Post Tagged ‘Ieper’

Ieper – De restauratie van de Ieperse Lakenhallen heeft een symbolisch einde bereikt. Drie vergulde beelden zijn opnieuw op hun historische plaats gezet, waarmee een restauratietraject van bijna zes jaar definitief wordt afgerond.

Restauratie bereikt symbolisch eindpunt
Met de terugplaatsing van de stadsnar, de heraut en reus Goliath is de restauratie van de Lakenhallen volledig voltooid. De drie vergulde beelden werden met een kraan opnieuw op het dak van het monument geplaatst, nadat ze de voorbije maanden van dichtbij konden worden bewonderd tijdens de feestelijke heropening van het gebouw.
Volgens het stadsbestuur vormde de hijsoperatie het symbolische sluitstuk van een omvangrijk restauratieproject dat meerdere jaren in beslag nam.

Verguld koper met een lange toekomst
De drie vergulde beelden lijken massief goud, maar zijn vervaardigd uit rood koper en afgewerkt met een vergulding. Tijdens de restauratie werden ze volledig opgeknapt, zodat ze opnieuw tientallen jaren bestand zijn tegen weer en wind.
De beelden staan opnieuw op de historische hoeken van de Lakenhallen, aan het Nieuwerck, de Boterstraat en de Leet. Bij de restauratie werd ook de positie van de trompet van de heraut opnieuw gecorrigeerd, nadat die sinds een eerdere herplaatsing in de jaren tachtig niet meer volledig overeenkwam met de oorspronkelijke uitvoering.

Met de terugplaatsing van de stadsnar, de heraut en reus Goliath is de restauratie van de Lakenhallen na bijna zes jaar volledig afgerond.

Waarom de beelden langer beneden bleven
De beelden werden niet onmiddellijk na de restauratie terug op het dak geplaatst. Bezoekers kregen tijdens het openingsweekend van de vernieuwde Lakenhallen eerst de gelegenheid om ze van dichtbij te bekijken.
Daarnaast werd onder meer van de stadsnar een driedimensionale scan gemaakt. Die digitale versie diende als basis voor de kleurrijke narren die tijdelijk de nissen van de Lakenhallen sierden tijdens de feestelijke inhuldiging.

Meer vergulde blikvangers op het monument
De drie vergulde beelden maken deel uit van een grotere verzameling vergulde ornamenten op de Lakenhallen. Boven op het belfort staat de draak Margriet, terwijl daaronder ook acht vergulde arenden zichtbaar zijn.
De restauratie heeft volgens de stad niet alleen het gebouw nieuw leven ingeblazen, maar ook de belangstelling voor het erfgoed vergroot. De voorbije jaren verschenen verschillende publicaties over onder meer de stadsnar, Goliath en Margriet. De draak kreeg bovendien pas enkele jaren geleden officieel een naam en groeide intussen uit tot een herkenbaar symbool van de stad.

Kunstproject zichtbaar in het straatbeeld
Wie aandachtig rond de Lakenhallen wandelt, merkt mogelijk ook een opvallende metalen constructie op aan de hoek van de Neermarkt en de Coomansstraat. Die maakt deel uit van een kunstproject van de Palestijnse kunstenaar Ismail Matar, die als artist in residence verbonden is aan het In Flanders Fields Museum.

De installatie onderzoekt het thema ontheemding en legt verbanden tussen historische en hedendaagse conflicten. Fragmenten van het kunstwerk zijn verspreid over de stad te zien, terwijl de volledige installatie deel uitmaakt van de museumwerking.

Kunstproject aan de hoek van de Neermarkt en de Coomansstraat – © Geert Dewaele
De heraut – © Geert Dewaele
Reus Goliath – © Geert Dewaele
Lees ook:
Kleurrijke narren verdwijnen uit gevel van Lakenhallen, maar stad voorziet nieuwe toekomst voor beelden – 28/04/2026
Drie historische vrouwen vereeuwigd op gevel van de Lakenhallen in Ieper – 27/03/2026
Kleurrijke narren sieren gevel van Lakenhallen in Ieper – 17/03/2026
Restauratie Lakenhallen in Ieper loopt 6 miljoen euro hoger op: feestelijke heropening gepland in maart
– 17/02/2026
Zoals eerder bericht door:
Na maanden op de begane grond keren stadsnar, heraut en reus Goliath terug naar hun plek op de Lakenhallen: “We zullen onze gasten missen” – HLN (18 juni 2026)
Topkronen blinken weer op Lakenhallen: “Schitterend sluitstuk van jarenlange restauratie” – Nieuwsblad (18 juni 2026)
De stadsnar – © Geert Dewaele
De heraut – © Geert Dewaele
Reus Goliath – © Geert Dewaele
Reus Goliath en de heraut – © Geert Dewaele

