd een energie-efficiënt verlichtingssysteem geïnstalleerd en een groendak aangelegd. Vlaanderen financierde 1,6 miljoen euro, de stad Ieper 300.000 euro, en de zes lidstaten van de Commonwealth War Graves Commission (CWGC) betaalden de rest.

Claire Horton, directeur-generaal van de CWGC, noemde het “de meest ingrijpende restauratie in bijna een eeuw” en benadrukte dat de eeuwenoude Last Post, die ook tijdens de werken elke avond klonk, de kracht en het belang van herdenken illustreert. Xavier Puppinck, CWGC-directeur voor Centraal- en Zuid-Europa, bedankte de Vlaamse overheid en de stad Ieper voor hun steun en wees erop dat de UNESCO-erkenning extra gewicht geeft aan de betekenis van de Menenpoort.

Tearoom met uitzicht en verhalen
Na de plechtigheid openden prinses Anne en prinses Claire ook een nieuwe tearoom in het CWGC-bezoekerscentrum, op de hoek van de Menen- en Bollingstraat. Waar ooit de kledingwinkel van Marijke De Ruddere en Roos Vervisch was, kunnen bezoekers nu terecht voor een Britse beleving: naast thee staan scones en traditioneel gebak op de kaart.

Beide voormalige winkeluitbaters, die dertig jaar lang hun zaak runden en noodgedwongen moesten sluiten, zijn blij dat hun vroegere pand nu een nieuwe, betekenisvolle bestemming kreeg. “We dachten ons carrière hier te kunnen afronden,” zeggen ze, “maar de Commonwealth War Graves Commission was de beste en meest duurzame optie.”

De tearoom biedt niet alleen lekkernijen maar ook verdieping: op elk theezakje zit een briefje met het verhaal van een gesneuvelde soldaat. De opbrengst gaat naar het onderhoud van herdenkingsplaatsen en vredeseducatieprojecten. Wie zin heeft, kan aansluitend de tentoonstelling over de restauratie bekijken.

Louise Dujardin van de CWGC benadrukt dat het vernieuwde bezoekerscentrum met tearoom bezoekers wil helpen om de verhalen achter het monument te begrijpen en om het immense verlies van de wereldoorlogen tastbaar te maken.

Een warme plek naast een koude geschiedenis
De nieuwe tearoom naast de Menenpoort is veel meer dan een plek om even te pauzeren. Het is een uitnodiging om te proeven, te herdenken en te leren. Terwijl de namen op de poort zwijgend getuigen van het verleden, klinken in de tearoom verhalen die generaties blijven verbinden.

Bezoekerscentrum en cafetaria – © Geert Dewaele
Lees ook:
Restauratiewerken aan de Menenpoort van Ieper duren 2 jaar – 27/01/2024
Bronnen:
Pattyn, T. (7 juli 2025). Marijke (58) en Roos (59) moesten afscheid nemen van winkel aan Menenpoort: “Maar we vonden de beste opvolger.” Nieuwsblad. https://www.nieuwsblad.be/regio/west-vlaanderen/marijke-58-en-roos-59-moesten-afscheid-nemen-van-winkel-aan-menenpoort-maar-we-vonden-de-beste-opvolger/76271333.html

Nws, V. (7 juli 2025). Menenpoort Ieper nu ook officieel heropend na restauratie, Britse prinses Anne woont plechtigheid bij | VRT NWS: nieuws. VRTNWS. https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2025/07/07/menenpoort-ieper-heropening-restauratie/

DPG Media Privacy Gate. (7 juli 2025). https://www.hln.be/ieper/prinsessen-anne-en-claire-heropenen-iconische-menenpoort-na-restauratie-van-6-miljoen-euro-dit-is-een-enorme-mijlpaal-na-twee-jaar-renovatie~ae085278/

Bezoekerscentrum – © Geert Dewaele
Bezoekerscentrum – © Geert Dewaele
De Menenpoort – © Geert Dewaele

De Menenpoort kant Frenchlaan

Ieper – De restauratie van de Menenpoort in Ieper is volop aan de gang. Het iconische oorlogsmonument krijgt een grondige opfrissing die niet alleen schade moet herstellen, maar ook het behoud op lange termijn moet verzekeren. De werken lopen over twee jaar en kosten ruim vier miljoen euro.