💬 Reageer hieronder

© Geert Dewaele

Ieper – De toekomst van de stadsschouwburg in Ieper ligt volledig open. Een recente haalbaarheidsstudie brengt vier mogelijke pistes in kaart, variërend van een grondige renovatie tot een volledige nieuwbouw of zelfs de afbraak van het huidige gebouw. Een keuze is er voorlopig nog niet.

Vier pistes voor de toekomst
Tijdens een infomoment voor buurtbewoners, adviesraden en gemeenteraadsleden stelde het stadsbestuur de resultaten voor van een haalbaarheidsstudie naar de toekomst van de stadsschouwburg. De studie onderzoekt vier mogelijke ontwikkelingsscenario’s, maar benadrukt dat er vandaag nog geen beslissing is genomen en dat er ook geen budget is voorzien om één van de opties uit te voeren binnen de huidige legislatuur.
Volgens de stad bevindt het project zich nog in een verkennende fase. De bedoeling is om de verschillende mogelijkheden zorgvuldig af te wegen, rekening houdend met erfgoed, functionaliteit, haalbaarheid en de toekomstige culturele noden van Ieper.

Studie vertrekt vanuit bestaande knelpunten
De haalbaarheidsstudie werd uitgevoerd door B-Juxta Architecten. Daarbij werd eerst een analyse gemaakt van de huidige toestand van het gebouw.
Uit die analyse blijkt dat de stadsschouwburg kampt met verschillende technische en functionele tekortkomingen. Zo zijn er onder meer problemen met technische installaties, waterinfiltratie in de kelder, verouderde gevels en een beperkte isolatie. Daarnaast ontbreken een horecaruimte en voldoende opslagruimte. Ook gaat veel oppervlakte verloren aan circulatie en blijft de zolderverdieping grotendeels ongebruikt.

De stadsdiensten formuleerden daarom een programma van eisen. Daarin wordt onder meer gevraagd om:

  • een grotere theaterzaal;
  • een cafégedeelte;
  • extra technische ruimtes;
  • bijkomende bergruimte;
  • meer backstagevoorzieningen.
    De gewenste bruikbare oppervlakte stijgt daarbij van ongeveer 974 naar 1.445 vierkante meter.

Scenario 1: maximaal behoud van het gebouw
Het eerste scenario kiest voor een restauratie waarbij de historische structuur van de schouwburg zoveel mogelijk behouden blijft.
Hoewel daarmee de erfgoedwaarde maximaal wordt gerespecteerd, blijven er belangrijke beperkingen bestaan. Door de noodzakelijke aanpassingen zou de theatercapaciteit dalen van ongeveer 390 naar 219 zitplaatsen, terwijl de gewenste capaciteit rond 300 plaatsen ligt. Ook laat de bestaande draagstructuur onvoldoende mogelijkheden om moderne theatertechnieken, zoals theaterbruggen, te integreren.
De bruikbare oppervlakte zou toenemen tot ongeveer 1.130 vierkante meter. De investeringskost wordt geraamd op ongeveer 4 miljoen euro, exclusief btw.

De studie toont vier mogelijke richtingen, maar het stadsbestuur benadrukt dat voorlopig geen enkele keuze is gemaakt.

Scenario 2: behoud gecombineerd met uitbreiding
Een tweede piste combineert het behoud van grote delen van de bestaande schouwburg met een uitbreiding aan de noordzijde.
Daarbij blijven de buitengevels behouden, terwijl de theaterzaal intern aanzienlijk wordt vergroot. In de uitbreiding kunnen onder meer sanitair, vestiaire en bijkomende functies worden ondergebracht. Ook zouden nieuwe backstagevoorzieningen en artiestenruimtes worden voorzien.
Dit scenario voldoet volgens de studie grotendeels aan de vooropgestelde functionele eisen. Wel verdwijnen onder meer de huidige koepel en de bestaande dakconstructie om plaats te maken voor een beter geïsoleerd gebouw met moderne theatertechnieken.
De geraamde kostprijs bedraagt ongeveer 4,9 miljoen euro.

Scenario 3: volledige nieuwbouw
Een derde mogelijkheid bestaat uit een volledige nieuwbouw op de huidige locatie.
Dat levert volgens de studie de meest optimale theaterzaal op, maar gaat gepaard met een aanzienlijk verlies aan erfgoedwaarde. Daarnaast worden archeologische risico’s vermeld en wijst de studie erop dat een volledige nieuwbouw minder duurzaam is, omdat bruikbare onderdelen van het bestaande gebouw verloren zouden gaan.
De geraamde bouwkost bedraagt ongeveer 4,75 miljoen euro.

Scenario 4: nieuwe theaterzaal bij de Proosdij
De meest ingrijpende piste onderzoekt een nieuwe theaterfunctie in de Proosdijvleugel naast de kathedraal.
Tijdens de studie werd aanvankelijk gekeken naar een verbinding tussen beide gebouwen, maar uiteindelijk werd een alternatief onderzocht waarbij een nieuw volume aansluit op de Proosdij en de bestaande vleugel mee wordt geïntegreerd.
De bouwkost wordt geraamd op ongeveer 5 miljoen euro. Indien ook de volledige Proosdijvleugel wordt gerestaureerd, komt daar volgens de studie nog ongeveer 1 miljoen euro bovenop.

Wat gebeurt er dan met de huidige stadsschouwburg?
Wanneer voor het vierde scenario zou worden gekozen, verliest de huidige stadsschouwburg haar oorspronkelijke functie.
De studie noemt vervolgens verschillende mogelijkheden:
een herbestemming van het gebouw, waarbij het straatbeeld behouden blijft en een eventuele verkoop middelen kan opleveren;
een volledige afbraak, waardoor een grotere groene verbinding tussen de omgeving van de kathedraal en het Astridpark kan ontstaan;
een tussenvorm waarbij enkel het voorste gedeelte van het gebouw behouden blijft zodat het gevelbeeld langs de Leet grotendeels behouden blijft.


Nog geen beslissing
De haalbaarheidsstudie vormt voorlopig uitsluitend een basis voor het verdere politieke debat. Welk scenario uiteindelijk wordt gekozen, zal afhangen van toekomstige beleidskeuzes, beschikbare middelen en het maatschappelijk draagvlak.

Lees ook:
Vernieuwing stadsschouwburg Ieper: prijskaartje van minstens 4 miljoen euro, voorlopig geen plaats in meerjarenplan – 2/9/2025
Zoals eerder bericht door:
Vier toe­komst­sce­na­ri­o’s voor Ieper­se Schouw­burg, afbraak is er één van – Focus WTV (16 juni 2026)
Ieper denkt na over toekomst van de stadsschouwburg: van nieuwbouw tot volledige sloop – KW.be (17 juni 2026)

💬 Reageer hieronder

© Julie Dewaele

Ieper – De renovatie van de Poternebrug in Ieper heeft te maken gekregen met ernstig vandalisme. Op de afgesloten werf werden vernielingen vastgesteld aan een drijvend werkplatform en andere installaties. De stad betreurt de feiten en vreest dat de schade gevolgen kan hebben voor het verdere verloop van de werken.

Schade op afgesloten werf
Tijdens renovatiewerken aan de Poternebrug hebben onbekenden aanzienlijke schade aangericht aan de werfzone. Volgens de stad werd een afgesloten toegang geforceerd en raakten verschillende onderdelen van de werfinrichting beschadigd.
Het zwaarst getroffen werd het drijvende werkplatform dat door de stedelijke technische dienst wordt gebruikt om werkzaamheden onder de brug uit te voeren. In de vloer van het platform werden gaten gemaakt. Ook beschermingszeilen werden vernield. Daarnaast werd een informatiepijl van het Yper Museum omvergeworpen en belandde een brandblusapparaat in het water. Op de site werden bovendien gebruikte drugsnaalden aangetroffen.
De werf was volgens de stad volledig afgesloten met hekken en voorzien van waarschuwings- en verbodsborden. Toch slaagden onbekenden erin om toegang te krijgen tot het terrein.