Restauratie van internationaal herdenkingssymbool
De werkzaamheden aan de Menenpoort gingen van start op 17 april 2023. Het monument, dat sinds 1927 meer dan 54.000 vermiste soldaten uit het Gemenebest herdenkt, behoort tot de bekendste herdenkingsplaatsen van de Eerste Wereldoorlog in Vlaanderen. Jaarlijks trekt de site bezoekers uit onder meer het Verenigd Koninkrijk, België, Nederland en Australië.
Volgens eerder technisch onderzoek waren er geen acute stabiliteitsproblemen, maar drongen conserveringswerken zich wel op om verdere slijtage en schade te vermijden.

Dak en gevels aangepakt
Een van de grootste aandachtspunten was de waterinfiltratie via het dak. Om bijkomende schade te voorkomen, werd eerst een asbesthoudende laag boven het binnengewelf verwijderd. Daarna startte de vernieuwing van de dakafdichting.
Opvallend is dat het dak ook een groene afwerking krijgt met een dunne vegetatielaag. Daarnaast worden baksteengevels gereinigd, beschadigde stenen vervangen en voegen vernieuwd.
Ook verschillende natuurstenen onderdelen van het monument worden behandeld, waaronder de naampanelen, de leeuw bovenop het monument en de sarcofaag op het dak. Verder zijn herstellingen gepland aan plafonds, traptorens, kelders en de bronzen ronde dakopeningen.

De restauratie moet de Menenpoort beschermen tegen verdere aantasting en tegelijk het historische karakter bewaren

Oorlogssporen blijven zichtbaar
Niet alle beschadigingen verdwijnen tijdens de restauratie. Kogelinslagen uit de Tweede Wereldoorlog blijven bewust behouden als zichtbaar onderdeel van de geschiedenis van het monument.
Tijdens de werken zijn de bekende naampanelen afgeschermd. Bezoekers kunnen de namen van de vermiste soldaten digitaal raadplegen in het informatiecentrum van de Commonwealth War Graves Commission in de Menenstraat. Naast de Menenpoort loopt ook een tijdelijke tentoonstelling rond de geschiedenis van het monument.

Internationale financiering
De restauratie wordt grotendeels betaald door de Commonwealth War Graves Commission, die ondersteund wordt door zes Commonwealthlanden: het Verenigd Koninkrijk, Australië, Canada, Nieuw-Zeeland, India en Zuid-Afrika.
Daarnaast voorziet Vlaanderen een restauratiepremie van 1,6 miljoen euro binnen het kader “Erfgoed en Toerisme”. Ook de stad Ieper draagt financieel bij met een subsidie van 300.000 euro.

Verkeer en dagelijkse Last Post aangepast
De werken hebben ook gevolgen voor de bereikbaarheid rond de Menenpoort. Voetgangers kunnen de stad blijven bereiken via twee tunnels. Fietsers mogen in beide richtingen door de poort rijden, terwijl autoverkeer enkel stadsinwaarts toegelaten blijft.
De dagelijkse Last Post-ceremonie om 20 uur blijft doorgaan, maar verhuisde tijdelijk van locatie. Door praktische beperkingen op de werf en de plaatsing van een werfkraan werd gekozen voor de toegangsbrug aan de kant van de Frenchlaan. Die plek blijkt bovendien toegankelijker voor rolstoelgebruikers.
Ook evenementen zoals de Kattentoet en wielerwedstrijd Gent-Wevelgem kunnen blijven plaatsvinden, zij het met aangepaste circulatie.