Belangrijke renovatie voor fietsers en voetgangers
De Poternebrug vormt een belangrijke verbinding tussen de binnenstad, scholen en de sportzone van Ieper. De brug overspant het water aan de vestingen en verbindt de Leopold III-laan met de Aalmoezenierstraat.
De huidige renovatie werd opgestart nadat was vastgesteld dat de metalen draagstructuur van de brug in slechte staat verkeerde. De werkzaamheden omvatten onder meer de vervanging van metalen onderdelen, houten draagvlakken en beplanking. Daarnaast worden roestbehandeling, beschermende afwerking, elektrische installaties en verlichting vernieuwd.

Eigen uitvoering houdt kosten onder controle
Een opvallend aspect van het project is dat de stad de renovatie grotendeels met eigen personeel uitvoert. De technische dienst ontwikkelde daarvoor een eigen drijvend werkplatform, waardoor dure stellingen overbodig zijn.
Volgens de stad maakt die aanpak het mogelijk om de onderzijde van de brug efficiënt te bereiken en tegelijkertijd de kosten van de renovatie te beperken.

De stad vreest dat het vandalisme de renovatiewerken kan vertragen, terwijl de heropening tegen 1 september gepland blijft.

Bezorgdheid over mogelijke vertraging
Verantwoordelijken binnen de stad spreken van een ernstige vorm van vandalisme die rechtstreeks gevolgen heeft voor de werf. Medewerkers van de technische dienst zouden bijzonder ontgoocheld zijn omdat het beschadigde werkplatform een cruciale rol speelt bij de uitvoering van de werken.
De stad wijst erop dat de vernielingen niet alleen financiële schade veroorzaken, maar ook de geplande timing onder druk kunnen zetten. Ondanks de tegenvaller blijft de ambitie bestaan om de brug tegen 1 september opnieuw open te stellen voor het publiek.
Die timing wordt als belangrijk beschouwd omdat de verbinding intensief wordt gebruikt door wandelaars, fietsers en scholieren. Vanaf september zal de route volgens de stad bovendien nog belangrijker worden door wijzigingen in het openbaar vervoer in de omgeving.

Oproep aan burgers
Naar aanleiding van de feiten vraagt de stad extra waakzaamheid van passanten en buurtbewoners. De politie werd gevraagd om extra toezicht te houden tijdens de avond- en nachturen.
Wie verdachte activiteiten opmerkt rond de afgesloten werfzone, wordt gevraagd dit onmiddellijk te melden aan de politie. Volgens het stadsbestuur blijft publieke alertheid een belangrijke hulp in de strijd tegen vandalisme aan openbare infrastructuur.

© Julie Dewaele
Lees ook:
Poternebrug in Ieper deze zomer dicht voor ingrijpende renovatie – 18/05/2026
Zoals eerder bericht door:
Vandalen brengen zware vernielingen aan bij werkzaamheden Poternebrug: “We waren net zo fier op dit project” – HLN (17 juni 2026)
Vandalen viseren brug en werf bij Menenpoort: “Ze sloegen gaten om ons ponton te doen zinken” – Nieuwsblad (17 juni 2026)
© Julie Dewaele

💬 Reageer hieronder

Stationsstraat 55 en 55a – © Geert Dewaele

Ieper – De stad Ieper heeft een vergunning verleend voor de herontwikkeling van de panden Stationsstraat 55 en 55a en een aanpassing van het gebouw in de Vooruitgangstraat 32. Het project combineert de heropbouw van een jarenlang onafgewerkt dossier met de optimalisatie van een reeds gerealiseerd nieuwbouwappartement.

Jarenlang stilgevallen project krijgt nieuwe start
Wie vandaag langs Stationsstraat 55 en 55a wandelt, ziet al langer een pand waarvan de herontwikkeling nooit werd afgewerkt. Dat moet nu veranderen.
Het stadsbestuur verleende een omgevingsvergunning voor de heropbouw van de meergezinswoning met handelsruimte aan de Stationsstraat. Tegelijk worden ook enkele wijzigingen doorgevoerd aan het gebouw in de Vooruitgangstraat 32.
Het gaat niet om een volledig nieuw project. Reeds in het verleden werden vergunningen afgeleverd en werd een deel van de werken uitgevoerd. Het nieuwbouwgedeelte aan de Vooruitgangstraat werd toen gerealiseerd, maar de geplande heropbouw aan de Stationsstraat bleef onvoltooid. Het dossier werd omwille van economische beslissingen stilgelegd. Omdat de oorspronkelijke vergunningen ondertussen vervallen zijn, moest een nieuwe aanvraag worden ingediend.