Historische schets siert werf
De stellingen rond de Menenpoort werden bekleed met grote doeken waarop een oorspronkelijke ontwerptekening van architect Reginald Blomfield te zien is. De schets dateert uit 1921 en toont enkele verschillen met het uiteindelijke monument.
Vooral de afbeelding van de leeuw trekt aandacht. Op de historische tekening lijkt het dier te rusten, terwijl de huidige leeuw waakzaam over de stad uitkijkt. Die tegenstelling roept vragen op over de symboliek achter het oorspronkelijke ontwerp.

Meer info via www.cwgc.org of ga langs in het informatiecentrum van de CWGC in de Menenstraat 33 in Ieper.
De tijdelijke CWGC- tentoonstelling ‘Menin Gate: Moments’
© Geert Dewaele

De Menenpoort gezien vanuit de Kiplinglaan
De Menenpoort gezien vanuit Hoornwerk
De Menenpoort gezien vanuit de Bollingstraat

💬 Reageer hieronder

Ieper – Het Tempelierssteen in de Rijselstraat in Ieper staat al jarenlang leeg en toont steeds meer tekenen van verval. Ondanks verschillende ambitieuze plannen voor herbestemming blijft een concrete doorbraak uit. Het beschermde gebouw roept daardoor steeds meer vragen op over de toekomst van één van de oudste historische panden van de stad.

Historisch gebouw krijgt steeds meer te lijden onder leegstand
Wie de voorbije weken door de Rijselstraat wandelde, merkte wellicht de staat van het voormalige postgebouw op. Aan de gevel van het Tempelierssteen hangt intussen een waarschuwingsbord dat voorbijgangers vraagt voldoende afstand te houden wegens mogelijk slipgevaar. Mosvorming en uitwerpselen van duiven versterken de verwaarloosde indruk van het beschermde gebouw.
Het pand op nummer 70 staat al bijna 27 jaar leeg. Tot 1997 deed het dienst als postgebouw, maar sinds het vertrek van De Post kreeg het gebouw geen nieuwe invulling meer. Doorheen de jaren doken verschillende kandidaat kopers en projectontwikkelaars op, telkens met uiteenlopende plannen. Die voorstellen strandden echter op stedenbouwkundige en erfgoedtechnische beperkingen.

Eén van de oudste historische gebouwen van Ieper
Het Tempelierssteen behoort tot de oudste waardevolle gebouwen van Ieper. De oorsprong van het pand gaat terug tot de 13de eeuw. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het grotendeels vernield, waarna het na de oorlog opnieuw werd opgebouwd volgens de oorspronkelijke plannen.
Door zijn historische waarde geniet het gebouw bescherming als erfgoedsite, wat renovatieprojecten extra complex maakt.

Bijna drie decennia leegstand wegen steeds zwaarder op één van de meest waardevolle historische gebouwen van Ieper

Plannen voor luxehotel verdwenen in de koelkast
Sinds 2009 is het gebouw eigendom van de Brusselse vastgoedvennootschap Aedific NV. Het bedrijf is actief in vastgoedontwikkeling en vastgoedbeheer.
In 2013 werden plannen voorgesteld om het Tempelierssteen om te vormen tot een kleinschalig luxehotel met elf kamers en een restaurant. Dat project kwam uiteindelijk niet van de grond omdat de brandveiligheidsvereisten moeilijk verenigbaar bleken met de erfgoedstructuur van het gebouw.
Voor de restauratie werd eerder wel financiële steun aangekondigd. De toenmalige Vlaamse minister bevoegd voor Onroerend Erfgoed, Geert Bourgeois, kende een subsidie van ruim 314.000 euro toe. Ook provinciale en stedelijke steun maakten deel uit van de plannen.

Ook kantoorproject leverde geen doorbraak op
Enkele jaren later leek er opnieuw beweging te komen. In 2017 verdwenen delen van de gevel achter stellingen en werden renovatiewerken aangekondigd. Het project voorzag vijftien kantoorruimtes met vergaderzalen. De investering werd toen geraamd op ongeveer anderhalf miljoen euro en de werken zouden begin 2018 afgerond zijn.
Na die aankondiging bleef het echter opnieuw stil rond het dossier.
In 2023 doken opnieuw signalen op dat Aedific samen met een vastgoedkantoor werkte aan een nieuwe piste voor het gebouw. Concrete resultaten of zichtbare werken bleven voorlopig uit.

Onzekerheid blijft duren
Vandaag blijft het Tempelierssteen een opvallende leegstaande plek in het centrum van Ieper. De combinatie van historische waarde, beschermde status en complexe renovatievereisten maakt het dossier bijzonder moeilijk. Tegelijk groeit de bezorgdheid over de verdere achteruitgang van het gebouw.
Voorlopig blijft het afwachten of er alsnog een duurzame herbestemming komt die het historische pand opnieuw leven kan geven.

Tempelierssteen januari 2024: slipgevaar door duivenpoep en mos?
Maart 2017: Tempeliershof in de steigers

💬 Reageer hieronder

© Geert Dewaele

Ieper – De kleine vieringtoren van de Sint-Maartenskerk in Ieper, die vorig jaar werd neergehaald voor restauratie, krijgt eindelijk opnieuw haar vertrouwde plaats. Na maanden van minutieus werk zijn de eerste delen teruggeplaatst — een technisch en symbolisch moment voor het Ieperse stadsbeeld.

Einde van een lange lijdensweg
De vieringtoren, het kleine zijtorentje aan de kant van de Janseniusstraat, werd in oktober vorig jaar van de Sint-Maartenskerk gehaald voor een grondige restauratie. De constructie verkeerde in bijzonder slechte staat. Al in 2004 waren er stabiliteitsproblemen vastgesteld, en men vreesde toen dat het torentje zou omvallen.

Destijds werden de balustrade, de klok en de engelfiguren verwijderd en tijdelijk ondersteund met metalen balken — een noodingreep die toen zo’n 40.000 euro kostte.

Torentje in drie delen uit elkaar gehaald
Bij de huidige restauratie werd de toren zorgvuldig in drie stukken verdeeld en op de grond naast de kerk heropgebouwd. Het onderste en breedste deel, met de balustrade errond, werd volledig nieuw vervaardigd. Ook de engelenbeelden zijn nieuw. De oorspronkelijke houten engelen kregen een plaats binnen in de kerk.

Het middelste deel bevat de dakkapelletjes, terwijl het bovenste stuk de karakteristieke spits vormt die de toren zijn elegante aanblik geeft.

Vakmanschap op de werf
De dakbedekking en het smeed- en ijzerwerk werden nagekeken en hersteld. Ook kreeg de toren een nieuwe bliksemafleider, duivenwering en verbeterde klokkeninstallatie. Die laatste werken betroffen niet enkel de vieringtoren zelf, maar ook de klokken in de westtoren.

Op dinsdag 26 mei werden het onderste en middelste deel van de toren met een hijskraan van firma Michielsens opnieuw op hun plaats gehesen — een precisiewerk dat de aandacht van heel wat voorbijgangers trok.

De restauratie wordt uitgevoerd door Denys NV uit Wondelgem. De totale kostprijs bedraagt 429.184,51 euro (excl. btw). De Vlaamse overheid subsidieert 60 procent, de provincie 20 procent, en de resterende 20 procent wordt gedragen door de kerkfabriek Sint-Maarten en Sint-Niklaas.

© Geert Dewaele
© Geert Dewaele

Brandincident tijdens de werken
Op zaterdagochtend 21 maart 2015 werd de stomp van de toren nog getroffen door een kleine brand. De Ieperse brandweer kon het vuur snel blussen, waardoor de schade beperkt bleef.

© Geert Dewaele
© Geert Dewaele
Bron:
https://www.onroerenderfgoed.be/actueel/nieuws/restauratiepremie-voor-de-vieringtoren-van-sint-maartenskerk-in-ieper/
http://www.focus-wtv.be/nieuws/gerestaureerde-toren-terug-op-ieperse-kathedraal

© Geert Dewaele