Historische gevel blijft behouden
Een opvallend element van het dossier is het behoud van de beschermenswaardige voorgevel in de Stationsstraat.
De gevel wordt gerestaureerd en blijft het straatbeeld bepalen. Ook het schrijnwerk op de verdiepingen wordt vernieuwd naar het oorspronkelijke model. Op het gelijkvloers blijft ruimte voorzien voor een handelszaak.
Daarmee probeert het project een evenwicht te vinden tussen het behoud van het historische karakter van het gebouw en de invulling van hedendaagse woon- en handelsfuncties.

Een jarenlang onafgewerkt bouwdossier krijgt opnieuw perspectief, met behoud van de historische gevel aan de Stationsstraat

Vijf appartementen en handelsruimte
In het gebouw aan de Stationsstraat komt op het gelijkvloers een handelsruimte. Achteraan worden ook fietsvoorzieningen, een afvalberging en parkeerplaatsen ingericht.
Op de verdiepingen worden vijf appartementen voorzien. Elk appartement krijgt een eigen buitenruimte. Daarnaast wordt de binnenzone tussen beide straten vergroend met onder meer groendaken en bomen.
Via een doorgang op het gelijkvloers blijft er een verbinding bestaan tussen de Stationsstraat en de Vooruitgangstraat. In die zone komen ook de fietsenstallingen voor veertien fietsen en een open stalling voor vier bakfietsen.

Stationsstraat 55 en 55a – © Geert Dewaele

Aanpassingen aan bestaand nieuwbouwappartement
Aan de zijde van de Vooruitgangstraat 32 gaat het niet om bijkomende nieuwbouw. Het betrokken duplexappartement maakt deel uit van Residentie Patricia, een nieuwbouwproject dat reeds werd gerealiseerd tijdens de uitvoering van de eerdere vergunningen. Volgens de beschikbare informatie is het appartement op de eerste verdieping momenteel bewoond. Het appartement op de tweede verdieping staat te koop.
De aanvraag heeft daar vooral betrekking op een herschikking van de indeling om de woonkwaliteit te verbeteren. Zo worden de toegang en de interne circulatie aangepast en krijgt het duplexgedeelte een meer praktische inrichting met extra kamers en voorzieningen.
Volgens de beoordeling van de omgevingsambtenaar zorgen deze wijzigingen niet voor een onaanvaardbare impact op de omgeving.

Neuwbouwproject Residentie Patricia in de Vooruitgangstraat 32 – © Geert Dewaele

Eén bezwaar tijdens openbaar onderzoek
Tijdens het openbaar onderzoek werd één bezwaarschrift ingediend.
Dat bezwaar had onder meer betrekking op de terrassen die voorzien worden aan de appartementen in de Stationsstraat en op verschillende onderdelen van het dossierverloop.
Na beoordeling besloot de vergunningverlenende overheid het bezwaar niet te volgen. Volgens de motivering beperken de afschermingen, de afstanden tot de perceelsgrenzen en de bestaande bebouwing de mogelijke inkijk en hinder voor de buren.

Nog beroep mogelijk
De vergunning werd op 11 mei 2026 verleend onder voorwaarden.
Het dossier is daarmee nog niet definitief afgesloten. Belanghebbenden kunnen nog beroep aantekenen bij de provincie West-Vlaanderen. Die beroepsperiode loopt nog tot en met 11 juni 2026.

Bron: De informatie in dit artikel is gebaseerd op de vergunningsdocumenten en adviezen die publiek raadpleegbaar zijn via het Vlaamse Omgevingsloket/Inzageloket.
© Geert Dewaele
© Geert Dewaele

💬 Reageer hieronder

© Geert Dewaele

Ieper – Na meer dan negentig jaar komt een bijzonder familieverhaal aan de Kalfvaart in Ieper tot een einde. De familie Hollebeke neemt afscheid van haar slagerij, maar de zaak verdwijnt niet uit het straatbeeld. Een jong ondernemerskoppel uit Kemmel zet de activiteiten voort onder een nieuwe naam.

Vier generaties verbonden met dezelfde zaak
De slagerij aan de Kalfvaart in Ieper kende een uitzonderlijk lange familiegeschiedenis. Wat begon in 1933 met Florimond Hollebeke groeide uit tot een zaak die gedurende vier generaties door dezelfde familie werd uitgebaat.
Aanvankelijk was de slagerij gevestigd in de Pennestraat. Later verhuisde de onderneming naar de Kalfvaart, waar de familie een nieuwe zaak kon uitbouwen op een terrein dat in de jaren vijftig werd verworven. De locatie groeide uit tot een vertrouwd adres voor klanten uit Ieper en de ruime regio.
Philippe Hollebeke stapte al op jonge leeftijd mee in het familiebedrijf en werd later samen met zijn echtgenote Chantal Bonduwe het gezicht van de slagerij. Met hun pensioen komt een einde aan de familiale uitbating.

Meer dan een werkplek
Voor Philippe en Chantal was de slagerij veel meer dan een onderneming. Een groot deel van hun leven speelde zich af rond de zaak aan de Kalfvaart.
Chantal kwam na haar huwelijk mee in het familiebedrijf terecht. Ze legde zich vooral toe op bereide gerechten en dagschotels, terwijl Philippe zich onder meer specialiseerde in ambachtelijke charcuterie. Doorheen de jaren bouwden ze een reputatie op van vakmanschap en verse bereidingen.
Hun kinderen groeiden op in de omgeving van de zaak, waardoor werk en gezinsleven jarenlang nauw met elkaar verweven waren.

Ambacht als handelsmerk
De sector veranderde sterk doorheen de jaren. De vraag naar bereide maaltijden en gebruiksklare gerechten nam toe, terwijl ook de concurrentie vanuit grootwarenhuizen groeide.
De slagerij bleef zich onderscheiden door in te zetten op eigen bereidingen en traditionele recepten. Verschillende producten werden nog altijd gemaakt volgens recepten die al generaties binnen de familie werden doorgegeven.

Na vier generaties stopt de familie Hollebeke als uitbater, maar de slagerij aan de Kalfvaart blijft bestaan en krijgt een nieuw hoofdstuk.

Een sterke band met klanten
Wat Philippe en Chantal het meest zullen missen, is het dagelijkse contact met hun klanten.
Door de jaren heen groeide de slagerij uit tot een ontmoetingsplek waar mensen niet alleen kwamen winkelen, maar ook een gesprek aangingen. Klanten kwamen uit Ieper, Heuvelland en verschillende deelgemeenten en omliggende dorpen.
Die persoonlijke band zorgde ervoor dat veel bezoekers jarenlang trouw bleven aan de zaak. Ook bewoners van zorgvoorzieningen vonden geregeld de weg naar de slagerij voor producten die volgens traditionele recepten werden bereid.

Tijd voor een nieuw ritme
De beslissing om met pensioen te gaan kwam er na decennia van vroege ochtenden, lange werkdagen en een steeds grotere administratieve belasting.
Het echtpaar kijkt nu uit naar meer tijd voor familie, vrienden, reizen en hun kleinkinderen. Na een leven dat grotendeels in het teken stond van de zaak aan de Kalfvaart breekt een nieuwe fase aan.

Nieuwe naam, nieuwe uitbaters
De slagerij bleef slechts enkele dagen gesloten. Sinds begin juni gaan de deuren opnieuw open onder de naam Vie de Veau.
De nieuwe uitbaters zijn Jason Cuvelier en Sanne Couttouw uit Kemmel. Jason volgde een opleiding tot slager en deed jarenlang ervaring op in de horecasector. De overname bood hem de kans om de stap naar zelfstandig ondernemerschap te zetten via een bestaande zaak met een gevestigde klantenkring.
Voor Sanne betekent de overstap een opmerkelijke carrièreswitch. Zij was actief in de zorgsector en als psychotherapeut. Naast haar engagement in de slagerij blijft ze haar eigen praktijk beperkt verderzetten.

Vertrouwen in de toekomst
Philippe en Chantal zijn tevreden dat de slagerij aan de Kalfvaart niet verdwijnt. Zowel zij als veel klanten reageren positief op het feit dat de activiteiten worden voortgezet.
Hoewel er geen familiale opvolging kwam, overheerst het gevoel dat de toekomst van de zaak verzekerd is. Zo blijft een vertrouwd adres in Ieper behouden, terwijl een nieuwe generatie ondernemers het verhaal verder schrijft.

Zoals eerder bericht door:
Na vier generaties stopt het verhaal van Slagerij Hollebeke, maar de zaak verdwijnt niet: “We hadden zelfs een klant uit Londen” – HLN.be (3 juni 2026)

💬 Reageer hieronder